Brief schrijven..... over jezelf


Daar zit ik dan, nog steeds in een burn out. Nieuw jaar nieuwe kansen? Tijd gehad om na te denken, maar helemaal de oude ben ik nog niet. Ik kreeg het advies om een brief naar mezelf te schrijven. Maarja hoe begin je er aan?

Allemaal vragen schieten door mijn hoofd. Wat wil ik mezelf zeggen? Wie ben ik eigenlijk? Wat wil ik eigenlijk? Wat is mijn doel? Heb ik eigenlijk wel een doel? Ben ik echt zo negatief naar mezelf toe?

Daaraan denken is het wel eigenlijk erg lastig om iets naar mezelf te schrijven. Een brief schrijven is sowiezo al een hele lange tijd geleden. Tegenwoordig is het een kort mailtje naar iemand, of een whats appje. Het is allemaal veranderd. Tegenwoordig is het kort maar krachtig, want wie gaat er nog een lange mail, of brief naar iemand sturen? Misschien naar een vriend/ familielid in het buitenland, geen idee. Ik in ieder geval echt niet meer.

En nu zit ik hier te typen, en er schiet van alles door mijn hoofd, maar iets op papier krijgen ho maar.... Een leeg vel en een leeg hoofd. Geen idee waar ik aan moet denken. Ja aan mezelf wordt er dan door iedereen gezegd. Makkelijker gezegd dan gedaan. Hoe zie ik mezelf dan? Geen idee, ik ben mezelf denk ik echt ergens kwijt geraakt, verloren, verdwaald. Altijd voor andere mensen gerent, voor mijn kinderen gerent. Zorgen dat alles geregeld is, in de ochtend kids aankleden, naar school brengen, werken, voor iedereen klaar staan, ja en amen zeggen, kids ophalen, eten koken, kids naar bed, oja zelf nog even voor de buis hangen. En zo vliegen de dagen voorbij. En dan krijg je van manlief te horen, je hebt toch ook een dag vrij..... Ja daar gaan we, een vrije dag: kids aankleden, kids naar school brengen, boodschappen doen, oja ook nog een cadeautje halen, of iets anders. dus weer naar de winkel. Ondertussen is de ochtend alweer om. Als ik thuis kom de was even bij werken. Nog even een poetslap door het huis. Och de kinderen weer ophalen. Vriendje hier vriendje daar. Koken, kinderen in bed. Fijne vrije dag!

En dus nu..... mama tijd en aan mezelf werken tja... tijd terug draaien of weg lopen van deze tijd en helemaal opnieuw beginnen? Nou das te ver gezocht geloof ik. Maar de grote vraag is, waar ben ik mezelf kwijtgeraakt? En hoe vind ik mezelf weer terug? Door mezelf aardig te vinden? Geen idee, ben ik dat wel? Men zegt van wel, maar is dat zo??? Jeetje wat een hoop vragen alleen maar om een brief te moeten schrijven naar jezelf. Iedereen kan makkelijke zeggen dat ze me aardig vinden en dat ik mijn werk goed doe. En dat ze mij geweldig vinden. Maar ben ik dat wel? Ben/ was ik niet iemand anders? Ben ik me niet zo gaan gedragen hoe mensen mij willen of zouden willen zien?

Hoe heeft dit kunnen gebeuren? Waar is het mis gegaan? Geen idee, het enige wat ik weet is dat ik dit echt voor mezelf moet gaan doen. En uitvinden hoe ik dit kan gaan doen. Met als eerste vraag:

Wie ben ik????????