Hoe heette het ook alweer?


Sheila heeft er even helemaal genoeg van en wil weg. Als ze naar het kasteel gaan dan komen ze er daar misschien achter wie de echte stenen heeft.

(Zeester vervolgverhaal van Hans van Gemert en Dewaputra. De Zeester is de naam van zowel een pension dat gerund wordt door het illustere echtpaar Cornelis en Sjaan, als de naam van een strandpaviljoen waar hun neef als ober werkt. Deze drie hoofdpersonen, soms ook wel de zeesterbende genoemd, beleven sinds september 2018 de meest doldwaze avonturen. Momenteel spelen die avonturen zich af in Parijs, waar ze Trump ontmoet hebben

 

Dit ging hieraan vooraf:

 

“Ik ga naar boven, m’n laatste jurkje aantrekken en dan gaan we weg.”

“Weg? Waar wou je heen dan?”

“Naar dat kasteel, hoe heette het ook alweer?”

“Was het niet Chateaubriand of zo?”

“[zucht] Dat is een biefstuk, Mike.”

“[ome John] Die is vooral lekker op de steengrill, versierd met wat champignons en uitjes en met een biertje erbij.”

“Hou op over stenen, John. Daar heb ik m’n buik even van vol.”

“Maar wat wou je in dat kasteel gaan doen dan?”

“Misschien dat we er daar achter kunnen komen wie de echte stenen heeft, en wat ermee moet worden gedaan daar. Want degene die ze heeft gaat daar straks natuurlijk naar toe. En in elk geval zijn we dan even van die proleten af die hier telkens m’n jurkjes verrinneweren.”

“Dat vind ik een prima voorstel. Kom, we gaan.”


© Dewaputra

 

Bovenstaande dubbele episode van het vervolgverhaal past in de 140 woorden uitdaging van juni (zie hieronder), waarbij een verhaal van precies 140 woorden dient te worden geschreven dat het verplichte woord 'provisiekast' bevat (mag ook in delen).