De Nostalgie


Al jaren werk ik in de zorg! De meeste jaren heb ik gewerkt met mensen met dementie. Toen ik in het verpleeghuis werkte op de gesloten afdeling #dementie , zijn wij regelmatig met onze bewoonsters op vakantie geweest,Daar zagen wij hoe zij veranderden, van passief aanwezig op de afdeling, naar initiatief nemend in de grote tuin buiten, in de keuken van het vakantiehuis. S`avonds bij de evaluatie (deden we elke dag en nu nog steeds), vonden wij dat we daar wat meer mee moesten doen. Maar goed, eenmaal weer thuis op het werk, gaat dat in een hoekje van je hersenen, om er vervolgens niet meer aan te denken, en pas bij de volgende vakantie (getriggerd), bedenken wij ons weer, OHJA... Toen dan de regering ook met het nieuws kwam dat de #ouderen langer thuis moesten blijven wonen, bedachten wij ons geen moment en gingen op zoek. OP zoek naar een geschikt pand. Deze vonden wij in Amstelhoek ( provincie Utrecht). Een leegstaande fietsenwinkel. 1 oktober 2012 kregen wij de sleutel. Het pand hebben wij omgetoverd hebben tot een Nostalgisch huis. De winkel werd de huiskamer, lekker grote en veel ramen ( winkel) , dus komt veel daglicht naar binnen, de werkplaats werd onze woon/leefkeuken in de stijl van Saartje, met het gordijntje onder de gootsteen. Magazijn is ons kantoor geworden en opslagplaats is de snoezelkamer, waar de cliënten, massage kunnen krijgen, gezichtsbehandeling, nagels lakken..en daar word enorm veel gebruik van gemaakt. Tijdens de verbouwing, werkten wij nog in het verpleeghuis. Zij werkten goed met ons mee. Vonden het jammer dat wij weggingen, maar zij steunden ons project en waren ook trots, dat wij dit op gingen zetten. Op de dag, waren we aan de verbouwing, en in de avond en nachten werkten wij in het verpleeghuis. Schilderen, toilet naar invalide toilet verbouwen, Plafond inmaken, vloer egaliseren, keuken bij Ikea kopen (de goedkoopste en wit) en deze schilderden wij in de kleur kasteelgroen, net als alle oude kasten. Mensen hoorden van ons en we werden gebeld dat we konden komen kijken, familielid was overleden en we mochten mee nemen wat wij wilden. Hup, boedelbak huren en gaan met die banaan. We zijn op de radio geweest, en door dat interview werden nostalgische spullen bij ons bezorgd en aangeboden, oude trap naaimachine, typemachine, koffiemolens aan de wand. Iedereen droeg ons een warm hart toe. OP 23 April 2013 openden wij onze deuren. Voor 3 dagen en met 3 cliënten. Wat was het spannend. Zouden er mensen zich aanmelden, hoe gaan we reclame maken. Kijk we zijn zusters, maar nu echte ondernemers. Dat is heel wat anders ! Wordt vervolgd! #dagopvangdenostalgie .