Daar zijn toch geen schatkamers te vinden?


Gerrit en Lou bedenken waar het beeld zou kunnen staan. Het meest waarschijnlijke is op de begane grond van het kasteel, in een van de kelders of in een van de tuinen. In een tuin?

(Zeester vervolgverhaal van Hans van Gemert en Dewaputra. De Zeester is de naam van zowel een pension dat gerund wordt door het illustere echtpaar Cornelis en Sjaan, als de naam van een strandpaviljoen waar hun neef als ober werkt. Deze drie hoofdpersonen, soms ook wel de zeesterbende genoemd, beleven sinds september 2018 de meest doldwaze avonturen. Momenteel spelen die avonturen zich af in Parijs, waar ze Trump ontmoet hebben

 

Dit ging hieraan vooraf:

 

“Waar staat dat beeld ergens?”

“Ik heb geen idee. Dat stond niet in het instructieboekje vermeld. Alleen maar dat we die stenen uit Engeland in de oogkassen moesten zetten en dan zou er een schatkamer opengaan.”

“Hm. Het lijkt me dat dat beeld dan ergens op de begane grond van het kasteel moet staan, of in een kelder misschien.”

“Of buiten, ergens in een tuin of zo. In de tuinen zag ik ook beelden staan.”

“In een tuin? Daar zijn toch geen schatkamers te vinden?”

“Misschien draait dat beeld wel van z’n sokkel als we de stenen in z’n oogkassen zetten en onthult het een trap naar een ondergrondse schatkamer.”

“Dat zou natuurlijk ook nog kunnen. Wat zou het voor een beeld zijn, denk je?”

“Misschien van de een of andere extravagante, bombastische Franse koning. Lodewijk de Veertiende of zo.”


© Dewaputra

 

Bovenstaande episode van het vervolgverhaal past in de 140 woorden uitdaging van juli (zie hieronder), waarbij een verhaal van precies 140 woorden dient te worden geschreven dat het verplichte woord 'kalebas' bevat (mag ook in delen).