Een narcist maakt meer kapot dan je lief is


Uit eigen ervaring schrijf ik deze blog. Het leven met een narcist gaat niet over rozen. Stukje bij beetje maakt het je leven kapot. Van een vrolijk opgewekt blij ei ga je bergafwaarts naar een persoon die je niet kent en ook zeker niet bent en wilt zijn. Hij bepaald jou leven. Zelf krijg je daar steeds minder vat op.

Het gaat heel geleidelijk, daarom heb je het ook niet meteen door. De eerste ontmoeting is gezellig, hij kan goed luisteren, is er voor je, uren praten jullie over van alles en nog wat. Hij is lief voor je en het voelt al heel snel vertrouwd.

Zodra je verder zijn leven in stapt gaat hij verder met zijn werk. Hij probeert op slinkse wijze vat op jouw leven te krijgen. Je hele relatie door is hij met andere vrouwen bezig, je vertrouwen is weg. Dat jij deze kwijt bent vind hij raar, dat ligt aan jou en zeker nooit aan hem!

Op je familie en vrienden heeft hij alleen maar commentaar. Niemand is goed in zijn ogen. Hij weet het altijd beter, voelt zich ook beter dan anderen.

Als er iets is, is hij het slachtoffer en kan hij zich verbaal heel goed verweren, daar zijn ze heel sterk in. Hij krijgt je zelfs zover dat je je depressief gaat voelen, een nietsnut, onzeker, je denk dat je gek aan het worden bent. Je vraagt hulp aan bij een psycholoog, steeds moet je weer testen invullen, bij verschillende hulpverleners, maar hier komt niets uit. Jij mankeert ook niets, je bent op door alles wat hij bij je doet. Daar praat je over, dat is heel fijn, maar er is geen hulpverlener die weet waar jij door heen gaat. Als je vindt dat hij hulp nodig hebt, zullen zijn woorden altijd zijn, 'ik heb geen hulp nodig, ik mankeer niks.'

Macht hebben ze maar al te graag, zonder macht raken ze in paniek en zoeken net zo lang tot ze weer iets gevonden hebben waar ze macht mee uit kunnen oefenen.

Hij haalt je enorm naar beneden, niets doe je in zijn ogen goed. Je leeft op je reserves, ook deze zijn eigenlijk op. Je komt in het welbekende cirkeltje, je wilt er uit, maar de uitgang is niet zomaar gevonden.

Tot op een dag je alles ineens helder ziet en er uit kunt stappen. Dan begint het. De scheiding wordt ingezet, hoe stoer en dapper dit ook is, het is een hele zware strijd. Hij verliest steeds meer macht over jou en daardoor raakt hij in paniek, maar vind steeds weer iets waar hij mee macht uit kan oefenen.

Als je eenmaal helemaal los van hem bent, stort je in, logisch. Je hebt inmiddels al wel jezelf weer gevonden, dat is zo ontzettend fijn. Je krabbelt op, werkt jezelf omhoog, je gaat niet bij de pakken neerzitten. Daar schiet je niks mee op. Je voelt je sterk, gewaardeerd, bent boven zijn leugens, verwijten en macht gaan staan.

Geloof me, je kan dit, bij altijd in jezelf geloven.