×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










35 graden binnen, putdeksels en een tweepersoons gebit

35 graden binnen, putdeksels en een tweepersoons gebit


Ik heb een aantal jaren in Senegal gewoond. In een rieten hutje vlak naast het "lac rose". In Afrika stookte ik elke dag een vuurtje nadat ik gesprokkeld had. Dan kon ik water koken om mijzelf te wassen, een was te doen, af te wassen en om een bakkie thee te zetten. In de Senegalese winter werd het maar liefst 17 graden en dat was dan best fris na een zomer van rond de 35 graden.

Senegalesen komen zelden op tijd, ook niet als ze er geld mee kunnen verdienen en de bureaucratie is er krankzinnig als je verdomd wat smeergeld neer te leggen. Corruptie vierde hoogtij en daar zaten voordelen aan (als je geld hebt) en nadelen. Iedereen bietste er sigaretjes, vroeg om een kadootje en werkte hard in de eigen moestuin. Ok, en ze pikten mijn messen...

Daarom noem ik tegenwoordig Hongarije wel het witte Afrika. Ook hier stook ik vuurtjes, sleep dooie takken mee die ik vind, kook ik water op open vuur om me mee te wassen boven een teiltje, de handwas en afwas mee te doen. Theewater maak ik dan wel weer heet met mijn waterkoker, in huis.

In Hongarije kan het makkelijk minus twintig worden in de winter met een flink pak sneeuw erbij. En dat vind men hier net zo koud als de Senegalees die 17 graden afgrijselijk koud vond. Verdere overeenkomst is dat ook Hongaren nooit op tijd komen, als ze al komen en ook hier is het behoorlijk bureaucratisch. Als voorbeeld noem ik de mobiele telefoon.

In de strijd tegen terrorisme, zo is mij uitgelegd, moet je hier elk jaar je simkaart weer opnieuw activeren. Daarvoor moet je naar de betreffende telefoonwinkel en je opnieuw legitimeren. Ik heb werkelijk geen idee hoe dat terroristen tegen gaat houden of wat de achterliggende gedachte precies is maar het is een feit dat je af en toe een scheldende Hongaar ontmoet die geld uit moet gaan geven aan de bus om naar een stad te gaan waar hij/zij verder eigenlijk niks te zoeken heeft om de telefoon weer aan de praat te krijgen. Waarna hij weer een jaar lang telefonisch bomaanslagen kan plannen en moorden beramen... Volledig onlogisch maar het is nou eenmaal zo.

Wit Afrika dus. En ook qua temperatuur. Het is buiten nu een graad of 13 op zijn hoogst en in de nacht keldert het naar de 4 graden. Binnen is het prima te harden naast de gaskachel totdat mijn lief uit werk komt en meteen de kachel op de hoogste stand zet.

Was ik in Nederland altijd degene die wel van een lekker warm huis hield, hier wordt ik werkelijk gesmoord in mijn eigen vet. In minder dan geen tijd is het vijfendertig graden in de woonkamer en spuit bij mij de stoom uit mijn oren en loopt het broeizweet langs mijn rug. Gábor, mijn Hongaarse schatje, moppert dat hij het koud heeft als ik brul dat het niet normaal heet is. Gisteren was even een breekpunt... Ik brulde dat het ongezond heet was, dat ik niet meer kon ademen en misselijk werd van de hitte. Hij riep terug dat hij het koud had. Ik krijste dat hij dan wat aan moest trekken en niet in een onderbroekje en shirtje met korte mouwen moest lopen. Ik maakte met het weinige Hongaars dat ik machtig ben en véél gebaren duidelijk dat ik buiten water kookte om gas en elektriciteit uit te sparen maar dat hij alles teniet deed door de hele gasbel van Hongarije in een uur te verbranden. Ik brulde "a kurva életbe!" en draaide de kachel laag terwijl zweetdruppels uit mijn haar sissend op de kachel vielen.

Hij stond verbaasd stil in zijn belachelijke tijgeronderbroek (van mij gekregen...) en verwassen shirt, rende de slaapkamer in en kwam terug met een joggingbroek aan, een paar sokken, een trui en daaroverheen een dik vest waarvan hij de capuchon over zijn hoofd getrokken had. "Zo goed?" We lachten er om en al snel zweette hij ook peentjes. Hij grapte dat hij het zo warm stookte in de hoop dat ik mijn kleren uit zou doen maar dat hij nu zelf met heel veel kleren aan zat. Ik had geen medelijden.

