Schrijven, redigeren en corrigeren


Mijn titel slaat eigenlijk op drie verschillende dingen. Schrijven is gewoon neerpennen. Dat kan een nota zijn, of een verhaal. Laten we er van uitgaan, dat je een verhaal wil neerzetten, om een voorbeeld te maken voor deze blog.

Het resultaat van schrijven, is een draft, of een ruwe schets. Een voorbeeld dat ik hieronder ga gebruiken, zal ik later in fases bewerken om te laten zien wat de verschillen zijn.

Veel mensen denken dat schrijven enkel en kwestie is van neerpennen en taalfouten uithalen. Dat is het dus niet. Redactie is op de eerste plaats het verhaal consequent maken. Dit is dus doordravende, lange passages inkorten, schrappen wat niet bijdraagt, dingen herschrijven of herbenoemen, maar niet noodzakelijk taalkundig verbeteren. Na redactie, wat vooral knip- en aanvulwerk is, krijg je meestal nieuwe fouten. Dus eigenlijk is correctie pas nuttig na redactie.

De stappen ga ik hieronder een draft uitleggen.

Draft:

Jan stond op uit zijn zetel en ging naar de voordeur, waar hij zijn jas aan het haakje bij de deur greep en aantrok. Hij opende de voordeur en zette eerst zijn linker- en dan zijn rechtervoet buiten. Hij stapt naa de rand vn het voetpat en kijkt eerst link en dan rechts voor hij het waagde om over te steken. Hij moest natuurlijk eerst zeker zijn dat er genen auto aankwam die hem met zijn klikken en zijn klakken omvaar zou rijden.

Hij kwam aan op voetpad aan de overkant van de staat. Daar zag hij door het raam zijn buurvrouw. Het was te zeggen, het was den achterkant van hare kop boven den achterkant van de leuning van hare zetel. Hij wijfde, maar zezag hem niet.

Jan moest haar aandacht hebben, dus klopte hij op de ruit. De buurvrouw verschoot zich een maleur en liet hare brei op de grond ploffen, waarna ze recht schoot, haar omdraaide en zo bleek als een lijk werd. Nu verschoot Jan ook, want hij zag een spook.


Ik heb hier bewust typfouten, dialect en andere fouten. Nu, zo leest dit niet vlot. Er staat informatie in waar je als lezer niets aan hebt. Bij de redacteur zou het mogelijk dit worden:

Draft na redactie:

Jan kwam uit zijn zetel. Hij greep zijn jas die bij de voordeur hing en sloot ze achter zich. Nu moest hij de drukke baan over. Hij hield halt aan de rand van het voetpat en keek goed uit, om zeker te zijn dat er geen verkeer aankwam.

Aan de overkant keek hij door het raam van zijn overbuurvrouw. Hij zag de achterkant van haar hoofd boven die van haar fauteuil uitsteken. Zo kon ze hem natuurlijk niet zien wijven.

Jan moest haar dringend iets vertellen en klopte uiteindelijk op het raam. Het geluid deed de buurvrouw zo schrikken, dat ze haar breiwerk op de grond liet vallen. Nog bleek stond ze op en keek door het raam, waar Jan ook schrok. Ze leek wel een spook.


Dat klinkt al interessanter en boeiender. Dan dan we de "voutjes" er zo veel mogelijk uit halen.

Jan kwam uit zijn zetel. Hij greep zijn jasn die bij de voordeur hing en sloot ze achter zich. Nu moest hij de drukke baan over. Hij hield halt aan de rand van het voetpad en keek goed uit, om zeker te zijn dat er geen verkeer aan kwam.

Aan de overkant keek hij door het raam van zijn overbuurvrouw. Hij zag de achterkant van haar hoofd boven die van haar fauteuil uitsteken. Zo kon ze hem natuurlijk niet zien wuiven.

Jan moest haar dringend iets vertellen en klopte uiteindelijk op het raam. Het geluid deed de buurvrouw zo schrikken, dat ze haar breiwerk op de grond liet vallen. Nog bleek stond ze op en keek door het raam, waar Jan ook schrok. Ze leek wel een spook.

Pittig detail, maar net ontdekt dat de redacteur enkele dingen gemist had. Die is soms zo met de inhoud en de vorm bezig, dat de taal niet altijd juist is. De corrector zou met die eerst versie er wat uit kunnen gehaald hebben, maar ook dingen kunnen missen hebben, want op zich is "verschoten", geen fout woord, maar het is hier dialect voor schrikken en in het AN heeft het een andere betekenis.

En nu kan er nog iets ontglipt zijn, maar nu zie je maar dat schrijven niet altijd even eenvoudig is.