Eten je lust en je leven of je grootste vijand

Eten je lust en je leven of je grootste vijand


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Eten is iets wat je vanaf dag een doet, maar wat als het een probleem word?

Niks vermoedend blader ik door een mode blaadje om deze foto tegen te komen.

Met afschuw bekijk ik de foto, wetende hoeveel pijn ze heeft. WAAROM? waarom, promoot de modewereld dit? Het is lelijk, ziekelijk en gewoon eng om naar te kijken. Zo breekbaar! zie haar ribben, zie haar wallen. Een wandelend skelet met een lapje stof erover heen. Het is om gek van te worden. Afslankpillen, kuren, afslank dit, afslank dat. Alsof de wereld alleen uit dikkertjes bestaat. Maar de mensen met een eetprobleem worden vergeten. In de winkel kan je geen aankompillen kopen. Dikker worden word niet promoot, maar voor sommige zou het niet onwenselijk zijn.

Wist je dat ongeveer 1% van de volwassen aan een eetbuistornis lijd. Na schatting lijden zon'n 5000/6000 mensen aan anorexia en ongeveer 20.000 aan boulimia. Wat is een eetprobleem eigenlijk? Je hebt Anorexia Nervosa, Boulimia Nervosa en Binge Eating Disorder (BED). De ziektes omvatten alles wat met eten te maken heeft. de een eet wel, de andere niet, met het betreft ten allertijde een verstoorde manier van eten.

Anorexia Nervosa, letterlijk zou dit gebrek aan eetlust door psychische oorzaken betekenen. Maar deze mensen hebben geen gebrek aan eetlust, maar onderdrukken het honger gevoel. Ze eten kleine beetjes, vaak al licht voedsel, maar spuugde dit voor verteren vaak uit. Deze mensen hebben een vertekend beeld van hun lichaam, dus in dat opzicht klopt het wel dat het psychisch stoornis is. Het komt het meest bij vrouwen voor. En het betreft meestal jonge meisjes die in hun puberteit zitten. Bij mannen word het ook wel manorexia genoemd.  De gevolgen kunnen ernstig zijn: Constipatie, hartfalen, menstruatiestoornissen, osteoporose, nierstenen en dood zijn er een paar van.

Boulimia Nervosa, is tevens een psychologische ziekte. maar in tegenstelling tot  mensen met anorexia (die het liefst weigeren te eten) Is het dat deze mensen terugkerende eetbuien hebben, maar ook zij zorgen dat het voedsel het lichaam al verlaten heeft, voordat verteerd is. Ook bij Boulimia liegen de gevolgen er niet om. Afhankelijkheid van laxeermiddelen, concentratiestoornissen, dood, hartritmestoornissen, gebitsproblemen, zijn hier een paar van.

Binge Eating Disorder lijkt veel op de twee eerder genoemde eetstoornissen, ook hierbij eetbuien, maar deze mensen vallen niet af. Door de eetbuien, onregelmatig slecht en voedingsarm eten en het ernstig overgewicht heeft bij deze mensen het lichaam veel te lijden. Maar ook geestelijk hebben deze mensen veel te lijden, vaak durfen ze de straat niet meer op uit schaamte voor hun lichaam, raken ze in de schulden en beginnen te stelen om de honger te kunnen stillen. Ik denk niet dat ik jullie hoef te vertellen wat de gevolgen van ernstig overgewicht zijn.

Nou heb ik drie vormen van eetstoornissen genoemd, waarvan er twee zijn die vermageren en een voor overgewicht zorgt. De eerste twee zijn toch wel regelmatig onder de aandacht. Dus wat bedoel je nou met de eerste paar zinnen van je verhaal?


Ik weet zeker dat ik een eetbuistoornis heb/had, maar ik kan me niet vinden in een van deze bovenstaande ziektes. Omdat ik niet in een van deze hokjes te plaatsen ben, is er weinig hulp. Ja ik heb een dietiste gehad en die heeft me allemaal verteld wat ik wel en niet moest doen. En ik heb fantomalt en eiwitshakes gehad. Suiker was mede mijn laatste redding. Maar dat knopje in mijn hoofd die zegt dat ik honger heb, die konden ze niet voor me vinden.

