×

Yoors


Inloggen
×

Yoors











De rare kwast (Deel 6)

De rare kwast (Deel 6)


De rare Kwast (Deel 1)

Wil je beginnen bij het begin?

De rare kwast (deel 5)

Wat er voorafging in het vorige deel:

Hij viel snel in een diepe slaap en trof daar Armada die op de rand van het bos op hem stond te wachten. Ze nam hem bij de hand en leidde hem door het bos en links en rechts doken allerlei dieren op, een hert en een vos en een aantal konijnen! Ze stelde hen allemaal aan hem voor. Muizen en eekhoorns en ratten allemaal vredig bij elkaar in een lange stoet achter hun aan en wat hem het meest opviel er viel geen boos woord er was alleen maar gezelligheid en vrolijkheid!

Het meest verbaast was hij toen hij een jong meisje trof in een zelfde jurk als Armada die werd voorgesteld als Desire en vrolijk dansend met muizen en vossen speelde en zorgeloos genoot. Toen ze uitgespeeld was kwam ze naast hem lopen en nam zijn hand en hij voelde meteen een diepe vrede en rust over zich komen die hij al heel lang niet meer gevoeld had!

Ze liepen langs het meer waar hij zijn ogen uitkeek. Een eenhoorn stond er te drinken van het heldere water en knikte zacht met haar hoofd toen hij en Armada langs liepen. Hij zag wezens waarvan hij altijd had gedacht dat ze niet bestonden. Er waren Elfjes en kabouters, en een magiër met een staf en hoog in de lucht vloog een vuurrode draak.

Schijnbaar had hij in zichzelf gemompeld dit kan niet waar zijn! want ze knikte naar hem en zei ""Mooi he dat het zo ook kan zijn!" Vervolgens nodigde Armada hem uit plaats te nemen aan een lange tafel waar samen een maaltijd van vruchten en sap en vers gebakken brood werd genuttigd en hij genoot ervan! Het rode sap van de bessen liep langs zijn mond en druppelde op zijn blouse maar het maakte hem niets uit! De eenhoorn kwam bij hem staan en legde even kort haar hoofd op zijn schouder wat hem een enorm gevoel van gelukzaligheid gaf!

Maar schijnbaar was het ook weer tijd om afscheid te nemen. Hartelijk werd hij uitgezwaaid en hij hoorde talloze keer “Tot de volgende keer” pas op dat moment realiseerde hij zich dat hij de dieren ‘verstond’ al was het niet de gesproken taal van de mens geweest maar meer een verbondenheid in geest. Hij liep samen met Armada het pad af en voelde toen hoe zij hem losliet en hij terugzakte in een diepe maar verkwikkende slaap!

Toen hij wakker werd voelde hij zich fris en uitgerust en had een herinnering aan een prachtige droom. Die zowel onwerkelijk als geweldig echt was geweest! Hij wou wel meer van deze dromen! Hij gleed uit bed en zette thee en ging lekker in zijn tuintje in de voorjaarszon zitten! Hij voelde de zon op zijn gezicht en hoewel het nog fris was genoot hij ervan! Hij dronk zijn thee en besloot maar eens een machine was aan te zetten. Vandaag kwam zijn poetshulp ze zou er over een uurtje zijn en hij moest zich nog aankleden! Maar eerst vulde hij zijn wasmachine met een lading bonte was. Hij moest altijd goed kijken of alle zakken leeg waren want hij liet nogal graag eens iets zitten.

Hij vond deze keer niets maar vol verwondering keek hij naar zijn blouse. Dat was de blouse die hij vannacht in zijn droom had aangehad. Op zijn kraag en naast zijn knopen zaten een aantal roodbruine vlekken. Hij kon zijn ogen niet geloven, ja maar dat kan toch niet dacht hij. Dat waren de vlekken van het sap van de rode bessen en hij voelde haast het sap weer over zijn kin lopen.

Hij dacht niet verder na, duwde de blouse in de wasmachine deed er wasmiddel en wasverzachter bij en zette de machine aan. Zijn poetshulp zou hem later de was ophangen en die van vorige week strijken. Het was een lieve meid, nog jong met weinig ervaring maar het hart op de goede plaats.

Even later klonk de bel daar was ze, nu werd er even druk gepoetst en gewerkt terwijl hij nog even buiten in de zon zat. Tijdens haar pauze kwam ze even met koffie bij hem zitten en praatte hem bij over haar studie en haar vriendje. En zei vervolgens wat hebt u toch weer een aantal mooie dingen geschilderd maar zo helemaal niet de stijl waar u normaal in schildert, ik moet zeggen het bevalt me goed het heeft iets mystique's en magisch. Ja meid, je moest eens weten dacht hij maar zei niets! Dit zou zijn geheim blijven. En trouwens wie zou die rare kwast geloven!

Ze maakte haar werk af en hing de was buiten hij zou ze afpakken als ze droog was en zij zou ze volgende week strijken zoals afgesproken. Hij keek even naar de blouse. De vlekken waren eruit en het bewijs van zijn avontuur vannacht verdwenen, dat was nu alleen nog maar een heel dierbare herinnering!

Hij zwaaide haar uit moest zich inhouden om niet weer zijn atelier in te lopen en te gaan schilderen. Maar in plaats daarvan ging hij even boodschappen halen voor de komende dagen. Hij besloot voor een dag of drie boodschappen te halen dat zou in zijn fietstassen passen en niet te zwaar zijn! Hij kocht veel fruit en rode bessen en een groot stokbrood die maaltijd vannacht wou hij nog wel een overdoen.

Hij kocht ook als voor stamppot want als de lente kwam was het stamppot weer voorbij en dat wou hij nog wel een eten! Verder kocht hij wat sap en nieuwe thee en een rolletje rood lint. Snel ging hij op weg naar huis en maakte zijn brood met fruit maaltijd en genoot ervan en s ’avonds viel hij voor de tv in slaap. Suf en moe lukte het hem nog zijn pyjama aan te doen en kroop toen in bed voor een rustige nacht met maar af en toe wat flarden van heel mooie dromen!

De rare Kwast (deel 7).

Hier kun je verder lezen!