Geen standaard gehandicapte

Geen standaard "gehandicapte"


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Het leven met een spierziekte heeft ook mooie kanten. Ik ben pas in het jaar 2000 voor het eerst echt ziek geworden, een poosje in een rolstoel mijzelf moeten voor-bewegen, om vervolgens met therapie weer zelfstandig te lopen. Maar in de loop van de jaren ging ik toch achteruit. Eerst met krukken, toen toch weer voor langere stukken in een rolstoel. Uiteindelijk toch volledig in de rolstoel. En al die jaren wisten wij niet wat er aan de hand was. Dat duurde zo 8 jaar voort. Wederom ziek, letterlijk bijna doodziek. Opgegeven door de artsen, naar huis, alle toeters en bellen, bed in de woonkamer, voor de artsen was het klaar. Maar dat was het voor mij niet. Toch nog naar het UMC Utrecht, zal de details besparen. Neem maar afscheid was ook hun advies. Nou daar lig je dan en maar blijven ademen. Na nog een onderzoek op goed geluk, gooi er maar een tabletje in, op hoop van zegen. Gelukt! Het lijkt te werken, revalideren, vechten, nog meer revalideren. Tot de fysiotherapeut mijn wilde laten staan om mijn benen te kunnen strekken. Met hulp van een goede vriend overeind, ze zei: je staat op je voeten, waarop ik antwoordde: dan wil ik ook leren lopen!

Gedicht: Geen standaard "gehandicapte"


Je bent gek

Dat gaat niet lukken

Nou dan heb je een uitdaging

Jij bent toch de therapeut

Ik doe mijn uiterste best

Jaren van therapie en vechten

Die verdomde rolstoel uit

En dan wil je door

Een stuk fietsen leek mij wel iets

Maar helaas dat gaat niet, evenwichtsstoornis

Neem een driewielfiets, via de WMO

Vroeger heette dat nog voluit

Wet Maatschappelijke Ondersteuning

Tegenwoordig nog de WMO

Maar dat net even anders

Wij Moeten Ontmoedigen

Afijn, dat wil ik niet zo een driewielfiets

Je bent dan zichtbaar "gehandicapt"

Dat ben ik wel, maar toch ook weer niet

Nee, die twee wielen aan de achterzijde

Levensgevaarlijk

Ik zie de breedte niet

Een stoeprand zo meegenomen

Een val gemaakt

Nee, van mijn leven niet

Een mandje voor de boodschappen

Nou voor een dag, meer past niet

En die krat bier kun je dan wel vergeten

Nee, ik koos voor een bakfiets

Kind erin en naar school

Kijk eens hoe schattig

En wat een moderne papa was ik

Nee, ik wil het niet zijn

Ik ben geen gehandicapte

En als ik tachtig ben

Dan zullen mensen mij nog zien gaan op mijn bakfiets

Dan zullen ze denken

Ach wat leuk, zie die opa gaan

Zeker zijn kleinkinderen uit school halen

Mooi toch

Om geen standaard "gehandicapte" te zijn!

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (6 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Een mooi gedicht voor een niet standaard dichter. Respect voor jouw manier om in het leven te staan. 
| 16:40 |
Dank je wel voor je compliment 👍
| 17:46 |
Top! En inderdaad, zou de WMO nog zo zijn als vroeger dan waren er meer onzichtbaar gehandicapten.
| 12:35 |
Zichtbaar of onzichtbaar........
Ik heb de fiets zelf kunnen aanschaffen
| 15:14 |
Dat is fijn, zo blijft het gevoel bij jezelf!
| 16:03 |
Zeker en de eer, trots op wat ik heb bereikt 😉
| 16:33 |
Heel mooi gedicht Jeroen
| 11:49 |
Dank je wel Mieke👍
| 15:13 |
Prachtig geschreven gedicht van een fantastische volHarder!

En tegen (of tot? :) ) die tijd is het:
Wel Moedhouden, Ouwe! 
| 07:06 |
En weer door.........
Dank voor je compliment Hans👍
| 09:54 |
Iedereen is anders, iedereen is uniek...
| 06:45 |
Absoluut 😉
| 09:53 |
Prachtig blog. Nog mooiere prestatie. Wat een motivatie, spat er vanaf. 
| 22:46 |
Dank je wel Miranda voor je compliment 👍
| 23:01 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
Dier, Tuin & Natuur
Kooikersplas Houten
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen