×

Yoors


Inloggen
×

Yoors











De rare kwast (Deel 11)

De rare kwast (Deel 11)


De rare Kwast (Deel 1)

Als je zou willen beginnen bij het begin!

Hij keek voorzichtig op de klok naast zijn bed en het was al 7:30 uur! De nacht was omgevlogen en hij sloeg zijn dekens terug en bedacht dat het raar was dat hij zich ondanks zijn bezoek aan Schelpenwoud toch zo vitaal voelde, geen moeheid en geen stijfheid! Hop de beentjes buiten het bed en naar het bad, een heerlijke douche en aankleden want vandaag werden de lampen geleverd en hij wou de deur niet in zijn kamerjas en pantoffels opdoen!

Hij maakte thee en smeerde een boterham met kaas en nam er nog wat fruit bij. Hij ging voor de raam in de keuken zitten en bekeek zijn tuin. Weer dacht hij een muis te zien lopen langs de muur van de schuur. En hij bedacht dat die muis ook best wat zou lusten. Dus maakte hij een bordje met een stukje kaas en een partje appel en bracht dat naar buiten en zetten het onder een oude kapotte bloempot, die had een stuk eruit en doordat hij hem op de kop zette ontstond er een mooi afdakje waar de muis op zijn gemak lekker zou kunnen smikkelen dacht hij zo!

Terug binnen ging hij weer voor de raam zitten en het duurde tot zijn verbazing niet lang voordat de muis terug kwam getrippeld over het pad en wegdook onder de bloempot. Hij zag hem nog net zitten met een stukje kaas tussen zijn pootjes! Hij lachte van plezier, hoe mooi was dit hij had er een vriend bij!

Nu moest hij wachten, hij ging naar boven naar zijn atelier en zetten alles aan de kant zodat hij straks de lampen kon installeren. De medewerker van de bouwmarkt had hem verzekerd dat hem dat wel alleen zou lukken! Ze waren van lichtgewicht materiaal op een driepoot voor stabiliteit had hij gezegd! Hoe geweldig zou het zijn dat hij nu s ‘avonds ook zou kunnen schilderen!

Na een uurtje vulde hij het bordje nog eens bij met een stukje kaas en de erst van de appel en toen hij zich net wilde omdraaien voelde hij de oogjes van de muis door de struik naar hem gluren. Hij bukte zich en pakte de appel en stak die voor zich uit richting de struik “Kom maar halen kleintje, je hoeft echt niet bang te zijn ik doe je niets!” Tot zijn grote verbazing kwam de muis uit de struik en nam het stukje appel uit zijn vingers om vervolgens weer snel in de struik te duiken en het daar op te knabbelen! “Wonderbaarlijk” kon hij alleen maar denken!

Zo werd het al middag en opeens ging de deurbel, hij had de grote wagen van de bouwmarkt niet eens gezien die voor zijn deur gestopt was! Zijn lampen waren er!

Hij opende snel de deur en een aardige jongeman vroeg vriendelijk: “Waar mogen ze naar toe Meneer?” En hij antwoordde: “Nou als je ze me al boven in mijn atelier zou willen zetten, daar moeten ze heen. De deur staat al open, het is de kamer met de schilderijen!” En dat deed de jongeman! Beide dozen bracht hij naar boven en zetten hij op de kamer. Net toen hij schijnbaar aanstalten wilde maken om te vertrekken draaide hij zich weer om. “Zullen we ze samen even uitpakken, dan mee ik de dozen weer mee dan heeft u die niet in de weg staan!”

Zo maakte ze samen de dozen open en zetten ze samen de beide lampen in elkaar. En ondanks dat het niet heel moeilijk was, was hij toch blij met de aangeboden hulp. De lampen stonden al snel op de juiste plek en de jongeman nam even de tijd om de schilderijen die er stonden te bewonderen.

“Mooie stukken maakt u Meneer! Al neig ik meer naar u realistische schilderijen dan naar de moderne stukken met de grote kleurvlakken!” Hij ging naast hem staan en ze keken samen naar het schilderij van het bos en het verbaasde hem niet meer dat de duisternis in het bos had plaats gemaakt voor de dag en dat er geen magisch wezen te zien was en zelfs geen van de dames. Nu zag het er uit als een gewoon bos landschap met stralende zon en blauwe lucht maar de vredige sfeer bleef.

Ze keken nog even samen naar het schilderij en de jongen herhaalde nogmaals: “Een mooi stuk Meneer!” voordat hij met de dozen en een mooie fooi voor zijn hulp weer in zijn vrachtwagen stapte! ”Ik moet echt gaan anders haal ik mijn ronde niet meer!” Hij zwaaide hem uit en ging tevreden boven nog even zijn lampen uitproberen!

Hij zette de grote ezel terug op zijn plek en zette er een mooi groot doek op. Links en rechts stonden de lampen al klaar en nu overdag was het moeilijk te zien hoe het schilderen bij dit licht zou gaan. Dat zou hij vanavond gaan uitproberen! Hij had er zin in, en hij besloot maar terug naar beneden te gaan en nog even van de middag zon te genieten die net tussen de wolken tevoorschijn was gekomen!

Hij pakte zijn tuinstoel en haalde een kussen uit de schuur en een kop thee en een pak koekjes! De zon op zijn gezicht deed goed en hoewel hij blij was dat hij ook een dik vest aanhad genoot hij van het zonnetje! Hij had een tijdje met zijn ogen gesloten zitten te genieten toen het hem leek alsof hij zacht iets om hem heen voelde zweven. Toen hij traag zijn ogen opende zag hij nog net een stukje van de sluier voordat die verdween.

Meteen was hij alert en keek goed om zich heen, voor hem bij de pot van de muis zag hij twee kleine elfjes dansen. Ze lachten van plezier en keken hem ondeugend aan! “Kleine donderstenen, kom snel mee naar binnen voordat iemand jullie ziet!” Hij opende snel de deur en liet de beide elfjes voor zich uitvliegen en leidde hen voorzichtig met een hand richting de keuken! Daar zat hij dan aan de keukentafel met een elf op zijn suikerpot en de andere bovenop het doosje met theezakjes. Ze hadden wat uit te leggen!

Veel lees plezier, delen mag en wordt gewaardeerd, tot een volgend deel: