×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Eenzaam op grote hoogte.

Eenzaam op grote hoogte.


Als toerist heb ik vaak the Cliffs of Moher bezocht. Wat mij fascineert aan deze Ierse locatie in Company Clare is het ervaren dat je geen eindpunt hebt tijdens het lopen. Je kan in 1 rechte lijn blijven lopen tot je bij de oceaan bent enerzijds of een lokale verloren ruïne anderzijds. En elke keer weer wordt je weer verrast omdat je je eigen doel niet kan bereiken vanwege bochten en omwegen. Natuur om je heen en wolken boven je, en geen tegenliggers. Op het toppunt van je eigen kunnen en aandacht onthaast je je. Niks anders te ervaren als het hier en nu, vermengd met lokale wildernis.

Voor een Rotterdammer met heipaalervaring van beton en mortel een bijna vergeten contact, ook al verrijzen geveltuinen en complete dak-moestuinen overal om bewoners en passanten het wolkendek te laten ervaren.

Mijn Ierse ervaringen ten spijt genomen, wat ik er van leer is dat je heel veel stappen moet zetten om je eigen einddoel te kunnen bereiken. En elke pas is anders als de vorige. Het vergezicht wat je ervaart wijzigt continu. Het kan mooi overkomen, uitdagend zijn, verheffing vormen. Maar ook vermoeiend, want het neemt meer tijd als verwacht in beslag. Moet je wel heel lang wachten voor je je doel in zicht hebt.

Wachten heeft een toegevoegde waarde, want je neemt je vergezicht beter waar en je kan er meer in gaan zien dan je aanvankelijk voor mogelijk hield.

Voorbeeld: het afrekenen in een supermarkt. Je bent in een lange rij bij een kassa met mijn doel: betalen en wegwezen. Mijn vergezicht: Wachten in een rij waar ik niet wil zijn. Ik moet me er bij neerleggen dat ik moet wachten op mijn beurt, ik kan me ergeren aan het trage van een voorganger of van personeel, ik kan me begraven in mijn sociale contacten op Facebook met mijn mobiel, maar in plaats van mij te verstoppen met oortelefoon en zonnebril kan ik het ook zien als een oefening om mijn vergezicht te verdiepen: ik kan mijn ogen openen voor mensen om me heen: een praatje maken met voorganger of “achterganger”, kijken hoe ze zich aankleden om wel of niet gezien te willen worden of mij amuseren hoe anderen met elkaar verbaal of non-verbaal communiceren. In plaats van ergernis kan ik het omzetten in een vreugde tot waarneming, kijken en zien. In het nieuwe vergezicht kan ik mijzelf neerzetten als een onderdeel ven een groter geheel.

Wanneer we niet wachten zijn we op weg; we lopen of rijden met zijn allen door het leven héén. Het “bejaren” begint al bij je geboorte en na verloop van tijd ben je ook bijna door het leven héén. Je kan terugkijken naar een Vroeger, je kan proberen een levensbalans op te maken. Heb je gewoon genoeg aan een etmaal zelf? Gewoon niet te veel bezig wezen met… vul maar in.

Ben je Blij of ben je Gelukkig, ben je Ongelukkig of ben je Ziek? Vult een bezoek aan … jouw etmaal in of heb je een bezoeker welke jouw tijd in vult? Je Leven neemt een al of niet zelf gekozen moment van finale; het kan zijn dat je niet eens meer beseft waar je nu feitelijk bent, zit of staat omdat zorgen over lichaam, geest of gezondheid zoveel van je gegeven tijd over heersen.

Je geheugen gaat achteruit, je loopt kans compleet de weg kwijt te raken. Weet je voor jezelf je weg niet meer, ontdek je emoties als angst, boos, overgave of accepteren.

Het is van belang een netwerk op te bouwen met contacten welke mensen bevatten welke jou willen blijven zien om wie je nu bent of om wie je ooit bent geweest. Ook al kan het een gevoel van afhankelijk zijn van … oproepen.

