×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Huisje boompje beestje... maar ook werk,studie en huishouden.

Huisje boompje beestje... maar ook werk,studie en huishouden.


Hallo allemaal,

Via Facebook al enkele maanden terug kwam ik een blog tegen vanuit Yoo.rs. Dat zag er leuk uit! Even lezen, uitzoeken wat het is en aanmelden. Dat was allemaal zo gebeurt. Toen een mooi moment vinden om eens iets te schrijven... en daar ging het fout. Gelijk het eerste voorbeeld van de titel en waar ik het over wil hebben.

Mijn vriend en ik zijn relatief jong. Ik ben deze maand 27 geworden en mijn vriend in 30. We zijn 3 jaar geleden afgestudeerd en beide trotse eigenaar van onze Bachelors. We hebben een mooie baan gevonden, een huis gekocht en een lieve hond in huis genomen. Allemaal prachtige dingen, waar we ook ontzettend blij en trots op zijn. Maar dit allen heeft ook een prijs... Als twee voltijd werknemers kan het af en toe behoorlijk lastig zijn alle balletjes omhoog te houden.

Wij zijn starters. Millennial, category Y, eerste generatie studenten en Young Potential zijn termen die ik al erg vaak voorbij heb zien komen. Wat het voor mij betekend is een intensieve baan die ik nog niet helemaal onder de knie heb. Ondanks dat je bent afgestudeerd, moet je nog zoveel leren. Bij mijn huidige werkgever zitten daar nog pittige studies aan vaste. Over civiele techniek en werktuigbouwkundig... als jullie nog nooit van manometrische opvoerhoogte en de hydraulische verliezen hebben gehoord... ik ook niet! Maar er zit wel een vadsige formule bij die ik moet toepassen. Het volgende module bevat veel microbiologie en scheikunde.. dat valt gelukkig iets meer binnen het straatje. Maar ook daarvan heb ik alleen de basis gehad! Ik dwaal een beetje af geloof ik. Het gaat erom dat het veel energie en tijd kost om goed te functioneren. Gelukkig vinden we werken leuk en doen we het met plezier.

Naast de startende baan en de studie die erbij komt heb je dan nog het huishouden. Een noodzakelijk kwaad. Zoals ik eerder noemde hebben wij een hond. Dit is geen klein schoothondje, maar een lieve grote lobbes. Een Sint-Bernard. Ik hou zielsveel van hem, maar wat kan dat beest een troep maken! Elke dag stofzuigen, het liefst om de twee dagen dweilen, wekelijks ramen lappen en dan nog de kwijlsporen en voedselresten opruimen van de muren (en het plafond). Maar voordat hij ons kwam verblijden met zijn gezelschap trokken wij het huishouden al niet meer. Het is te veel in te weinig tijd en naast die drukke baan heb je toch echt wel eens zin in tijd voor jezelf.

Dan heb je nog je sociale contacten, verjaardagen, mijn vriend zijn sport en als mijn zus haar zwangerschapsverlof voorbij is heb ik weer mijn vaste oppas dag. Dit keer nichtje en neefje. 5 dagen werken worden dan 4 langere dagen van 9 uur en vrijdag krijg ik die twee schatten de hele dag op bezoek. Wat mij nog op het punt brengt... waar in deze drukte moeten wij het starten van een gezin plaatsen? Dit lijkt een onmogelijke taak.

Dit allen bij elkaar geeft je het gevoel dat je faalt. Het lukt ons als jong stel niet om alle balletjes omhoog te houden en dat geeft geen prettig gevoel. In mijn omgeving lijkt onze situatie ook weinig voor te komen. Ik werk 95% met mannen en hun vrouwen werken maximaal 24 uur. Betekende dat ze bij thuiskomt heerlijk met de voeten omhoog kunnen genieten van de resterende zonnestralen. Wat ik dan ook elke dag mag horen. En ik zal het eerlijk zeggen, daar wordt ik wel eens jaloers van. Desondanks zijn wij beide niet van plan minder te werken, we hebben er beide hard voor gewerkt om te zijn waar we nu zijn en we vinden het allebei ontzettend leuk om te doen.

Ik vraag een eerlijke en ongezouten mening, tips of iets om grip te krijgen op deze situatie. Stellen wij ons aan? Doen wij iets fout? Moeten we niet zo zeuren? Heeft er iemand ervaring mee en hoe ga je ermee om?

Het voelt in ieder geval al goed om het een keer geventileerd te hebben. Bedankt voor het lezen en hopelijk tot de volgende keer :)

Hieronder kunnen je vrienden zich aanmelden. Jullie krijgen beiden gelijk een beloning van 125 Yp. Je kunt het helemaal bewerken en op maat maken.Weghalen is ook heel eenvoudig met het rode kruisje als je er met je muis op gaat staan.




Schorelaar
Ons leven zag er anders uit, door ons werk in de verpleging zaten er 24 uur in een dag, toen was de kinderopvang daar nog niet op ingesteld dus die hebben we nooit gehad. Ouders te ver weg, een schoonzus die regelmatig oppaste als de een naar zijn avonddienst ging en de andere nog thuis moest komen. Later vast avonddienst gaan werken, 7 werken 7 vrij. We hebben er 4 gekregen. Bij het ouder worden van de kinderen de banen aangepast. Ook full time, manager geweest. En nu 28 uur per week. Je hebt in je leven zoveel tijd om te werken, je mag zolang werken. Ik zou daar samen goede keuzes in maken. Wij passen nu ook op onze kleinkinderen en doen mantelzorg voor mijn moeder. Ook die dingen zijn belangrijk (voor mij) 
27-05-2018 09:24
27-05-2018 09:24
Marjolein
iedere dag stofzuigen en vaak dweilen? Misschien gewoon ff vegen? Ik heb een fulltime baan (ben alleenstaande moeder), drie (grote) kinderen en vier katten, maar ik stofzuig 1x per week. Nu ben ik niet overdreven schoon uitgevallen, maar het is gewoon even niet anders. 36 uur werken en nog een dag op je neef en nichtje passen? Wat doe je jezelf aan?? Daar zou ik wat in gaan schrappen, of korter werken of niet oppassen. Je zult het wel leuk vinden en je zus willen helpen, maar je moet wel reeel blijven! Een zware baan met een studie, dat is zwaar, maar hopelijk tijdelijk? Anders zou je uit kunnen kijken naar een simpelere baan. En als je met kinderen start, allebei wat korter werken? Er zitten 24 uren in een dag, dat worden er echt niet meer! Succes!
25-05-2018 11:03
25-05-2018 11:03
Soberana
Mijn man en ik hebben ook allebei fulltime (40u p.w.)gewerkt, 40 jaar lang: vanaf afstuderen tot pensioen. Hoe wij het deden, is mss voor jullie niet helemaal te realiseren: andere tijd en vooral andere plaats. -Wij zijn van begin af aan naast mijn ouders gaan wonen: want wij hadden weliswaar geen hond, maar wel 2 kinderen: mijn moeder was hun nanny, naschoolse opvang en schoolvakantie-entertainer. - Ik heb vanaf dag 1 een hulp in de huishouding aangenomen, zij hield zowel ons huis als dat van mijn ouders schoon, anders zou mijn moeder handen te kort komen. - Voor de was heb ik vanaf het begin een was- en strijkdienst ingeschakeld: incl. service van ophalen en  terugbezorgen. - Mijn moeder kookte ook voor ons. - Op zaterdag deden wij de boodschappen: tegenwoordig kun je in NL online je boodschappen bestellen en thuis laten bezorgen, dat scheelt alweer tijd. Postdoctorale opleidingen waren bij ons niet aan de orde, bijscholing wel, maar volgens mij veel minder dan tegenwoordig, wel af en toe piketdiensten en een paar keer een dienstreis. Voor sport en hobby's hadden wij geen tijd: 2 fulltime banen en (zoals bij ons) een gezin of (zoals bij jullie) een St.Bernhard is al 2x dubbel fulltime. Geloof me maar: als er een mogelijkheid bestond om er daarnaast nog hobby's op na te houden, hadden wij die destijds wel gevonden. Ik was al blij dat ik in de auto op weg naar het werk de nieuwsberichten op de radio kon beluisteren. Planning is in zo'n situatie je beste vriend: voordat jullie een hond namen, konden jullie het huishouden al nauwelijks aan, dan kies je toch voor een St. Bernhard, terwijl iedereen weet dat dat kwijlende, 'morserige' en sterk verharende honden zijn. Je hebt hem nu eenmaal, dus je houdt van hem, maar als je vooruit had gedacht, had je mss toch een labrador o.i.d. genomen?
25-05-2018 05:37
25-05-2018 05:37
Hans van Gemert
Je bent vast niet de enige....
24-05-2018 22:10
24-05-2018 22:10
dodoke
Leuk geschreven. Jullie zijn zeker niet de enige.  Hier net dezelfde situatie.
24-05-2018 21:41
24-05-2018 21:41