De tropische hitte in mijn kleine stukje van wit-Hongarije is dus even voorbij. Nou ja, als hij vandaag uit werk komt zal hij er wel weer een goeie slinger aan geven maar ik overweeg hem dan maar te gan slaan als laatste redmiddel. Of ik verdraag de hitte en prik gaatjes in het vel van mijn voeten en zet ze in een grote teil. Dan kan mijn smeltende vet tenminste mijn lijf uit. Met een beetje geluk stookt hij mij slank en kan ik van het opgevangen vet zeep gaan maken.

We liepen van de week naar het stadje, want de bus ging de eerste paar uren niet en hij moest naar de bank en zijn lottoformulieren kopen. Ik besloot mee te wandelen. Half uurtje heen, half uurtje terug. Deed ik in Afrika ook tenslotte. Maar flink doorlopen zoals men wel wandelt op de avondvierdaagse zit er niet in. Hij staat om de klipklap stil om mij te wijzen op een laatbloeiend bloempje, een doodgereden vogeltje, een weg gegooid blikje langs de kant van de weg, een mooie wolk of een huis waar iemand woont die hij kent. Na twee bloempjes en een dode vogel wasik er wel klaar mee en zette er de sokken in. Van dat getreuzel krijg ik rugpijn.

Hij moest dus steeds bijhollen er werd dat zat. Hij stelde voor even langs de kant van de weg te gaan zitten voor een sigaretje. Ik weigerde en liep door. Hij gaf het op en lief gezellig kwebbelend verder zonder nog te stoppen. Bij de bank stapte ik met een vrolijke groet naar binnen en zeeg neer op een stoeltje. Hij werd meteen geholpen en zat een meter verderop.

Ik kreeg het warm dus ritste mijn jas open en dacht dat het van de wandeling kwam. Het zweet brak me uit dus ik deed mijn sjaal af. De stoom begon zich op te bouwen in mijn hoofd en ik dacht dat ik een opvlieger had. Maar ik ben al jaren door de overgang heen en opvliegers heb ik allang niet meer... Mijn jas moest uit, en snel! Ik kreeg het benauwd en ritste mijn trui open. Ik zat te hijgen als een oud karrepaard! Verder zaten er alleen Hongaren en die leken nergens last van te hebben. Werd ik ziek? Had ik koorts..? Het voelde echt niet goed... Net toen ik besloot naar buiten te gaan was Gábor klaar. Ik stond op en ging bijna tegen de vlakte... Het lag niet aan mij! Het was verdomme 40 graden of meer in die bank!

Nadat we onze dingen gedaan hadden verder in redelijke koelte liepen we weer naar huis. Bij een groenteboer kocht ik twee prachtige roodglanzende appels en gaf er een aan Gábor terwijl ik verlekkerd mijn tanden in mijn appel zette. Gábor keek verwonderd naar de appel en toen naar mij. "Dani... Hoe ga ik die appel eten...? Ik heb geen tanden..." Ik verslikte me half in mijn hap appel en samen stonden we te brullen van het lachen op straat. Pas toen snapte ik waarom hij appeltjes thuis altijd netjes in partjes snijd en schilt, met alleen tandvlees en wat ondertanden is het blijkbaar lastig appels happen. Nooit bij stilgestaan...

Maar ik ben niet voor één gat te vangen en dus mocht hij meegenieten van MIJN gebit. Ik nam een grote hap appel pakte het en propte het in zijn mond. Hij vond het geweldig! En zo aten we samen de twee appels op. Ik liep stevig door en hij liep zonder in te houden naast me want hij wilde nog wel een hap appel! Mensen keken wat bevreemd naar ons als ik een hap appel van mijn mond naar de zijne bracht maar dat kon ons niks bommen. En daarbij, ik begin gewend te raken aan de vreemde blikken. Ik doe namelijk rare dingen. Blijkbaar.

Waar ik me echt ongemakkelijk bij begin te voelen is het fotograferen van putdeksels. Jawel, je leest het goed, PUTDEKSELS. Ik ben namelijk door een goede vriend in Roemenië lid gemaakt van een heel bijzondere groep op facebook "putdeksels wereldwijd" die weer opgezet is door een Nederlandse vriendin die ook in Hongarije woont. Als ik nu dus een putdeksel zie dan maak ik een foto.

Met gevaar voor eigen leven soms, want je zal net zien dat een van de zeven auto's die dagelijks door mijn straat racen aankomt terwijl ik een foto maak midden op straat... Mensen kijken me verwijtend aan, ik kan er niks anders van maken. Ik vermoed dat ze zich afvragen of het een vorm van spionage is en niet goed weten wat ze er precies van moeten denken. Ik leg niks uit, ik wacht wel tot er vragen komen. De vreemde blikken maken de gekke hobby alleen maar leuker eigenlijk.




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties