×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
zomaar een verdrietje

zomaar een verdrietje


Als klein meisje moest ik soms onbedaarlijk huilen.
Ik ging dan naar mijn moeder toe, waar kon ik beter schuilen?
Ach meidje toch, wat is  er dan, tja, dat wist ik niet
Dat kan, zei wijze mama, dan is het gewoon maar een verdriet.
Zomaar een verdrietje, echt niet te verklaren,
en veilig bij mn mama kwam ik dan weer tot bedaren.
Zomaar een verdrietje, dat heb ik soms nog steeds
en op die momenten mis ik mn mama het allermeest...
En ach, het heeft geen zin om daarover te zeuren,
want zomaar een verdrietje, dat kan gewoon gebeuren:)



Ramona
laat het verdriet toe en heb maling aan wat een ander vind..... mooi geschreven
21-06-2017 14:49
21-06-2017 14:49 • 1 reactie • Reageer
365tintenmesjogge
dank (sorry, zie het nu pas, haha)
01-08-2017 22:44
01-08-2017 22:44 • 1 reactie • Reageer
Ingrid Tips en meer
Mijn zoon (toen 3 jaar of zo): "Ben je verdrietjes?"
15-04-2017 15:35
15-04-2017 15:35 • 1 reactie • Reageer
365tintenmesjogge
haha, die is ook leuk:)
15-04-2017 21:21
15-04-2017 21:21 • Reageer
sisiross
Ahww.. je hebt mama altijd wel nodig in je leven
14-04-2017 23:09
14-04-2017 23:09 • Reageer
_PetitCorbeau_
Een verdrietje kan altijd opkomen. Jammer dat je dan juist op die momenten je mama het meeste mist
14-04-2017 10:05
14-04-2017 10:05 • Reageer
Karin van der Straaten
ach gossie... zomaar en dan mis je spontaan je mam.. begrijpelijk..dat was een wijs mens, leuk geschreven
13-04-2017 23:14
13-04-2017 23:14 • 1 reactie • Reageer
365tintenmesjogge
dank:)
13-04-2017 23:19
13-04-2017 23:19 • Reageer