GGZ Friesland! mijn ervaring

GGZ Friesland! mijn ervaring


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

 Na een jaar vechten om door barricades van onze gezondheidszorg instanties heen te komen, ben ik terecht gekomen bij het GGZ in Leeuwarden. De afdeling traumagerelateerde stoornissen zouden mij van mijn kwaal afhelpen. Maar ik moest wel even geduld hebben. 2 tot 5 jaar geduld, waarvan er op het moment van dit schrijven al dus ruim 3 voorbij waren. Ik was gediagnosticeerd met DIS, dissiosiatieve stoornis en ernstige complexe ptss. Daarnaast had ik persoonlijkheid stoornissen afhankelijk, ondermijnende en vermijdende stoornissen.  Na lange tijd bedachten ze dat het misschien wel goed zou zijn als ik deel zo nemen aan groepstherapie bij de afdeling persoonlijkheids- problematiek. Dit zou een overbrugging zijn tot het moment dat ik aan de beurt zou zijn voor trauma. Echter moest ik ook nu nog 8 maanden wachten voor ik aan de beurt was.

En toen het eindelijk zo ver was, moest ik heel hard aan de bak. 3 dagen per week hard werken in een groep van 10 patiënten en per therapie 2 of meerdere therapeuten erbij.

Praten, nadenken, meedenken, kritisch zijn, feedback geven, vragen stellen. Van 9 tot bijna 4 en dat 3 dagen lang. In het begin zag ik het helemaal niet zitten, zo mijn hebben en houwen op tafel, dus ik hield mij stil. Maar na even wennen deed ik ook driftig mee. Van oktober tot december was ik goed op weg. Hoewel ik wel elke 6 weken te horen kreeg bij de evaluatie, dat zij hun bedenkingen hadden of de therapie wel echt aansloeg. Een van de redenen van hun bedenkingen was, dat deze afdeling de diagnose DIS niet erkende. Zij zagen het meer als emotieregulatie net zoals andere drinken of drugs gebruiken. Daar ging er al iets mis in mijn vertrouwen in hun. Maar in januari ging het pas echt mis. Er werd geschoven in het GGZ gebouw, therapeuten wijzigde, het programma wijzigde. Dagen veranderen. Alle ellende die daar uit voort kwam zal ik je besparen. De sfeer binnen de groep werd steeds grimmiger. Ook mede door de diverse zelfmoorden of pogingen daarvan die wij in deze periode mee mochten krijgen. Uit eindelijk ben ik er met 8 maanden uitgewerkt zonder resultaat. Ik was niet meewerkend, of niet geschikt en we konden het niet eens worden over hun visie omtrent mijn DIS. Van 8 maanden intensieve therapie met alle extra hulp voor thuis, zoals bv een noodtelefoon, krijg ik nu helemaal niks. Nu zit ik al weer enige maanden thuis te wachten, op dat ene telefoontje, dat ik weer mag komen.  Ik sta boven aan de lijst (al maanden), maar wanneer ik eens aan de beurt ben ....om gek van te worden.



Beoordeel

Reviews en Reacties:

4.5 / 5 (4 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Ha, wat naar dat je dit hebt moeten meemaken. Het is al even geleden dat je dit bericht hebt gepost zie ik, wellicht is er nu wat verandert. Heb je ooit van Sensoor gehoord? Zij zijn er 24/7 met je te praten. Ik weet dat veel mensen hier profijt van hebben.
| 13:43 |
Ik volg op dit moment schaduwtherapie bij praktijk buitenpost. Maar dank je wel voor de tip
| 18:32 |
welcome! oh, en hoe gaat dat? (ik heb er enkel van gehoord: schaduwtherapie)
| 10:18 |
In het begin best vaag. Maar je gaat steeds meer van jezelf begrijpen en dat helpt al een stukje.
| 10:23 |
Wat fijn! Ik ga me er ook eens in verdiepen en jij, veel succes!
| 10:36 |
Begrijp je heel goed. Hopenlijk krijg je een psycholoog/psychiater waarmee het klikt.
| 13:24 |
Kijk eens naar een noodnummer zal er vast wel zijn denk ik
| 22:46 |

auto leasen
auto leasen
private lease goedkoop
private lease goedkoop
Muziek, Kunst & Cultuur
Aanbevolen Muziek
Aanbevolen Muziek
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen