Een staatsbegrafenis!!


Op een morgen kwam ik beneden en lag onze parkiet Doopy onder in de kooi, met gestrekte pootjes! Ach wat jammer, het was een leuk diertje!

Hup vogel in de kliko, spullen en kooi schoongemaakt en de kooi. De kooi moest maar met het afval mee, dus zette ik deze op de kliko. Klaar, dacht ik nog!

Om 10 over 12, werd er door de brievenbus geroepen, Irrum, waarom staat de kooi van Doopy op de container?

Ooohh!!! nooit meer aan de buurkindjes gedacht. zij vonden Doopy helemaal geweldig, want hij ging bij ze zitten en gaf ze kusjes.

Dus ik doe de deur open, en vertel de kinderen, dat Doopy dood is.. Huilen, in tranen, overstuur. Nou zegt de buuf. Misschien kunnen we Doopy begraven? Ik wilde net zeggen dat Doopy al in de kliko lag (ontaarde buurvrouw).

Toen ik haar knipoog zag. Kom gaan wij een doosje zoeken. Dus moest ik de vogel uit de kliko vissen..Ken je dat?? Ik ben klein en de kliko zat nog niet vol, dus moest op zijn kant. Gelukkig vond ik het stijve dier vrij snel. Gauw in keukenrol gerold en daarkwamen de buurkindjes, met een doosje, soldaatjes, autootje, en een knuffel, want dan kon Doppy spelen, als hij daar zin in had. Het was een staatsbegrafenis. Een schep, een gat in mijn voortuin, die werd vol gestopt met de kist en allerlei speelgoed. Een stok met een lintje, want dan konden ze altijd naar Doopy kijken.

Smiddags met de buuf de spullen weer opgegraven en weer terug in de kliko gelegd ( tuurlijk met beleid).

Stok met lintje heeft er 1,5 week gestaan. Nooit meer iets over Doopy gehoord.

Toen de oudste laatst 18 werd, werd ons gevraagd om iets leuks op te schrijven. Dus heb ik dit Doopyverhaal gedaan!

Vond hij erg leuk!