×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Dis (Dissociatieve identiteitsstoornis of MPS (multipele persoonlijkheidsstoornis)

Dis (Dissociatieve identiteitsstoornis of MPS (multipele persoonlijkheidsstoornis)


Dissociatieve identiteitsstoornis (DIS) of multipele persoonlijkheidsstoornis (MPS) is een psychologische aandoening waarbij iemand afwisselend twee (of meer) van elkaar te onderscheiden persoonlijkheidstoestanden kan aannemen. Twee of meerdere persoonlijkheden?? Oh u bedoeld een schizofreen? bah wat hangt er een vieze nasmaak rond dat woord, maargoed nee dat is het niet. Het woord schizofrenie betekent letterlijk "gespleten geest". Een gek dus, ja gekke samenenleving, gekke wetenschap, maar boven al gekke benaming. Want bij een schizofrene patient is namelijk helemaal niet aan de orden dat hij of zij een gespleten geest bezit. Ze hebben geen gespleten persoonlijkheid of gesleten hersenfuncties. Sterker nog uit onderzoeken is gebleken dat de gedachten dat deze mensen uit meerdere personen zouden bestaan, grote onzin is. In tegenstelling tot wat er altijd gedacht werd bestaat schizofrenie niet uit meervoudige persoonlijkheden, maar bij deze mensen comuniceert het denken, tussenwaarneming en gedachten niet met emoties en gedachten. Deze aandoening is aangeboren en betreft een lichamelijke afwijking in de hersenen. Waardoor patient aan een of meerdere psychoses te gelijk kan lijden in verscheidenheid van tijdsbestek. Schizofrenie wordt heel vaak verward met DIS. Bij DIS is er spraken van twee of meerdere persoonlijkheden die regelmatig het gedrag volledig overnemen. De patient heeft hierdoor gaten in het geheugen. Meestal weet de "oorsprokelijk" persoon niets van de andere persoonlijkheden (alter ego's). Deze alter ego's kunnen geheel eigen karakters zijn met eigen stemgeluid, taalgebruik, manieren. Soms hebben ze een andere naam dan de patient in kwestie, maar dat is niet bij elke Dis patient aan de orden, ondanks dat er toch sprake van meerdere persoonlijkheden. In tegenstelling tot schizofrenie is DIS niet een aangeboren afwijking, maar een gevolg van een traumatische ervaring uit de kinderjaren. Je ziet dan ook vaak dat naast de diagnose DIS er ook PTSS uit de testen komt. 


Kenmerken zoals vastgesteld door diverse wetenschappelijke onderzoeken kunnen zijn: aanwezigheid van twee of meerdere persoonlijkheden. Deze nemen vaak het heft in eigen hand, zonder weten van de "hoofdpersoon", het niet kunnen onthouden van persoonlijke zaken, wat niet verward moet worden met vergeetachtigheid,black-outs, zwarte gaten of chaotisch gedrag. Naast deze kenmerken bestaan er nog de volgende symtomen: het gevoel naar zich zelf te kijken, of op automatische piloot te leven. Het gevoel dat er geen contact is tussen geest en lichaam,dingen beleven die niet werkelijk zijn,stemmen horen van andere persoonlijkheden in sommige gevallen zelfmoordneigingen.

Je moet het zien als een opgebouwde veiligheid, om zo ervaringen te verdragen of te vergeten. Het gaat natuurlijk niet om dat een kindje die eens een keer geen snoepje kreeg toen hij er om vroeg. De meeste DIS patienten hebben te maken gehad met zware langdurige trauma's zoals bv sexuele mishandeling. Om het leed te verdragen, splits de persoonlijkheid in tweeën, zodat de een het kan dragen en de ander het kan vergeten. En daardoor zo "normaal" mogelijk kan functioneren. Eigenlijk is het een heel slim iets, totdat het je dwars gaat zitten. 

Maar hoe ontdek je zoiets? 

Want zoals met veel ziektes en aandoeningen kun je de symtomen die je ervaart ook wel aan iets anders wijten. Ik bedoel iedereen vergeet wel eens wat, of we voelen ons allemaal wel eens even anders dan anders. Het is ook niet iets wat van de een op de andere dag komt, althans niet bij mij. 

Ik voelde al jaren dat er iets niets klopte, maar ik had aan de andere kant zoiets van dat heeft toch iedereen wel. En ik maakte niet druk om die kleine gekkigheden, want ik ben toch niet gek, toch?! Hmmm toch wel. En hoewel als je dit verhaal leest ik dus dat gene heb waar een schizofreen van beticht word, maar ik ben geen freak, geen moordenaar, geen psychopaat. Functioneer ik gewoon als moeder, als vrouw en als mens. Ik maak geen sprongen van een naar andere persoon (teminste niet zomaar), ik ga niet anders praten, ik heb geen andere naam (wel gehad). En zoals Ik al  zei,  ik maak niet zomaar een verdwijntruc van mijn eigen ik, daar moet een aanleiding voor zijn, een trigger. Zie het als een interne emotieregulatie. Daar waar andere drank of drugs gebruiken, heb ik een intern hulpmiddel die me helpt gevoelens te vermijden, te omzeilen, er mee te dealen. 

Maar daar waar het me zo lang geholpen heeft, werkt het me nu tegen. En hoewel ik niet geloof dat ik ooit zal genezen. Geloof ik er wel in dat als je de noodzaak weghaalt, het middel niet meer functioneel is. Daarom onnoemelijk veel geduld en therapie. Ik begin steeds vaker te merken (als ik maar deels weg ben) dat er dan een soort van watten in mijn hoofd komen, die de boel blokkeren, dan is een deel van mijn lijf letterlijk gevoelloos (net zoals wanneer je voet of hand slaapt). Ik heb dan het gevoel dat ik naar mezelf kijk, die iets ondergaat. En hoewel ik wel weet dat dat niet echt zo is, vormt er in mijn kop wel dat beeld. Maar er zijn nog veel meer momenten dat ik gewoon niks meer weet van wat er gebeurd is en dat maakt het heel eng. Eigenlijk is het voor mij een constant gevecht tussen nuchter denkend mens en de gek.

Op alle geestelijke aandoeningen heerst een taboe, niemand wil te koop staan met het feit dat hij/zij niet spoort. Want dan krijg je al gauw een label opgeplakt die niet altijd terecht is. Net zoals bij lichamelijke klachten is een mens prima in staat, zijn ziekte/aandoening te omzeilen en het leefbaar te houden voor hemzelf. Buitendat zijn er prima therapieën ter ondersteuning (al moet je er wel lang op wachten) en medicijnen die het deels onderdrukken (medicijnen werken bij mij averechts). 

Het onbekende is wat een gezond denkend mens de stuipen op het lijf jaagd..vandaar mijn gedicht. 

 Anders is eng

 Anders is vreemd 

Anders wordt met de nek aangekeken 

 Anders is niet fout 

Anders is onbegrepen 

 Wat maakt iets anders? Normaal kan toch ook anders zijn? Of anders normaal? 

Misschien verschilt anders niet zo van elkaar, Immers geen mens is gelijk en zijn we dus allemaal even anders.  

Vooroordelen opzij gezet 

Onbegrip naast ons neergelegd Doen we allemaal wat ons goeddunkt, een ieder beleefd zijn eigen anders.

Samen maakt ons ons samenleven Niet gepakt in een papiertje 

Niet zo in de schappen 

Niet voorgeprogrammeerd 

Niet in een hokje te plaatsen Meestal leeft anders goed naast anders 

Maar soms gaat het verkeerd

 Dan maar denken… Die anders is net zo anders als ik 

En ik ben zo vreemd nog niet. 

Bedankt voor het lezen van deze blog. Ik ben benieuwd naar je mening over dit onderwerp.  Wíl je me blijven volgen of zelf graag bloggen.  Meld je gratis aan. 




Karin van der Straaten
Mooie duidelijke uitleg, mijn laatste maatje heeft het ook en was ik de eerste die het bij hem ontdekte nu begrijpt hij zichzelf beter en tot  het jaar 2000 had ik zelf ook een alter van een 7 jarig meisje..dus net weer ff anders
16-09-2018 14:14
16-09-2018 14:14
Encaustichris
Knap dat je dit bespreekbaar maakt vanuit jezelf, je eigen ervaring!
10-09-2018 13:01
10-09-2018 13:01
With love photography
Als ik het luchtig mag houden.. Hebben we niet allemaal een beetje last van twee persoonlijkheden?
28-01-2017 09:49
28-01-2017 09:49
Ingeborgenzwerm
Heel herkenbaar, apart om hier een lotgenoot te treffen, ook ik schrijf over mijn meervoudigheid, dus wees welkom maar let je op voor trikkers...
28-01-2017 07:01
28-01-2017 07:01
LWAlmanak
Interessante blog, weer wat bijgeleerd, dank je wel!
27-01-2017 23:16
27-01-2017 23:16
T A M A R A •
Wauw een indrukwekkend artikel!
27-01-2017 17:38
27-01-2017 17:38