Accepteren van een afhankelijk zijn van wordt vaak negatief aangegeven op tv, door een overheid of een autoriteit in je eigen leven. Maar wie kan accepteren om afhankelijk te zijn van, komt ook uit op een weg naar Liefde of vriendschap naar een gezamenlijke interesse.

Echte liefde is een in alle vrijheid overgeven aan een andere mens en accepteren dat je juist jezelf kan zijn vanwege een connectie met een andere mens.

Jean-Paul Sartre is een van de grootste schrijvers van de twintigste eeuw en de belangrijkste filosoof van het existentialisme: bij gebrek aan Allah, God of hogere macht moet je het leven zelf regelen. Elke mens leeft al in een hel, maar af en toe heb je het geluk een hemel te kunnen vinden voor je tijd gekomen is. Mensen op zichzelf kunnen al een hel zijn vanwege hun karakter. Of een hemel. En het is je uitdaging om er achter te komen of nieuwe contacten hel of hemel zijn.

Heb je teveel hel om je heen komt eenzaamheid om het hoekje zetten.
Negatieve beleefde eenzaamheid blijkt een symptoom van een onafhankelijke, niet Liefdevolle maatschappij. Je kan er voor kiezen om zelf terug te trekken in een isolement. Of je wordt in een isolement gezet vanwege overheid, financiën, eigen negatieve ervaringen uit het verleden.

Wanneer men zich terugtrekt kan ijzersterke eenzaamheidsgevoelens opbouwen omdat er weinig tot geen nieuwe contacten worden ontdekt. Wanneer negatieve mensen kiezen voor een isolement in plaats van nieuwe contacten, hebben ze een gebroken vertrouwen wat een beter houvast geeft in het leven dan een nieuw contact; zij verkiezen alleen een huisdier boven een mens om maar niet eenzaam te zijn.

Een bejaarde welke geen nieuwe contacten meer aan gaat met de eigen omgeving verliest zich in pijnen, rouw, angsten, beperkingen, psychisch leed of onvermogen nog te praten. Vanuit het negatieve gaat men over in diepe eenzaamheid.

Bij diepe eenzaamheid helpen hulpverleners eigenlijk al niet meer, het is het voorportaal van de existentiële eenzaamheid, welke samenhangt met je eigen eindigheid: uiteindelijk is de overgang uit het leven altijd een persoonlijke overgang welke alleen gegaan wordt, ook al heb je hulp van contacten om je heen. Bij een existentiële eenzaamheid zijn vaak concrete plannen in ontwikkeling om zelf het leven te beëindigen, weinig eten, weinig vochtinname, weinig slapen, weinig praten, verbergingsgedrag en een manier om jezelf beter te laten zien aan je omgeving dan je je zelf ervaart met een al of niet zelfverzonnen realiteit. Jouw leven in een Facebookfotootje.

Positieve eenzaamheid bestaat ook: het zelfverkozen isolement kan heel vruchtbaar zijn wanneer je moet nadenken, wanneer je een nieuwe kant op wilt gaan, of bij het nemen van beslissingen welke niemand voor jou kan nemen; je gaat op zoek naar nieuwe vergezichten, en het eigen willetje echt eenzaamheid ervaren om een richting te ontdekken, waarbij kenmerkend is dat contacten niet uit de weg zijn gegaan. Wie terugkeert vanuit een positieve eenzaamheid oogst vaak vruchtbare nieuwe contacten.

Zo gaat het leven voort waarbij een ieder een eigen fase heeft. Voor zowel jongeren als ouderen speelt het leven zich af op een weg door de tijd, waarbij elke levenstijd een eigen beweging en charme heeft.

help

Hieronder kunnen je vrienden zich aanmelden. Jullie krijgen beiden gelijk een beloning van 125 Yp. Je kunt het helemaal bewerken en op maat maken.Weghalen is ook heel eenvoudig met het rode kruisje als je er met je muis op gaat staan.

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!




caro.sael Davinchy
Je kan best zoveel mogelijk genieten van elk moment
06-03-2018 07:32
06-03-2018 07:32