×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










De ongemakken van een 50-plusser

De ongemakken van een 50-plusser


En dan ineens ben ik in de vijftig en merk ik dat de aftakeling is begonnen. Natuurlijk had die zich al eerder aangekondigd, maar nu kan ik er niet meer omheen. Ik moet het onder ogen zien.

Opvliegers komen te vaak en op de meest onmogelijke momenten, bijvoorbeeld tijdens mijn werk als ik net in gesprek ben met een leuke jonge vader over zijn zoontje. Vier keer per nacht word ik wakker, omdat ik mijn bed uit drijf. Ik moet het dekbed van me afgooien en wachten tot ik weer enigszins afgekoeld ben. Behalve de gebroken nachten lukt het ook niet om in slaap te komen. Uren lig ik naar het plafond te staren, ook al is het donker, en ook mijn kussen omdraaien helpt niet. Ten einde raad sleep ik me naar mijn huisarts voor hormonen. Ik voel me niet alleen te jong voor al deze ongemakken, ik moet ook nog hard werken en wil nog van het leven genieten. Elke dag een pil! Wat een genot, ik heb mijn leven weer terug! Kan koffie en een wijntje drinken zonder me te hoeven uitkleden en een bijkomend voordeel, het helpt ook tegen droogte! Dit is getackeld.

Alles begint te hangen, dus ook mijn oogleden. Ik zie er doodmoe uit, ook als ik me niet zo voel. Dus op naar de cosmetische kliniek, de oogleden gaan in de revisie. Een week lang leg ik boterhamzakjes met bevroren doperwten op mijn ogen om de ergste zwelling tegen te gaan, maar het resultaat mag er zijn. Wauw, als ik in de spiegel kijk weet ik niet wat ik zie, zo fris en fruitig heb ik er de laatste jaren niet meer uitgezien. Ik voel me meteen tien jaar jonger en heb geen hoofdpijn meer na een dag werken. Ook opgelost.

O jee, de tanden worden wel erg geel en de kroon gaat nu wel heel erg opvallen. En dan al die amalgaamvullingen! Kinderen met wie ik mondoefeningen doe vragen me wat die zwarte dingen in mijn mond zijn. Op naar de tandarts voor nieuwe vullingen en bleken die hap. Zo, dat is opgeknapt.

Darmproblemen, 20% van de vrouwen schijnt een prikkelbare darm te hebben. Na jarenlang gesukkel en meerdere onderzoeken, blijkt dat ik erbij hoor. Ach ja, dat kan er ook nog wel bij. Eindelijk stuurt de huisarts me door naar de MDL-arts en ik krijg extra vezels, elke dag een zakje. En het helpt! Heerlijk, ik kan na jaren weer gewoon naar de wc. Hoe blij kan je zijn.

Hoge bloeddruk. Pech, het zit in de familie. Elke dag een pil.

Ik durf het bijna niet te noemen, maar een verzakking van de blaas. Ook die zakt, net als de rest, met als bijkomend gevolg constante aandrang. Ik ga zestien keer per dag naar de wc. De gynaecoloog, die ik tegenwoordig regelmatig bezoek, geeft me een pil om de overprikkeling te dempen. Het alternatief is een ring. Nee, liever nog even niet! Eerst maar zo proberen. En wat denk je, ook dat helpt.

En, o ja, ik heb ook nog last van artrose in mijn nek en rug, en soms in mijn knieën. De spieren eromheen schieten in de stress, terwijl ik zelf heel ontspannen ben. Op naar de fysio, drie keer per jaar de boel laten prikken, zodat al die knopen weer een beetje in de relaxmodus gaan.

En het leukste is, na je vijftigste mag je elke twee jaar een bezoekje brengen aan de martelbus. Als mannen dit moesten ondergaan, was er zeker al een andere methode geweest. De dame van de bus tilt je borst zo hoog op als ze kan, om hem daarna met oksel en al op een plexieglas plaat te leggen. En dan drukt ze op het knopje en komt de andere plaat automatisch naar beneden. En altijd voelt het alsof ze veel te lang dat knopje ingedrukt houdt. Door de plaat heen zie je je borst veranderen in een platte pannenkoek, je adem stokt en je verwacht dat hij elk moment uit elkaar kan barsten. De dame vraagt of je je adem wil inhouden voor de foto, maar je kon al helemaal niet meer ademen!

Ik hou van dansen, dus ik ga regelmatig met mijn 50-plus vriendinnen een avondje dansen. Maar als we dan een avond doorgezakt zijn, ben ik de volgende dag zo brak, dat ik de hele dag nodig heb om te herstellen, alles kraakt en doet zeer. Ik voel spieren, waarvan ik het bestaan niet wist. Gelukkig hebben de vriendinnen hier ook last van, want gedeelde smart is tenslotte halve smart. En opgeven doen we niet, want we denken nog steeds dat 50 het nieuwe 30 is.

En dan begin ik ineens te snotteren en te niezen. Eerst dacht ik nog dat ik verkouden was, maar nee, ik heb hooikoorts. Nooit eerder gehad, maar je kon het ook op oudere leeftijd krijgen, zei mijn huisarts. Dus weer een pil.

En zo komt het dus, dat mijn ontbijt bestaat uit een zakje vezels en vier pillen. En nog een paar vitamientjes toe. En als iemand vraagt hoe het met me gaat, dan zeg ik: geweldig!

Toch nog iets vergeten! Het was de aanleiding voor het schrijven van dit blog. Er moet namelijk nóg iets getackeld worden. Want niet alleen gaat alles zakken, ook je zicht wordt steeds minder. Ik begin met goedkope leesbrillen van het Kruidvat en de Hema. De plusjes op de brillen beginnen op te lopen. En ik heb niet één bril, maar wel zes, want soms vergeet ik ze. Als je in de vijftig bent, vergeet je namelijk veel. Je kan geen zes dingen meer tegelijk en ze ook niet alle zes onthouden. Dus een bril op mijn werk, in de auto, bij mijn moeder, op de tafel, in mijn tas, in mijn andere tas. En dan ineens kom ik op het punt dat één sterkte niet genoeg is. Ik kan met mijn leesbril de tekst op het computerscherm niet goed meer lezen. Dus nog een bril erbij. Met als gevolg, dat ik tijdens mijn werk voortdurend tussen twee brillen wissel en zonder bril naar de kinderen tegenover me kijk. En dan vergeet ik te wisselen, waardoor ik met mijn leesbril naar de computer kijk en met mijn computerbril naar de kinderen. Ik word er gek van en ga naar de optometrist voor contactlenzen! En die heb ik nu, monovision, één om ver te zien en één om te lezen. Ik moet er nog wel aan wennen, zie de letters nog vaak dubbel. Mijn hersenen zijn niet meer zo soepel denk ik, dus het kost tijd. Deze week had ik ze in tijdens mijn werk en ik vond het heerlijk om weer gewoon te kunnen werken zonder leesbril. Ik ga nog even doorzetten. Hopelijk ben ik er over een tijdje helemaal aan gewend en dan is ook dit ongemak weer getackeld.


(c) Yvonne 2018





expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties