×

Yoors


Inloggen
×

Yoors











De rare kwast (Deel 18).

De rare kwast (Deel 18).


De rare Kwast (Deel 1)

Waar het allemaal begint!

Die ochtend of beter bijna middag werd hij uitgerust wakker. Hij stond op en in plaats van zijn eerst gang naar de badkamer liep hij rechtstreeks door naar zijn atelier en pakte een kleine tube zwarte verf en een klein penseel en signeerde zijn laatste schilderij met de naam Ronan! Het zag er hetzelfde uit als vannacht en hem overviel de kracht en de schoonheid die van het schilderij uitging! Hij vroeg zich niet meer af hoe het kon dat hij zoiets moois schilderde maar was trots op dit mooie stuk van zijn hand! Hij voelde zich steeds beter met zijn nieuwe schilder technieken en met zijn nieuwe materiaal. Zijn zelfvertrouwen groeide met elke schilderij en hij voelde hoe hij er bijna letterlijk zijn kracht uit kon putten. Een half uurtje in zijn atelier tussen zijn schilderijen en hij had het gevoel alles aan te kunnen!

Maar goed, toch maar even terug naar het ochtend ritueel. Wassen en aankleden maar het ontbijt had hij overgeslagen en meteen zijn lunch klaargezet! Hij luchtte de keuken en keek in de ijskast welke boodschappen hij nodig zou hebben! Weckpotten stond bovenaan zijn lijstje, dan brood en fruit en sla en komkommers en tomaten. En stiekem moest hij aan de dikke tomaten in Elizes tuin denken, die zouden heerlijk zijn in zijn tomaten soep.

Dat wou hij ook wel een moestuintje, zeg misschien moest hij ook wat zaadjes kopen om volgende keer mee te nemen naar het Schelpenbos! Zo at hij zijn lunch en keek even naar buiten maar bij het muizenhuis was alles stil en alles lag er netjes bij! Hij zou ze lekker met rust laten en eerst zijn rondje door het dorp gaan maken voor de boodschappen.

Hij nam zijn fiets en ging naar de kringloop en vond daar vier kleine en vier grote weckpotten met rubberbanden en klemmetjes helemaal compleet! Hij vroeg of ze eventuele nieuwe potten voor hem aan de kant wilde zetten. Ze mochten even bellen dan zou hij ze komen halen. Zo had hij een van zijn fietstassen al bijna vol. Hij ging op weg naar de supermarkt en laadde zijn karretje vol met groente en fruit en brood een grote pot jam en kaas. Geen vlees vandaag, daar had hij de laatste tijd steeds minder trek in!

Al die spullen stopte hij in de andere tas en reed naar het tuincentrum. Hij liep er lang rond en zocht vooral zaadjes uit! Bonen en erwtjes en radijsjes en zaadjes voor aardbeienplantjes. Hij kocht een mooie weide mix met prachtige gekleurde bloemen en een potje peterselie en bieslook. Als hij weckpotjes mee kon nemen dan zou hij dit toch ook kunnen meenemen door de sluier.

Hij had nog nooit zoveel plezier gehad bij het tuincentrum. De plastic bordjes om aan te duiden wat hij of Elize had gezaaid nam hij niet mee. Die konden ze gemakkelijk zelf maken en dat zou beter zijn voor het milieu! Hij had er zo een zin in. Beetje raar was het wel want was hij in het Schelpenbos dan bedacht hij wat hij thuis kon doen in Woudedorp en nu zat hij te fantaseren over wat hij liefs in het Schelpenbos zou gaan doen en weer kwam bij hem een beeld van een knus klein huisje bij de waterval in zijn gedachte!

Stel dat hij werkelijk naar Schelpenbos zou gaan wat zou dan met zijn leven hier gebeuren? Hij bedacht wat hij mee zou willen nemen en kwam niet verder dan zijn schilder spullen. Al de rest dat waren herinnering, sommige zou hij hier willen laten en sommige zou hij meenemen in zijn hart. Maar materiële spullen die mee moesten dat waren er weinig en mensen die hij niet achter wou laten dat waren er eigenlijk geen!

Volgeladen fietste hij naar huis, haalde de volle tassen voorzichtig van de fiets en bracht ze naar binnen. Eerst haalde hij de weckpotten uit de tassen en zette die in een kartonnen doos die hij had gehaald in de schuur. Kijk nou er is ook nog plek voor de zaadjes dacht hij!

Nadat hij alle boodschappen in de ijskast had gezet en de rest in de kast had opgeborgen legde hij twee mini tomaatjes op de vensterbank. Hij opende het raam verder en riep de tuin in "Bernaard hier ligt wat lekkers voor jullie op de vensterbank!"

Tot zijn grote genoegen duurde het niet lang voordat Bernaard en Doortje op de vensterbank zaten te smikkelen van de tomaten. Ronan schoof het gordijn opzij en zei: “Jullie mogen best binnenkomen hoor!” Dat deden ze ook en het was vooral Doortje die voorzichtig maar ook nieuwsgierig het aanrecht en de vensterbank ging verkennen. Bernaard bleef lekker van zijn tomaat snoepen en nam nog een tweede aan toen Ronan hem die aanbod. Maar hij at hem niet op maar rolde hem naar het open raam waarschijnlijk wou hij hem bewaren. Het lukte echter niet om de tomaat over de vensterbank en het kozijn heen te krijgen. Dus toen Ronan vroeg "Waar moet hij heen?" Toen liep Bernaard telkens een stukje vooruit om vervolgens weer om te kijken om te zien of Ronan volgde. En pas bij zijn huisje onder de boom stopte hij en dus legde Ronan het tomaatje daar neer! Het was ook een hele vracht voor een muis om te schouwen!

Ronan bood Bernaard zijn hand en die sprong erop en samen liepen ze weer naar de keuken. Daar had Doortje een van zijn vrouw ’s dure kop en schotels gevonden, de kop lag scheef op het schoteltje en Doortje was erin gekropen en lag heerlijk te slapen! Het zag wel heel lief uit die slapende muis in het sierlijke kopje met roze rozen en een gouden randje!

Ronan nam plaats aan tafel en bekeek alle zaadjes nog eens terwijl hij zo nu en dan naar de slapende Doortje en de ijverig op en neer lopende Bernaard keek. Hij hielp Bernaard van het aanrecht naar de tafel en het leek wel alsof de muis de zaadjes met volle aandacht bestudeerde. Toen Ronan ze in de doos bij de weckpotten wilde leggen, liet Bernaard Ronan even versteld staan door de zakjes een voor een in zijn pootjes te pakken en ze hem met veel moeite aan te geven! De zaadje gingen in de doos en Ronan sloot de doos en hij kriebelde Bernaard voorzichtig met een vinger boven op zijn kopje en die liet dat toe en genoot er duidelijk van!