×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










notifications_noneadd
25-10-2018 15:13
2 volgers , 2 antwoorden
camera_alt
Afbeelding toevoegen
2 antwoorden
Wennen aan de taal gaat niet echt normaal...

Wennen aan de taal gaat niet echt normaal...


Echt, het gaat goed met me! Alleen die taal....

Iedereen is het erover eens dat Hongaars echt een lastige taal is. Het lijkt op geen enkele andere taal die ik machtig ben.

Ik spreek Nederlands, Duits, Engels, wat Frans en nog wat sleetse resten Wolof uit mijn Senegal-tijd. Ik had nooit veel moeite een taal te leren en ik stond bekend als bezitster van een talenknobbel. Momenteel loop ik tegen twee dingen aan die het mij lastig maken.

1) Mijn leeftijd werkt me tegen, ik las ergens dat het na je veertigste steeds lastiger wordt een nieuwe taal te leren en ik ben dus twaalf jaar over de houdbaarheidsdatum. Aanstaande November vier ik mijn 52e verjaardag.

2) Om het even makkelijk te zeggen, mijn talenknobbel is een flinke deuk geworden.

Ik doe mijn best hoor, echt! Maar ik blijf het raar vinden om oor te zeggen tegen mijn neus. Want een Hongaarse neus (is het je wel eens opgevallen, veel hangneuzen hier!) is een orr. Ik onthou het wel, daar niet van maar het blijft vreemd aandoen. En zo zijn er vele woorden.

Er zitten heel grappige bij, en daarom vergeet ik ze dan niet snel. Zoals deze: één vrouw is neu (nö) maar vrouwen is doodleuk neuk (nök) Als vriendlief het dan heeft over "a nök" (de vrouwen) dan vertaalt mijn hoofd dat razendsnel eerst naar "een neuk" terwijl ik wéét dat het niet zo is maar mijn oren willen dat horen ofzo. Vreselijk, ik zou er jaloers van worden...

een bully (buli) is geen Amerikaanse pestkop maar een feestje, een eetlap (étlap)  is geen placemat maar een menukaart, een bimbo (bimbó of mellbimbó) is geen Amerikaans dom wicht met teveel weelderige vormen maar een tepel, een kanaal (kanál) bevaar je niet maar steek je in je mond omdat het een lepel is, een villa (villa) is hier niks bijzonders aangezien iedereen hier wel een vork heeft en als je hier Kees (kéz) heet dan ben je een mes.

Een shirt (sört) trek je niet aan maar er wordt je gevraagd of je bier wil, een farmer (farmer) is geen boer maar een spijkerbroek, vraag je om thee (téj) dan krijg je melk, beurre (bör maar dan met streepjes erboven ipv puntjes maar waar vind ik die op mijn laptop??) is geen boter maar huid en vraag je om veel (fél) dan krijg je maar de helft.

Ik voel me soms Alice in Wonderland en soms ben ik dan ook dolblij even met een Nederlandse vriendin af te spreken zodat ik even kan ratelen in mijn eigen comfortabele taaltje. En volgens mij doe ik dat dan ook, als een krankzinnige. Even geen gehakkel en woordjes moeizaam aan elkaar rijgen maar vloeiend uit je woorden komen zonder zoeken.

Soms (zo ongeveer twee keer per dag,) vertelt mijn lief een heel verhaal in rap Hongaars waar ik echt geen jota van begrijp. Dan ratelt hij een minuut of drie op volle snelheid door, maakt er gebaren bij die ook niks verduidelijken en kijkt me dan indringend aan. Ik denk dan "laat maar even uitrazen, hij moet zijn verhaal blijkbaar even kwijt" en knik ja en nee met een moeilijk hoofd op die momenten dat ik denk dat dat gewenst is. Dan haalt hij adem, zegt dat ik lief ben (wat ik altijd wat verdacht vind) en gaat weer verder met ratelen. Als hij dan eens ophoudt met de woorden tot een brij te kauwen en uit te braken over arme ik en vraagt "tudja?" (of ik het begrepen heb) dan kan ik niet anders dan treurig mijn hoofd te schudden en te ontkennen. En dan schieten we maar in de lach. Maar andersom komt het ook voor.

Ik leg met moeite een verhaal uit  door woordjes met behulp van gebaren aan elkaar te rijgen, ik maak fluitgeluidjes bij sommige gebaren die ik zelf heel duidelijk vind en kom waarschijnlijk over als een halve gare... Hij knikt begrijpend, maakt instemmende geluidjes en net als ik denk dat het verhaal redelijk is overgekomen roept hij vrolijk "nem értem!" en dat betekent zoveel als, ik begrijp er geen snars van. Dan brul ik even gefrustreerd en dan lachen we er maar om. Sommige verhalen bewaar ik wel voor als ik het Hongaars eindelijk machtig ben. Dan draai ik de zaken namelijk om en ga ik hele dagen als een malloot tegen hém ratelen, gewoon omdat ik tegen die tijd ongeveer 10 jaar bijna stil geweest ben en nogal wat heb in te halen...

Het contact met mijn schoonmoeder verloopt ook lastig door de taalbarriëre. Gelukkig hoort ze het liefst zichzelf praten, dat scheelt enorm. Ik hoorde dat ze een enorme roddeltante is maar dat maakt me niet uit, het gaat werkelijk mijn ene oor in en het andere uit omdat ik er niks of weinig van versta.

Ze koopt tegenwoordig cadeautjes voor mij, ik heb al een paar huisslippers en een paar geweldige leren pantoffels gevoerd met oerzachte schapenwol, pollepels, witte zomersokken, pannetjes, etc. Zo heeft ze dagelijks wel iets te geven en ze begint dan ook wat trekjes van een stalker te vertonen.

Zorgwekkend, maar ik beheers de taal niet genoeg om haar vriendelijk af te poeieren en Google chrome maakt er nog steeds de raarste dingen van. Of het Hongaars is gewoon raar. Kijk maar eens naar deze screenshot. Vul lukraak wat in bij het Hongaars en Google translate maakt er een Nederlandse zin van.


Zeg ik echter tegen mijn vriend "Drágam (schatje), Kocsma (kroeg) ? Dó ré mí fá sol lá tí dó!" Dan snapt hij er echt de ballen van. Want dó ré mí fá sol lá tí dó betekent helemaal niets behalve dat het een toonladder ofzoiets is. En geloof me, ik heb het geprobeerd, zo ben ik dan ook wel weer.

Maar goed, mijn schoonmoeder dus. Vanmorgen was ze er weer. Zonder cadeau ditmaal. Ik wilde wat steun van haar, even mijn verbijsterde hart uitstorten zoals je dat soms zo fijn zou moeten kunnen bij een schoonmoeder. Ik was namelijk gisteravond lichtelijk verbijsterd dat mijn vriend de keuken, slaapkamer, eetkamer (dat klinkt luxer dan het is..) en een randje van de woonkamer begon te dweilen. Nee, niet omdat ik dat vrouwenwerk vind, niet omdat ik dat niet verwacht had van een Hongaarse man, niet omdat hij teveel water gebruikte ofzo. Echt niet.

Maar de geur die opsteeg...Huh..? Waar ken ik die lucht toch van..? En terwijl ik  sniffend boven de emmer hang komt mijn lief trots overeind, leunt op de mop en maakt een ruikbeweging met zijn hand terwijl hij nadrukkelijk hard door zijn neus inademt. "ooh wat ruikt dat lekker" kreunt hij van genoegen.

Hij wijst naar de kast en nog voor ik het zie weet ik het. Hij dweilt met robijntje wasverzachter! Dat heet hier Coccolino maar aan het beertje te zien is het gewoon robijntje. Hij heeft heel veel robijntje/coccolino in een plens water gegooid. Ik probeer kribbig uit te leggen dat je niet gaat dweilen met iets dat vet is ongeachte de lekkere luchten maar ik kom er niet uit. Dus ram ik de fles onder zijn neus, wijs naar de vloer en mop en brul NEM JÓ (niet goed!) hij haalt zijn schouders op en roept nogmaals dat het een lekkere geur is en mopt verder.

Vanmorgen dus, probeer ik dat aan mijn schoonmoeder uit te leggen, heel verontwaardigd met de fles als bewijs in mijn hand. In de vertaling ging het ongeveer zo: "Hij! schoonmaken vloer met coccolino! Hij gek!"Mijn schoonmoeder werpt haar hoofd in de nek en sluit haar ogen dramatisch. Zover lijkt het goed te gaan! Ze rolt dan haar kleine oogjes in de kassen en kreunt "oh, dat ruikt zoooo lekker!" Ze snaait de fles uit mijn hand, draait de dop er af en snuift de geur vol op. Ik geef het op, ik ben in een familie van Robijntjesnuivers belandt... Dat klinkt vreselijk maar vergeleken waar ik vandaan kom is het een enorme vooruitgang.

De vloer ziet er nu vlekkerig en dof uit. Het zijn lelijke tegels dus er is niet echt wat aan verknalt ofzo, maar toch... Ik kan daar gewoon slecht tegen. Je smeert tenslotte ook geen olijfolie in je haar om het schoon te maken. Maar het gaat hem enkel om de geur.

Ik moest opeens ook denken aan die brabo ontwerper van trainingspakken en de uitvinder van de "harde krul" die ooit een pannetje wasverzachter opzette zodat het hele huis lekker ging ruiken. Die tip en dat verhaal kan ik gelukkig niet eens vertellen aan mijn vriend, dat scheelt. Stel dat hij opeens enge mode wil gaan ontwerpen en harde krullen keimachtig vind...?

Het is, al met al, een wonder dat we elkaar af en toe niet halfdood slaan eigenlijk. We zijn echt gek op elkaar en dat scheelt een hoop ellende. Pffff... Als het een van mijn exen geweest was die met die rare beer de vloer aan het dweilen was dan was ik woest geworden. In het Hongaars kan ik dat niet genoeg uiten dus we halen allebei onze schouders maar op en lachen er om. Ik spuit wel even flink met de rozenspray door het huis voor hij thuiskomt.

Werkt altijd. Hij vind het heerlijk ruiken en denkt dat ik alles gedweild heb en ik ben blij dat hij blij is. Zo makkelijk kan het zijn...




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties