×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Hoe ik mij nu voel?

Hoe ik mij nu voel?


 

Het is lastig om te vertellen hoe ik me nu voel,  zoveel gevoelens en gedachtens, dat maakt het zo moeilijk om een antwoord op mijn eigen vraag te kunnen geven. Na meer als een maand werkloos geweest te zijn, begin ik maandag bij een nieuwe werkgever. Ik ben zo onwijs bang dat ik alles verpest. En tegelijkertijd mis ik mijn vorige werkgever heel erg. Ik heb daar twee jaar lang met heel veel plezier gewerkt en toen het puntje bij paaltje kwam werd ik weggestuurd. Het is gewoon zo oneerlijk. Ook de laatste tijd steeds vaker weer de gedachte: “ als je er niet meer bent, is het beter voor alles en iedereen.” Met leven met zulke gedachtens valt gewoon niet mee. Steeds vaker lijken er meer redenen te komen waarom ik het toch maar gewoon moet doen. Maar ik laat mijn stomme gedachtens niet winnen. Het is nu wel bijna een jaar geleden dat ik mijn zelfmoord poging heb gedaan, net voor de kerstdagen, en dat triggert. Misschien was het de vorige keer mijn tijd gewoon echt nog niet, misschien gaat het deze keer wel goed.. Ik blijf vechten maar het is gewoon zo moeilijk. Ik ben nu al dik een jaar gestopt met alcohol drinken, dik een jaar gestopt met blowen en al bijna 2 jaar gestopt met harddrugs denk ik. Maar toch heb ik nu zo’n groot verlangen naar harddrugs, ik heb het bij zoveel mensen geprobeerd te regelen maar het lukt me gewoon niet omdat het is al zo lang geleden is dat ik een gebruiker was, iedereen die toen drugs verkocht is er nu al mee gestopt. Ook ben ik sinds maandag weer begonnen met afvallen en natuurlijk op een ongezonde manier. Wel al 3,9 KG afgevallen en dat laat me weer onwijs trots voelen. Ik kan wat, alleen nu moet ik niet opgeven.. ik heb weer vrienden in mijn leven, maar nu mis ik de rust weer onwijs erg. Als ik ze vertel dat ik liever een avond thuis blijf, begrijpen ze dat niet. Laatst was ik 2 week thuis gebleven, je wil niet weten wat voorn discussies ik toen wel niet met hun kreeg. Er was niks bijzonders aan de hand, ik wou gewoon rust. Soms voelt het ook alsof er misbruik van me wordt gemaakt. Ik ben de enige die een auto heeft, en ik moet altijd maar rijden. En ze hebben nog nooit gevraagd of ze eens een beetje mee moesten betalen aan de diesel.  Alsof dat nog niet erg genoeg is, moet ik ook altijd maar bedenken waar we heen gaan en wat we gaan doen. En ze hebben nooit geld. Oke ik hou van rijden, maar zo wordt het gewoon een beetje irritant. Soms snap ik mezelf echt niet. Alles in mijn hoofd gaat ook gewoon altijd zo raar. 

Ik voel me nu dus niet bepaald goed, maar ook niet persé heel slecht. Er gaat gewoon zoveel in mijn hoofd om  waar ik geen worden voor kan vinden. Mezelf in slaap huilen, voel me in de steek gelaten door sommige mensen, aan mijn lot overgelaten, voel me vies, dik en minderwaardig. Ik zie schoonheid in elk mens maar bij mezelf kan ik dat gewoon niet vinden.. ik walg gewoon echt van mezelf en ik denk niet dat dat ooit gaat veranderen. Maar ik ga er vast mee leren leven. Met mij mentaliteit gaat dit vast ook allemaal wel goed komen. Al weet ik niet of ik het allemaal alleen ga redden. We gaan het zien en ik hou jullie op de hoogte, bedankt voor t lezen. 

 



expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties