×

Yoors


Inloggen
×

Yoors














#

0 volgers
notifications_noneadd
Hoe ik mij nu voel?

Hoe ik mij nu voel?


 

Het is lastig om te vertellen hoe ik me nu voel,  zoveel gevoelens en gedachtens, dat maakt het zo moeilijk om een antwoord op mijn eigen vraag te kunnen geven. Na meer als een maand werkloos geweest te zijn, begin ik maandag bij een nieuwe werkgever. Ik ben zo onwijs bang dat ik alles verpest. En tegelijkertijd mis ik mijn vorige werkgever heel erg. Ik heb daar twee jaar lang met heel veel plezier gewerkt en toen het puntje bij paaltje kwam werd ik weggestuurd. Het is gewoon zo oneerlijk. Ook de laatste tijd steeds vaker weer de gedachte: “ als je er niet meer bent, is het beter voor alles en iedereen.” Met leven met zulke gedachtens valt gewoon niet mee. Steeds vaker lijken er meer redenen te komen waarom ik het toch maar gewoon moet doen. Maar ik laat mijn stomme gedachtens niet winnen. Het is nu wel bijna een jaar geleden dat ik mijn zelfmoord poging heb gedaan, net voor de kerstdagen, en dat triggert. Misschien was het de vorige keer mijn tijd gewoon echt nog niet, misschien gaat het deze keer wel goed.. Ik blijf vechten maar het is gewoon zo moeilijk. Ik ben nu al dik een jaar gestopt met alcohol drinken, dik een jaar gestopt met blowen en al bijna 2 jaar gestopt met harddrugs denk ik. Maar toch heb ik nu zo’n groot verlangen naar harddrugs, ik heb het bij zoveel mensen geprobeerd te regelen maar het lukt me gewoon niet omdat het is al zo lang geleden is dat ik een gebruiker was, iedereen die toen drugs verkocht is er nu al mee gestopt. Ook ben ik sinds maandag weer begonnen met afvallen en natuurlijk op een ongezonde manier. Wel al 3,9 KG afgevallen en dat laat me weer onwijs trots voelen. Ik kan wat, alleen nu moet ik niet opgeven.. ik heb weer vrienden in mijn leven, maar nu mis ik de rust weer onwijs erg. Als ik ze vertel dat ik liever een avond thuis blijf, begrijpen ze dat niet. Laatst was ik 2 week thuis gebleven, je wil niet weten wat voorn discussies ik toen wel niet met hun kreeg. Er was niks bijzonders aan de hand, ik wou gewoon rust. Soms voelt het ook alsof er misbruik van me wordt gemaakt. Ik ben de enige die een auto heeft, en ik moet altijd maar rijden. En ze hebben nog nooit gevraagd of ze eens een beetje mee moesten betalen aan de diesel.  Alsof dat nog niet erg genoeg is, moet ik ook altijd maar bedenken waar we heen gaan en wat we gaan doen. En ze hebben nooit geld. Oke ik hou van rijden, maar zo wordt het gewoon een beetje irritant. Soms snap ik mezelf echt niet. Alles in mijn hoofd gaat ook gewoon altijd zo raar. 

Ik voel me nu dus niet bepaald goed, maar ook niet persé heel slecht. Er gaat gewoon zoveel in mijn hoofd om  waar ik geen worden voor kan vinden. Mezelf in slaap huilen, voel me in de steek gelaten door sommige mensen, aan mijn lot overgelaten, voel me vies, dik en minderwaardig. Ik zie schoonheid in elk mens maar bij mezelf kan ik dat gewoon niet vinden.. ik walg gewoon echt van mezelf en ik denk niet dat dat ooit gaat veranderen. Maar ik ga er vast mee leren leven. Met mij mentaliteit gaat dit vast ook allemaal wel goed komen. Al weet ik niet of ik het allemaal alleen ga redden. We gaan het zien en ik hou jullie op de hoogte, bedankt voor t lezen. 

 




janou
Wat een verhaal. Ik zou je zo graag een knuffel willen geven, je moet voor jezelf niet te veel willen in een keer. Stapje voor stapje. Vrienden heb je nodig, maar je hoeft zeker niet iedere dag met ze af te spreken. Een nieuwe baan, afvallen, alles tegelijk. Begin eerst aan het een en dan pas na een tijdje het andere. Wat betreft banen, dat is zeker heel vervelend. Zelf heel vaak meegemaakt dat ik naar een andere locatie moest. Ook weer opnieuw beginnen. Probeer je er overheen te zetten en laat zien wie je bent! Je mag er zijn je staat er niet alleen voor! Wees trots op wie je bent en laat het zien. Niet denken, wat zullen andere van me denken. Nee je bent wie je bent! Heel veel succes met alles! 
17-11-2018 11:25
17-11-2018 11:25 • Reageer
Annemiek
Als eerste wat knap dat je van al dat spul af weet te blijven, al dan niet gedwongen omdat je er niet meer echt aan kan komen. Dat is best knap. Het kan best wel een poos duren voor je trek hiernaar over is en dan nog kun je op onverwachte momenten ineens zin in die zooi hebben. Wat fijn ook dat je weer een nieuwe baan hebt gevonden nadat het toch over was met je vorige baan. Het hoeft echt niet zo te zijn dat je alles verpest. Probeer het "gewoon" Je hebt immers inkomen nodig en op de duur in de bijstand komen is echt geen pretje. Tja vrienden, daar ben ik nu niet echt een kei in. Wel in mijn (ongezouten) mening geven over een situatie :wink:. Ik denk dat het wel heel vreemd is dat ze niks bijdragen aan de brandstof. Of dat jij altijd moet rijden of verzinnen waar ze naar toe kunnen gaan. Ik denk dat het goed is dat je voor jezelf opkwam en even rust eiste. Geen gezeur aan je ko uhh hoofd. Misschien een gekke vraag maar zie je echt niets mooi aan jezelf of aan je karakter? Is er niet één klein deel wat toch een beetje mooi is? Ik vind het wel heel mooi dat je zo eerlijk kan zijn in je verleden en dat je eigenlijk graag voor mensen klaar wilt staan en gewoon ergens naar toe wilt rijden voor ze. Of dat met veel plezier 2 jaar gewerkt hebt en nu binnen een maand weer nieuw werk gevonden hebt.
17-11-2018 11:16
17-11-2018 11:16 • Reageer