×

Yoors


Inloggen
×

Yoors











De rare kwast (Deel 19)

De rare kwast (Deel 19)


De rare Kwast (Deel 1)

Waar het allemaal begint!

Het was al weer bijna avond toen de muizen naar huis gingen. En Ronan sloot alle ramen en bedacht zich “Waar ga ik de doos neerzetten?” Hij bedacht dat hij hem het beste boven op het gangetje neer kon zetten! Dan had hij hem snel gepakt als hij vanuit zijn slaapkamer of atelier de sluier zou zien!

Het zou voor het eerst zijn dat hij bewust iets meenam naar de Schelpenberg. Heel even maakte hij zich zorgen of hij zo niets slecht mee kon nemen maar de glazen waren schoon en de zakjes met zaadjes nog netjes gesloten dus dat zou allemaal veilig zijn.

Nu duurde het hem weer te lang. Hij dacht aan de keer dat hij op eigen kracht naar de bos was gereisd. Die nacht van het kampvuur. Dat was tijdens het schilderen geweest en hij had toen alles om zich heen losgelaten en had zich helemaal op het schilderij maar vooral het Schelpenbos geconcentreerd!

Hij zette voor de zekerheid de doos nu in zijn atelier op de grote tafel en begon een nieuw schilderij. Hij liet bewust alles los en begon zich op zijn ademhaling te concentreren hij zag het Schelpenbos al voor zijn geestesoog en het voelde al haast alsof hij er was. Binnen enkele seconden verscheen de sluier en Ronan legde zijn penseel neer greep de doos en stapte door de sluier.

Nu heel bewust voelde hij de overgang, niets raars of spectaculairs gebeurde er. De sluier leek als een deur en je stapt gewoon over de drempel! In het Schelpenbos aangekomen controleerde hij eerst de doos en gelukkig was alles heel en niets weg! Hij vouwde ze weer dicht toen hij achter zich een stemmetje hoorde: “Hallo Ronan, hoe gaat het met jou?” Het was Desire die weer net zo vrolijk rond huppelde met allerlei dieren als de vorige keer!

“Wat ga je doen?” vroeg ze en Ronan antwoorden: “Nou ik wou eigenlijk naar Elize om haar de potten en nog wat andere cadeau ’s te geven!” Desire antwoordde: “Dat kan straks ook nog!” en nam hem bij de hand en voerde hem door het bos heen. Ze leek wel een magneet voor dieren want overal kwamen ze vandaan! Eekhoorns en konijnen, vossen en wolven, een groot hert en een beer en muizen net als Bernaard en vogels van klein tot groot!

Ze begroeten hen of liepen even een stukje mee en een van de kleine koolmeesjes bleef op haar ene schouder zitten terwijl aan de andere kant een beestje waarvan hij vermoede dat het een hermelijn was op en neer klom! Het was wonderbaarlijk haar zo met de dieren om te zien gaan! Hij had nog nooit een mens dit zien doen!

“Ik ben geen mens" klonk het opeens. Desire stopte even en ging op een boomstam zitten. Ze klopte op de boomstam en de vos sprong er meteen op. “Nee, Jacob niet jij Ronan moet even bij me komen zitten.” Ze lachte zacht en aaide Jacob over zijn kopje terwijl die zich boven op haar schoenen nestelde!

“Weet je ik ben een bos elf en ook al lijk ik veel op een mens ben ik dat toch niet! Mijn vader was een mens en mijn moeder een elf. Ik ben hier geboren in het Schelpenbos. Bijzonder he!” Ronan knikte en Desire vervolgde: “Ik zie eruit als een mens maar blijf voor een mens erg jong, en kan dingen die mensen echt niet kunnen.” Nu vroeg Ronan zich af hoe oud ze dan was maar dat durfde hij haar niet te vragen want hij wou haar niet kwetsen! “De dieren verstaan mij en ik hen en ik voel het aan als een van hen in de problemen zit.” Ronan zuchtte en keek Desire aan en zei: “Dat is inderdaad heel bijzonder!”

Nu je zult me ook nooit zonder de dieren zien en mijn hol is halverwege de Schelpenberg, daar waar de beer en de wolf leeft en daar ben ik ook meestal te vinden! Ze stond op en vervolgde: “Als je me ooit nodig hebt vraag je het  gewoon aan de dieren en zij zullen me halen!” Zonder verder nog wat te zeggen huppelde ze verder en draaide zich nog een keer om: “Zeg je Elize, liefs van Desire en ik heb de bijen al naar haar tuin gestuurd! Ze weet wel wat ik bedoel!” En daarmee verdween ze tussen de struiken en bomen en zat Ronan alleen op de boomstam met zijn pakketje voor Elize!

Ja zijn pakketje nu moest hij Elize toch opzoeken en haar het pakketje geven. Hij had al voorpret en stelde zich voor hoe blij ze zou zijn! Hij vond haar bij haar huisje net bezig met de was. Ze hing de theedoeken en handdoeken op aan de lijn en zong zacht een liedje ze had Ronan niet meteen gezien maar schrok gelukkig ook niet van hem!

Hij opende met “Groetjes van Desire, ze heeft de bijen gestuurd moest ik je zeggen van haar!” O ja antwoordde Elize die hebben al goed gewerkt! Toen ze de doos onder Ronans arm zag werden haar ogen groter en beet ze even op haar lip. “Is dat voor mij vroeg ze?”

Ronan stapte de tuin binnen en overhandigde haar de doos. “Ja natuurlijk je had toch een bestelling geplaatst!” Elize zette de doos op de tuintafel en opende hem voorzichtig. Ze gaf een klein gilletje en vloog Ronan om de nek en kuste hem op zijn wang! “Dit is geweldig, jij bent geweldig!”

Snel ging ze zitten en pakte de doos verder uit. De glazen, de rubbertjes en de klemmetjes. “O kijk nu, twee maatjes dat is geweldig!” Toen zag ze de zakjes met zaad die tijdens zijn wandeling door het bos schijnbaar naar beneden waren gezakt!

Ze gilde het uit: “Zaad o echt waar, zaad kijk nu! Kijk nu bonen en erwtjes en radijsjes en zaadjes voor aardbeienplantjes. En een mooie weide mix met prachtige bloemen!” Ze keek hem aan en vroeg: “Is dat werkelijk allemaal voor mij?” En Ronan antwoordde: “Zolang ik hier nog geen eigen moestuin heb wel.”

“O ja” antwoordde ze lachend “Je wilt graag bij de waterval gaan wonen!” Leuk dan worden we buren, dat bevalt me wel! Maar dat duurt nog wel even! De eerste vergaderingen zijn geweest en ik moet zeggen je hebt maar heel weinig tegenstanders. Ze zijn blij met een nieuwe man in het bos!”

De rare kwast (Deel 20)

Verder Lezen? Dat kan hier!