Geen Paniek!!


Net voordat wij aan tafel gingen op de Nostalgie, besloot meneer Wim nog even te gaan plassen. Kan dat nog? Natuurlijk, we wachten liever dan dat wij moeten dweilen!! Het duurde wel even en ineens hoorden wij Morrelen aan de deur... Hallo, ik krijg de deur niet open! Nu zijn dit mensen met dementie, die je soms moet begeleiden. Meneer Wim, zit u de knop onder de deurkruk? Ja, die doet het niet, zegt meneer Wim. Meneer Wim, riepen wij weer, probeer hem eens naar rechts te draaien.. Ik kan draaien wat ik wil, zegt meneer Wim, maar er komt geen beweging in die knop. Waarop mijn collega, naar de keukenla rende en een mes en lepel eruit trok ( ons gereedschap, wat altijd werkt aan de buitenkant), om de de deur open te krijgen. Ook aan deze kant geen mogelijkheid. Nog een keer proberen...Hij draaide geen millimeter.... Dat word bellen! Wie? De Brandweer! Meneer Wim, we hebben hulptroepen nodig, we gaan de brandweer bellen om ons te helpen. Ojee, zegt meneer Wim, dan ga ik maar even zitten. Goed plan meneer Wim..

Brandweer gebeld! Afgesproken zonder toeters en bellen, want dat brengt schrik bij onze mensen. Ondertussen zongen wij met de club in de keuken en meneer Wim op het toilet, Amsterdamse liedjes.. Bij ons in de Jordaan! Geen Paniek.


Daar waren onze 5 brandweer mannen en 1 brandweer vrouw. En dat vonden onze cliënten echt helemaal geweldig. 1 Brandweervrouw. Daar werden vragen aan gesteld, Blus jij ook brandjes? Ja en ook Branden, zei de brandweervrouw. Waarop de cliënten dat weer helemaal fantastisch vonden, een brandweer vrouw!!


Gelukkig voor meneer Wim, hadden de brandweermannen en vrouw, hem binnen 15 minuten weer buiten staan, en kon hij van de Bami maaltijd gaan genieten. De hele middag vertelde hij maar weer, goh, de brandweer is speciaal voor mij gekomen. Luxe he??

Bedankt Hulpverleners!