Ze hebben kerstmis gekaapt


Het is al een eeuwenoud verhaal. Het kind, de belofte van een mooiere wereld, wordt geboren in een stal, er was voor hen geen plaats in de herberg. Dat wil wat zeggen in een land en een tijd dat de gastvrijheid vanzelfsprekend en hooggewaardeerd werd.

Het was een eenvoudige stal, zonder opsmuk. Er stond een os, de ezel waarop de hoogzwangere moeder van het kind reisde stond ernaast. Het kind zelf lag in een kribbe, een voerbak.Eenvoudige mensen waren de eersten om het kind te gaan zien, zich te verwonderen over het jonge, nieuwe leven.

Een eenvoudig kind, nieuwe hoop en nieuwe kansen, eenvoudige mensen. Behalve de sterren waren er geen versieringen, de maaltijd was noodgedwongen eenvoudig.

We vertellen het verhaal al een dikke tweeduizend jaar. Het verhaal van het kind, een verlosser, de belofte van een mooiere en eerlijker wereld. Maar er is iets veranderd. We hebben het verhaal mooier gemaakt, we hebben elementen aan het feest toegevoegd. Er is ook het een en ander verdwenen. Gekaapt.

Kerstbomen waren in het land van Jezus niet te vinden. Het zijn de groenblijvende bomen die de belofte van nieuw leven wakker hielden. Een belofte die door de Germaanse volkeren werd gekoesterd. Kerstballen stammen van de versierselen waarmee de heksen op afstand gehouden moesten worden. In feite weinig christelijke elementen, al zijn ze langzamerhand tot de hoofdthema's van onze kerstversiering geworden.

Langzaam maar zeker hebben de liedjes over het kindje Jezus plaats gemaakt voor kerstman-songs vol presentjes, en het woord van de verlosser klinkt steeds meer als het 'Ho-ho-ho' van een baardige figuur in een rood kostuum. De echte verlosser is tegenwoordig de kerstman geworden, en de boodschap van het kerstkind is steeds meer verpakt in geschenkpapier.

Wat is de kerstboodschap van nu? Genieten. Goed eten. Mooie, dure kleren. Veel cadeaus kopen, veel geld uitgeven. Wintervakantie, of de plannen voor de zomervakantie. Vele kerstbomen in en rond het huis, veel en overdadige verlichting. In ieder geval: veel consumeren.

Mensen die hulp nodig hebben, een arm om de schouder, een huis om in te wonen en een bed om in te slapen deze mensen zijn vooral lastig. Wat denken ze wel dat ze zijn? Kunnen we ze niet tegenhouden? Wegjagen?

Het zou interessant zijn om eens te onderzoeken hoeveel 'we' per jaar uitgeven aan het kerstfeest, hoe gemakkelijk 'we' de euro's laten rollen. En dat dan af te zetten tegen de bedragen die we over hebben voor anderen. Voor mensen die alles zijn kwijtgeraakt - of nooit gehad hebben. Mensen die op de vlucht zijn voor honger, ellende en oorlog.

Nee, ik zeg niet dat we het feest niet moeten vieren. Ik zeg niet dat we geen cadeau voor iemand mogen kopen. Ik zeg zelfs niet dat 'we' niets voor anderen over hebben. Ik zeg het niet. Maar ergens knaagt er een stemmetje in mij, een stemmetje dat ik het liefst negeer, ik wil het feest toch niet bederven?

Een dikke tweeduizend jaar geleden is er een kind geboren. Een kind voor iedereen, een belofte voor alle mensen. Tenminste, voor de mensen van goede wil.

Ik vraag me wel eens af. Stel dat het kind vandaag opnieuw geboren zou worden. Welke stal zou hij kiezen? Zouden we hem herkennen? Of zou hij ons als 'zijn volk en volgelingen' herkennen? Ik vraag het me werkelijk af.

Laten we hopen dat we iets van de sfeer, de intentie van het kerstfeest mogen behouden. Ik wens iedereen mooie dagen.


(c)kukeltje, met een afbeelding van Pixabay
Wil je dit delen? Ga je gang. Kukeltje heeft geen account op een van de social media.

#kerstfeest #kerstmis