Laarzen aan en op de bank!


Vanmorgen las ik in een blog bij Ingrid over angst. Dat gaf mij het idee voor 2 Blogs of is het Bloggen? In ieder geval heb ik er al een geschreven over zwemmen en angst. Maar als de angst er een maal is, is hij er ook vaak voor meerdere dingen. Mijn moeder was een angstige vrouw, ontzettend lief, maar heel bang. Vroeger bij hen thuis is er brand uitgebroken door blikseminslag. Zolang mijn vader thuis was, was er niets aan de hand, want hem vertrouwde zij volkomen. Maar mijn vader moest ook wel een nachten werken. Hij werkte bij de NMW, de nationale Wegensproei Maatschappij en deze besproeiden dan s`nachts de wegen met Teer en grind. Maar als het dan onweerde, werden wij door onze moeder uit bed gehaald en met zijn viertjes zaten we dan in pyama, regenlaarsjes aan, met het jas op onze schoot op de bank! Want mocht er dan iets gebeuren, waren wij zo buiten. Steevast gingen ook overal de stekkers uit, dit was niet alleen met onweer, maar als mijn moeder uit huis ging of ging slapen, werden overal de stekkers uit getrokken. Dus ik ben met onweer bang opgevoed. Ik vond het doodeng altijd en dan die verhalen, niet onder bomen, niet autorijden en niet douchen..Je durfde toch helemaal niets meer als het onweerde? Was jij bang voor onweer?