×

Yoors


Inloggen
×

Yoors











De rare Kwast (deel 3).

De rare Kwast (deel 3).


Wat er vooraf ging lees je hier:

Eigenlijk had hij niet heel bewust geschilderd en had zich laten meenemen door zijn emoties en herinneringen aan de droom van vannacht. Streep na streep werd het duidelijker waar het doek hem heen wou leidden. Daar was ze dan de grot in al haar fonkelende schoonheid en zij Armada die hem haar hand reikte.

Sommige dingen in het schilderij waren zo gedetailleerd dat hij bijna niet kon geloven dat hij dit had geschilderd. Hij was altijd meer van de grove streken en grote kleurvlakken geweest maar dit beviel hem heel goed. Het schilderij was zo goed geworden dat hij het gevoel had zo weer die grot zo weer binnen te kunnen lopen.

Tevreden keek hij naar het schilderij en schrok toen hoe op de klok keek, hij was uren bezig geweest. Hij had zijn middageten overgeslagen en stond nog steeds in zijn kamerjas en op zijn pantoffels in zijn atelier! Maar wat had hij een energie en wat voelde hij zich goed. Maar nu was het tijd om zijn spullen te verzorgen zijn tubetjes verf en kwasten op te ruimen en onder de douche te kruipen en te gaan zorgen voor wat te eten!

Maar het duurde nog even eer hij zover was. zijn blik bleef rusten op zijn nieuwe penselen en kwasten en het was duidelijk geen set. De houtsoorten van de steel van elk penseel verschilden en er was eigenlijk ook wel duidelijk te zien dat deze niet uit een fabriek kwamen. Zo hadden ze geen fabrieksnaam of nummer erop staan en zag je duidelijk dat de stelen handwerk waren de spoelen waren ook niet allemaal van hetzelfde materiaal gemaakt en verschilden ook in kleur en materiaal.

Maar de haar bundels waren nog het bijzonderste. Geen bundels van hetzelfde haar nee, dik en dun en in verschillende kleuren door elkaar. Hij zag bruin en zwart en wit en grijs haar en iets wat een soort van sprookjesachtig parelmoer was. Dat maakte de penselen extra apart, eigenlijk had hij nog nooit zoiets gezien!

De strook stof waarin de kwasten zaten was bruin en stevig en was dubbel gevouwen en zorgvuldig met de hand in elkaar genaaid! Hij haalde alle kwasten eruit en legde ze voorzichtig op tafel, ze waren hem op die korte tijd zo dierbaar geworden. Hij had dit nooit ervaren zo een gevoel voor zijn gereedschap. Hij liet zijn vingers zacht over de sierlijke stiksels gaan en liet vervolgens zijn vinger in de netjes op maat gemaakte vakjes voor de kwasten glijden.

Alle vakjes waren leeg behalve het breedste vakje, daar voelde hij iets zitten en om niets kapot te maken met zijn brede vingers haalde hij beneden uit de EHBO doos een pincet en probeerde voorzichtig eruit te halen wat erin zat!

Hij kreeg goede grip en trok heel voorzichtig en voelde datgene wat er zat zachtjes in beweging komen. Tot zijn verbazing kwam er een opgerolde pluk van allemaal verschillende soorten haar netjes bij elkaar gebonden met een blauw lintje tevoorschijn.

Hij herkende de haren meteen het was de verzameling haren waarvan de kwasten en penselen waren gemaakt. De stugge haren waar de kwasten met hun brede oppervlakte van waren gemaakt en de zachte en fijne haartjes waar de penselen van waren gemaakt zaten samen in een bundeltje met een lintje eromheen, zorgvuldig bij elkaar gehouden en netjes gekamd leek het!

Terwijl hij zachtjes over de haren streek leek het even alsof hij het hert weer in het bos zag staan en hoorde hij kort zoveel dieren geluiden. Klaar voor vandaag dacht hij en ruimde op en sloot de deur van zijn atelier achter zich!

Toen hij gedoucht en gegeten had, trok hij zijn jas en muts aan en liep even het dorp in. Want de kringloop winkel zou nog een uurtje open zijn en hij wou eigenlijk meer weten over zijn kwasten en penselen. Jammer genoeg kon daar niemand hem vertellen waar ze precies vandaan waren gekomen. Niemand had enige idee, ze hadden het setje maar een paar dagen in de winkel gehad voordat hij ze gekocht had en wisten alleen dat ze bij een schilderij hadden gezeten dat nog achter in de werkplaats stond omdat het beschadigd was!

Hij vroeg vriendelijk om het te mogen zien en de jonge dame had hier geen moeite mee en liep vrolijk kletsend met hem naar achter toe naar de werkplaats. Daar stond het doek, gewikkeld in stof dat met touw op zijn plek gehouden werd en terwijl ze het samen uitpakten kon hij niet geloven wat er tevoorschijn kwam.

Daar stond hij met een schilderij in zijn handen met daarop Armada en het hert, Armada had beschermend haar armen om de hals van het hert geslagen en samen stonden zij midden in het bos. Zijn oog viel op een fonkelende steen op het voorhoofd van het hert die hem meteen aan de grot deed denken. Het doek liet hij niet meer los. Hij stamelde "Wat moet het kosten?". En de jonge dame sprak nog verbaasd “Maar de lijst is stuk!” hij kon alleen nog uitbrengen “Dat maak ik zelf wel”.

Het schilderij moest nog 5 euro kosten en die betaalde hij snel en pakte het weer zorgvuldig in en bedankte de jonge dame voor haar hulp en ging snel terug naar huis. Onderweg kon hij zich nauwelijks bedwingen en was hij liefs gaan rennen om thuis te komen, ze staan op het schilderij was het enige wat hij de hele tijd dacht!

De rare Kwast (deel 4)

Hier lees je hoe het verder gaat!