Schrijver tegen de muur


De laatste loodjes wegen het zwaarst. Ik ben op. Momenteel aan mijn nieuwste roman aan het werken. Ik wil mijn lat hoger leggen en mezelf met elk manuscript overtreffen.

Dan bots ik op mijn grens: niet die van mijn talent, die van mijn portemonnee. Er is werk aan de winkel. Een verhaal schrijven is het begin. Dan begint de echte uitdaging: de tekst verbeteren en redigeren.

Al doende leert men. Ja, ik kan dat in professionele handen leggen … als ik het geld had. Dan had ik meer tijd om andere dingen te doen dan kommaneuken. Anderzijds: time is money en als ik denk dat er mensen zich dus laten betalen voor de kommaneuken, waarom zou het dan niet voor mijn eigen werk doen?

Nu, er zijn redacteurs die wonderen beloven. Ik zeg niet dat een verse kijk op een oud manuscript de moeite niet loont. Het enige wat me tegenhoudt om verder te investeren dan het geld voor de artiest die de covertekening maakt en een ISBN zodat lezers over de grens ook aan mijn boek geraken zonder zich blauw te betalen aan verzendkosten, is dus geld.

Ik kan met mijn manuscripten bij uitgeverijen blijven leuren, maar ga eerlijk zijn: van vele krijg ik geen antwoord. Of ja, ze spammen me onder met reclame voor hun boeken, maar geen reactie op mijn manuscript.

Dan zijn er de vanity publishers. Die willen mijn boek zeker uitgeven, als ik betaal voor redactiekosten. Ik ben geschrokken wat cursussen redactie kosten. Alle respect voor mensen die hun geld verdienen in de boekenbranche. Ik krijg echter wel het gevoel dat in veel gevallen niet meer het boek het eindproduct is dat te koop is en waaraan verdiend wordt, maar de schrijver zelf. Het is heel makkelijk als je die veel laat betalen voor een product op de markt te brengen, waarvan het niet meer uitmaakt of het nu verkoopt of niet. Die uitgeverijen hebben hun geld. Jij hebt als schrijver veel betaald om dikwijls met en stapel boeken achter te blijven, die in het beste geval nog van goede kwaliteit zijn, maar in veel gevallen pover geredigeerd en niet bij de boekhandel gewenst.

Dan dacht ik: zo kan ik het ook. Ik woon in een piepklein achterhuisje en heb geen idee waar ik in godsnaam 500 paperbacks zou moeten stockeren. Ik kreeg al haast een nachtmerrie bij het idee alleen al dat ze dat hier binnen zouden gooien. Dat zou ik zuivere papierverspilling vinden.

Nu het nog nooit zo gemakkelijk was om zelf een boek uit te geven, was het anderzijds nog nooit zo moeilijk. Gevestigde uitgeverijen lijken echt zo weinig mogelijk te willen investeren, nu er meer concurrentie is. Wil je je boek een kans geven met een uitgeverij, moet je al bijna zelf heel de investering doen. Je bent al bijna verplicht om voor redactie te betalen, wil een uitgever je manuscript nog maar eens deftig lezen.

Ik ben me dan maar eens gaan verdiepen in wat redactie is en heb advies gevraagd over mijn eerste bladzijden. Daar leerde ik al veel uit en kon mijn ezel nog net schijten. Toen drong het tot me door: ik heb geen geld, wel professionele richtlijnen en tijd.

Omdat er nog kosten in mijn leven slopen, was mijn budget voor eventuele correctie meteen op. Toen stuurde het lot de "proeflezer from hell" op mijn pad. Iemand die een scherp oog heeft en al voor gepubliceerde auteurs gewerkt had. Nu, ik ben het soort dat liever een bloedrood manuscript terug krijgt, dan onterechte loftrompetten. Daar groei je als schrijver echt niet van.

Wat me ook opvalt is dat elke professional die je om raad vraagt, wel iets op je werk aan te merken heeft. Hoe verder ik me in de materie verdiep, hoe meer ik begin in te zien dat het perfecte boek zelfs niet eens bestaat.

Ik ben boeken over redactie gaan lezen. Ik ben gaan googelen en opzoeken. Daar ben ik wijzer uit geworden.

Nu ben ik enkele gepubliceerde boeken en wat geld armer, maar ik beleef er nog steeds plezier aan. Dat mijn oudere werk zo misschien minder goed is dan wat ik nu op de markt breng, so be it. Ooit haal ik het wel eens uit publicatie om het nog een redactieronde te geven, maar voorlopig kan ik na ronde 1001 mijn eigen tekst niet meer zien. Het zelf doen kost nu eenmaal meer tijd en energie dan het laten doen.

Voorlopig zal het dus terug even sparen zijn voor wat budget, maar ik kom er wel. Nee, ik geraak met publiceren niet uit de kosten. Ik ben daar eerlijk in. De boekenmarkt is verzadigd. De kans dat een kleine, onbekende garnaal als ik ooit uit de kosten gaat geraken met schrijven, is hihil.

Ik ben daar eerlijk in. Eigenlijk heb ik medelijden met al die schrijvers die duizenden euro's geven aan vanity uitgeverijen en redactie, terwijl ze misschien nooit gaan doorbreken. Ik gun het hen van harte, maar als ik rondkijk hoe klein ons taalgebied is en hoe verzadigd de boekenmarkt, denk ik dat vele commercieel gezien een slechte investering doen.

Ik? Ik hoef niets. Tot nu toe heb ik me nog niet in de schulden gewerkt door mijn hobby. Dat wens ik zo te houden. Zo blijft het leuk voor mij. Nee, ik moet geen winst maken. Ik heb geen uitgever achter mij die me met redactie helpt en in mij investeert, maar er verlangt ook niemand iets van mij terug.

Ik sta ook met mijn kleine budget open voor anderen. Zo weet ik bijvoorbeeld hoe erg de situatie in Venezuela is. Maak ik daar misbruik van? Een deel. Ik heb voor mijn cover artwork mensen aangesproken uit Polen, Venezuela en Roemenië, die ik naar normen van hier misschien niet zoveel betaald heb, maar naar de normen daar zeker een faire vergoeding. Ook dat vind ik belangrijk.

Ja, ik kon een afbeelding van Pixabay nemen. Kost me niets, maar die gebruikt iedereen en ik wil als het erop aan komt, zeker geen gedonder met auteursrechten. Iedereen kan alles rechtenvrij op dat medium zetten, maar niet iedereen die daar gebruik van maakt, heeft altijd de rechten over wat die daarop zet. Nu heb ik zelf de rechten op mijn tekeningen.

Per slot probeer ik ook de prijs te drukken. Met mijn laatste manuscript was het wringen en spelen met het lettertype om vlot leesbaar binnen een aanvaardbaar aantal bladzijden te krijgen, om zelf eventueel nog een kleine meerwaarde aan het boek te hebben om de kosten te drukken en het onder de 20 euro te houden. Dat is dan 19,95 euro geworden voor een boek van 277 bladzijden.

Interesse in wat ik schrijf? Mijn laatst gepubliceerde werk "De hamer en het kruis" is momenteel gratis te lezen op Sweek voor SweekStars2018boek. Het is ondertussen ook te koop als paperback en eBook. Beide zijn ook te koop op Bol.com en te bestellen bij je lokale boekhandel.

De header van deze blog is trouwens een deel van de cover van "Verteerd door vuur", wat binnenkort verschijnt. Dat geef ik uit onder mijn pseudoniem, maar daar heb ik het later wel eens over.