×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
Depressief, hoe leg je dat uit aan een ander? Deel 1.

Depressief, hoe leg je dat uit aan een ander? Deel 1.


Bipolair... tweezijdig en voor jezelf al een heel groot mysterie maar hoe leg je het dan uit aan je omgeving en je geliefden? Ja natuurlijk, er zijn zat boeken geschreven maar is je omgeving bereidt hieraan geld te besteden en is er al niet heel veel gratis te vinden op internet máár nog veel belangrijker... hebben zij tijd/zin om zich in jou te verdiepen. Willen zij wel geconfronteerd worden met deze zware en onbegrepen materie? Wie wil er nou weten hoe "gek" ik eigenlijk ben??? Geen hond en daarom schrijf ik het maar hier lekker van me af en als één iemand het al leest en begrijpt(!!!) wat zijn dierbare meemaakt dan heb ik tenminste toch nog iets goeds bereikt...

Als je bipolair bent dan heb je manische en depressieve gedachten/gevoelens/emoties, vergelijk het met een stuiterbal, het ene moment ben je niet te houden door positiviteit waarna je weer net zo hard terug stuitert naar negativiteit. Dit kan gedurende de dag doorgaan maar vaak heeft de depressieve kant de overhand en die kan weken, maanden en zelfs járen duren.

Wanneer je manisch bent dan vinden de mensen je nog wel leuk, is het nog wel met je uit te houden maar wanneer je depressief bent is het voor een ander moeilijk te begrijpen. Je krijgt commentaar als, "Je hebt het toch goed, waar moet jij nou depri over zijn" of "je kunt doen en laten wat je wil, kom op zet je schouders eronder", en wat doe je dan maar... je speelt komedie en plaatst die "vrolijke masker" maar weer op want het is te zwaar voor je omgeving... je schuift jezelf maar weer opzij voor hun gevoelens en hun emoties. Beter gezegd: bipolaire mensen zijn meesters onder de cameleons en passen zich als de beste aan, aan hun omgeving, terwijl ze van binnen de donkerste gedachten hebben. En het vergt van een ander veel liefde, aandacht, wilskracht, sterkte én wijsheid(!) om hier doorheen te kunnen prikken, hét te kunnen zien... en dat dan ook nog eens herhaaldelijk want een bipolair heeft levenslang.

Mijn uitleg over mijn depressieve periodes wil ik met jullie delen en wie weet begrijp jij je naaste dan iets beter waarom deze zó LEEG is, want dat voert tijdens een depressie áltijd de boventoon, je compleet leeg voelen... 

* Al ben je dan nog in zo'n grote menigte of op je werk, op een feest, bij je familie/gezin, het kan je compleet verrassen hoe je jezelf het ene moment nog zo blij/vrolijk voelde en ineens is daar die leegte, de eenzaamheid en je voelt je er niet bij horen maar kunt ook de sfeer niet verpesten en je moet die vrolijke masker wel op blijven houden. Máár, als je goed kijkt dan merk je dat deze persoon dan stiller begint te worden, minder uitbundig en zich minder mengt in het gebeuren en het liefst zou vluchten. 

* Het slaapgedrag van een bipolair is ook een goede aanwijzing. Ja, door de medicijnen zijn we eerder moe (lees: versuft) maar slapen is vaak ook een vlucht. Veilig in je bedje, verstopt onder de dekens, verstopt voor een confrontatie, verstopt van de boze buitenwereld, een plekje waar je je tranen mag/kunt laten gaan, een plekje waar je eindelijk je masker af kunt doen. Wij zijn er graag en vaak te vinden. 

* En dan stress, bij ieder "normaal" persoon al overduidelijk herkenbaar maar één belangrijke afspraak, in bijvoorbeeld één week, kan al weken van tevoren stress veroorzaken bij een bipolair persoon. Alle mogelijke scenario's van die afspraak passeren de revue en natuurlijk(!) zijn dit geen positieve scenario's want wij vullen álles negatief in. En dat blijft negatief totdat de uiteindelijke afspraak heeft plaats gevonden. Wanneer ik in stress ben dan ben ik vrij kortaf, snauwerig en mijn geduld is dan al helemaal ver te zoeken. Geruststellende woorden helpen bij mij dan ook niet want mijn brein blijft negatief invullen en wat ik dan doe is mijn omgeving duidelijk maken dat ik gestrest ben om die afspraak zodat ze weten wáár het korte lontje vandaan komt en het enige wat ik dan nog kan doen is hopen op hun begrip en geduld dat moeders even aan het stressen is. Duidelijkheid brengt vaak begrip met zich mee, niet altijd want wij kunnen heel ver gaan maar het is in ieder geval duidelijk dat het niet persoonlijk bedoeld is en dat is wel zo fijn voor de omgeving

.* Ook krijgen wij vaak, zeker goed bedoeld, het advies dingen te gaan ondernemen, een hobby te zoeken, je onder de mensen te begeven en ga zo maar door maar bespaar je de moeite en je adem want je hebt het tegen dovemansoren. Natuurlijk, wij weten heus wel hoe het allemaal "moet" en willen cq. plannen van alles, als we manisch zijn, maar tijdens een depressie ben je compleet murw, lamgeslagen, nog maar een geest van jezelf. Als ik niets moet dan kom ik gerust een week niet buiten, vul mijn dagen achter mijn laptop met spelletjes, skypen, series en films kijken en ja, ik weet dan wel dat het zó niet hoort maar je bent murw en kunt en wilt niets anders dus helaas... hoe goed ook bedoeld, advies helpt dan niet en geeft een persoon alleen maar nog meer het gevoel nutteloos te zijn, niets waard te zijn, maar nóg erger vind ik dat het mij schuldgevoelens geeft terwijl ik wel anders wil maar niet anders kan.

* Ben altijd al jaloers geweest op de bipolaire mensen die hun heil vinden in het huishouden maar in verhouding zijn dat er stukken minder als de "smeerpoetsen" zoals ik. Het huishouden kost zoveel moeite en zonder mijn man was het een totale chaos geweest. Ik loop er de kantjes vanaf, op álle fronten. Heb zelfs mijn familie gevraagd om mij vijf minuten van tevoren te bellen wanneer zij mij wilden bezoeken omdat ik dan nog snel-snel de boel een beetje aan kant kon krijgen. Helaas heeft dit als gevolg gehad dat zij zich niet welkom voelden maar dát is het punt niet. Het punt is het schaamtegevoel! Niemand wil een smeerpoets zijn dus denk niet dat je niet welkom bent, het is te confronterend om aan een ander te tonen dat je zelfs je huishouden niet eens op de rails hebt. Dat je ook daarin een mislukkeling bent... en dus weer, NIET persoonlijk bedoeld!

help

Hieronder kunnen je vrienden zich aanmelden. Jullie krijgen beiden gelijk een beloning van 125 Yp. Je kunt het helemaal bewerken en op maat maken.Weghalen is ook heel eenvoudig met het rode kruisje als je er met je muis op gaat staan.

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!




dorannescheenstra
Zo herkenbaar, ook ik worstel met het "moeten" uitleggen aan mensen om mij heen. Ik ben ik, ik doe wat ik doe en ik probeer - in combinatie met therapie - iedere dag een betere, stabielere IK te worden. Dank voor het plaatsen! 😘
10-04-2018 12:15
10-04-2018 12:15 • Reageer
jolandemooij
Wat goed van je dat je het hier uitlegt.
10-04-2018 10:19
10-04-2018 10:19 • Reageer
Bodycasting Twente
Dat is pittig, wacht op je deel 2 
03-04-2018 13:57
03-04-2018 13:57 • 1 reactie • Reageer
scillasphotos-art
Die is al in de maak... 
03-04-2018 14:36
03-04-2018 14:36 • Reageer
FrutselenindeMarge
wat lijkt mij zoiets moeilijk op meer manieren dan 1
01-04-2018 16:36
01-04-2018 16:36 • 1 reactie • Reageer
scillasphotos-art
Erg moeilijk en vooral omdat je tóch door moet 😞
01-04-2018 16:55
01-04-2018 16:55 • 1 reactie • Reageer