Te laat


Zou ze niet beter de trap nemen? Het vervelende is dat ze in dit ziekenhuis haar weg niet kent. Als ze nu de trap nog moet zoeken komt ze zeker te laat voor haar afspraak. Ze zal gewoon de aangegeven route volgen. Twijfelend stapt ze de lift in en drukt op de knop voor het vierde verdiep. De deuren sluiten en een kriebel in haar buik vertelt haar dat de lift in beweging is. Gelukkig is het eentje met ruime afmeting en door de spiegel lijkt hij nog groter. Ze bekijkt zichzelf in de spiegel en fatsoeneert haar kapsel met haar vingers. Halverwege stopt de lift, ze verwacht dat er iemand wil instappen maar de deuren blijven gesloten. Aarzelend bekijkt ze de knoppen. Op het moment dat ze opnieuw wil drukken flikkeren al de lichten en gaan deze uit. Op de tast voelt ze in haar jaszak naar haar smartphone. Ze neemt hem in haar hand en zet hem aan om bij te lichten. Ze drukt op al de knoppen. Ze hoort geknars en gekreun van metaal of zijn het de kabels, gaat het door haar hoofd. Er moet ergens een telefoon zitten voor noodgevallen. Zonder aanleiding gaat het licht opnieuw knipperend aan en de lift zet zijn rit omhoog verder. Het zevende verdiep komt in zicht. Waarschijnlijk heeft ze die knop het eerst ingedrukt, denkt ze. Een meter te vroeg stopt de lift en gaan de deuren open. Zonder nadenken zet ze haar handen op de rand en klautert naar buiten de gang in. Er staat een geopende gereedschapskist voor de lift. Over het paneel hangt een waarschuwing , 'Buiten Werking.' Hoe kan ik dit beneden gemist hebben, denkt ze, echt weer iets voor mij. Ze kijkt de gang in, ziet niets dan gesloten deuren en gaat op zoek naar een trap. Een half uur te laat meldt ze zich aan bij het onthaal en verontschuldigt zich. Vanaf nu neem ik altijd de trap, neemt ze zich voor.