Mijn eetlust was bedorven, denk zelf door stress en op de duur had ik helemaal geen honger meer. Eten kon me niet boeien. Ik had nergens trek in. Ik maakte eten voor mijn dochter en dat was dan ook het enige wat ik er mee te maken had. Ik wist wel dat ik moest eten, maar ik vergat het heel vaak. Ik had ook geen hongergevoel. Mijn lichaam reageerde niet zoals je zou verwachten, misselijk, draaierig, rommelen van de maag. In tegenstelling tot mensen met anorexia vond ik het mager worden verschrikkelijk, ik voelde me lelijk, moe, leeg. Maar bovenal deed elke stap die ik zetten heel veel pijn. Ik kon niet meer op mijn rug liggen en mijn borsten voelde altijd beurs. Ik schaamde me kapot. Heb ook hulp gezocht, maar een dieet en eiwitshakes deden me niks. Het heeft heel lang geduurd voordat ik weer op normaal gewicht was. 

 Bijna 10 jaar later (dan bovenstaande foto) een zwangerschap verder, weeg ik 13 kilo zwaarder dan mijn oude gewicht. En dat voelt ook weer niet goed. Ik voel me dik, wederom lelijk en niet mezelf. Mensen die me een tijdje niet hebben gezien, zeggen "zo je bent gegroeid (en denken me daarmee een compliment te geven, maar het doet zeer, vraag me niet waarom maar het doet echt zeer) en dan vervolgens maar het misstaat je niet hoor!"  Ik weet dat ze het goed bedoelen, misschien is het ook wel zo, dat mager scharminkel dat ik was, was ongeveer zoals hierboven en nee dat is verre van mooi, ik heb vrouwelijke rondingen en ja daar ben ik blij mee. Maar toch in mijn hoofd dreigt het weer mis te gaan en is er net alsof er iemand steeds in mijn oor fluisterd "je bent dik, je bent lelijk, toen je magerder was had je meer aandacht, meer bekijks, zie je wel anderen vinden je ook dik, ze denken dat je weer zwanger bent"....... ik wou dat ik dat stemmetje/gedachte een pistool op de kop kon zetten en poef weg kon vagen.

Het knopje is wel om, ik heb wel degelijk weer honger, sterker nog er zijn dingen die me echt smaken, iets wat ik heel lang niet heb gehad. Maar nu.. De gedachte af te willen vallen is heel sterk. Gisteren nig dacht ik dat ik zeker wel over de 70 kilo moest wegen (want zo voelde het. Ik heb met opzet geen weegschaal in huis omdat dat te confronterend is.) Maar de wiifit board gaf maar 58 kilo ook. Wat een prima niks mis mee gewicht is, toch voel ik me enorm!  Ik zal er altijd tegen moeten  vechten en ik blijf eten voor mijn man en kinderen. Maar poeh wat zit ik zit mezelf enorm in de weg. 



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (6 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Wat erg zeg! Zelf kan ik me er niet heel veel bij voorstellen omdat ik geen eetprobleem heb.
Vrienden die jou langer kennen zullen zeggen dat je 'gegroeid' bent maar als je zomaar iemand op straat zou vragen wat ze van je figuur vinden, weet ik zeker dat nagenoeg iedereen zal zeggen dat je een mooi figuur hebt!
| 00:33 |
Ik ben altijd heel erg dun geweest. Tegen ondergewicht aan en vond me toen al te dik ... Klopte niet helemaal, dat zelfbeeld van mij. Nu ben ik denk ik zo rond de 85 kilo. Ik schommel steeds tussen de 80 en 90 kilo. Ik ben sowieso overgewicht en nu vind ik me echt dik. Voel me vaker dik en vies dan een prachtig mens. Het zit er nog steeds, dat verdomde stemmetje. Ik ga juist doordat ik me zo voel helemaal niet even, of juist veel eten net hoe het in mijn hoofd zit op dat moment.

Ik ben ook heel erg verward als het om eten gaat van wat ik nu wel of niet mag hebben. Met schildklier mag je geen soja, zuivel en weet ik veel wat maar dan blijft er niet veel meer over en een andere dietist zegt dat het wel weer mag. Hoe moet ik dan in hemelsnaam weten wat goed voor me is. Mezelf accepteren hoe ik ben vind ik heel erg moeilijk. Ik heb altijd zoveel commentaar gehad op mijn uiterlijk en als je het vaak genoeg hoort, blijf dan maar zelfverzekerd, blijf je lichaam maar zien hoe het echt is. Toen ik jaar of 15 was waren er allemaal make-over programma's. Chirugisch hé. Ik weet nog steeds dat een klasgenote zei: Jij gaat daar later aan meedoen als het nog wordt uitgezonden want jij bent zo lelijk. Dat deed zo zeer en ik kan haar rotkop toen ze dat zei nog zo voor me halen. Eerst liet ik me erdoor kisten. Nu als ik eraan denk wordt ik vooral boos dat zij het lef had zo'n gore kutopmerking te maken. Ik geef mezelf niet meer de schuld.

De weegschaal is hier sinds de verhuizing mee het stort op gegaan en dat help, Mijn medicatiewissel niet want mijn kleren worden weer te klein :(
| 15:15 |
Waarschijnlijk vond ze jou zo prachtig dat ze zo lelijk deed
| 17:46 |
Ik kan mij aardig verplaatsen in jouw verhaal. Ik ben van 79kg naar 55 gegaan en alles ertussen en ben ook niet heel groot. Met 55 voelde ik me toch wel heel mager, botterig..mijn omgeving was er van overtuigd dat ik Boulimia had want ik vrat als een bootwerker. Stress is bij mij schijnbaar een katalysator. Uiteindelijk weer aangekomen, ik woog 69...en voelde me dik en vies.

Maar nu heb ik mijn idealgewicht gevonden, 60kg (kilootje meer of minder mag ook) en zolang ik dat zie op de weegschaal en mijn kleding lekker zit voel ik me top!

Ook jij vind vast een gewicht/maat waarbij jij je het fijnst voelt.
| 10:31 |
Als je nu 58 klio weegt en als dat 13 kilo zwaarder dan voor je zwangerschap, dan wil dat zeggen dat je toen 45 kilo woog!
In de westerse wereld (Europa en Noord-Amerika) maken jullie jezelf en elkaar gek met magerte-obsessies: eetstoornissen, met alle ellende van dien.

'WAAROM? waarom, promoot de modewereld dit?'
Mijn antwoord daarop is: ik verdenk het grootste deel van de westerse mode-ontwerpers ervan dat ze een hekel hebben aan vrouwen in het algemeen en vrouwen met natuurlijke rondingen in het bijzonder. Ze ontwerpen hun kledingstukken met in gedachten de puber-jongetjes, waar ze eigenlijk de voorkeur aan geven.
Bij ons in de Caribbean wordt een volwassen vrouw met maat 40-42 superslank gevonden (op het magere af). Daar kom jij met je 58 kilo niet eens aan.
Blijf eten en zeg vooral tegen jezelf dat je een mooie VROUW bent, geen klein meisje meer en een jongetje zul je nooit worden, dus daar hoef je ook niet op te lijken. Geef die stiekeme pedo's van een mode-ontwerpers niet hun zin!
| 19:17 |
Als je nu 58 klio weegt en als dat 13 kilo zwaarder dan voor je zwangerschap, dan wil dat zeggen dat je toen 45 kilo woog!
In de westerse wereld (Europa en Noord-Amerika) maken jullie jezelf en elkaar gek met magerte-obsessies: eetstoornissen, met alle ellende van dien.

'WAAROM? waarom, promoot de modewereld dit?'
Mijn antwoord daarop is: ik verdenk het grootste deel van de westerse mode-ontwerpers ervan dat ze een hekel hebben aan vrouwen in het algemeen en vrouwen met natuurlijke rondingen in het bijzonder. Ze ontwerpen hun kledingstukken met in gedachten de puber-jongetjes, waar ze eigenlijk de voorkeur aan geven.
Bij ons in de Caribbean wordt een volwassen vrouw met maat 40-42 superslank gevonden (op het magere af). Daar kom jij met je 58 kilo niet eens aan.
Blijf eten en zeg vooral tegen jezelf dat je een mooie VROUW bent, geen klein meisje meer en een jongetje zul je nooit worden, dus daar hoef je ook niet op te lijken. Geef die stiekeme pedo's van een mode-ontwerpers niet hun zin!
| 19:15 |
Oh maar deze dame was niet zo met opzet of omdat ze het mooi vond en ze wil dat nooit meer. Toch is er iets in mij wat aangeeft dat ik opgeblazen ben. Een gevoel wat ik niet kan uitschakelen ondanks een gezond verstand die blij is met elke kilo die ik heb.
| 21:04 |
Heb je al laten checken of je mss vocht vasthoudt? Dat kan zelfs bij iemand die slank is, een opgeblazen gevoel geven.
| 00:47 |
Het blijft een lastig dilemma voor je. Ik kan je alleen maar sterkte en kracht wensen. En liefde, heel veel liefde. Je bent mooi zoals je nu bent.
| 11:43 |
Dank je wel. Ik wil nooit weer terug naar zoals het was dat zorgt voor de overwinning maar inderdaad een strijd zal het altijd blijven
| 11:53 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen