×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
hallo ik

hallo ik


De regen tikte zachtjes op het raam. Het was echt zo'n druilweerdag. Sam keek gebiologeerd naar de druppels die een voor een langzaam naar beneden gleden. Was zij maar die druppel, dan was ze hier allang weggegleden. Op de achtergrond hoorde ze wel de stemmen. Ze keek eens om. Ja, ze zag de monden wel bewegen, maar het geluid was zo ver weg. Een verwoede poging het geluid dichterbij te halen, vermoeide haar. Ze gaf het op en vestigde haar aandacht weer op de druppels.

"Sam", "Sam", hoorde ze in de verte. "Sam, kom je er weer bij?" Katy stond half over haar heen gebogen met haar handen op Sam's schouders. Sam knikt. "Fijn dat je er weer bent meisje". Een Katy vervolgde de sessie.

Sam draaide zich nog eens om, de druppels waren weg, het was opgehouden met regenen en het zonnetje straalde heerlijk warm. "Nou dames en heren, we hebben weer veel bereikt, morgen gaan we verder. Ik zie dat de regen ook is opgehouden, dan komen we in ieder geval mooi droog thuis vandaag. Ik wens jullie een fijne avond." Sam haalt opgelucht adem, voor vandaag is het weer voorbij, ze heeft het overleefd. Katy staat bij de deur en geeft iedereen een hand. "Bah" denkt Sam, "moet dit nu echt?" "Krijg ik ook een hand van je, Sam?". Sam denkt even na en schut haar hoofd. "Geeft niet meisje, als je maar een fijne avond heb en dan zie ik je morgen." Sam knikt en kijkt naar beneden. "Tot morgen Sam". Sam knikt weer en loopt weg. In haar gedachte kijkt ze om om Katy goedenavond te wensen. Maar dat is in haar hoofd, echt is het niet.

Ze loopt de lange wenteltrap af en ziet dat haar moeder haar al opwacht. Haar moeder geeft haar een dikke knuffel en pakt haar gezicht in haar handen en dwingt haar aan te kijken. "Hoe was het vandaag Sammie?" "Goed hoor mam" zegt Sam in haar gedachte. Ze knippert met haar ogen. "Het was dus goed gegaan, fijn Sammie, ga je mee, dan gaan we snel naar huis. Lekker even nog een kopje thee en een koekje. Straks eten we pizza, heb je daar trek in?" Sam knikte.

Katy slaat samen met een collega achter het raam de moeder en haar dochter gade. "Een nieuwe patient in de groep? Wat is ze nog jong?" "Ja" antwoord Katy, "veel te jong, voor zulke zware materie". "Sam is 15 jaar en heeft in haar korte leventje al heel wat meegemaakt. Haar broertje overleed aan de gevolgen van taaislijmziekte toen ze 5 was. Het mannetje was nog maar 2 en heeft een lange lijdensweg gehad. Ze heeft het nooit begrepen. Haar ouders konden dit ook niet verwerken en scheiden een jaar later. Haar moeder krijgt al gauw een nieuwe partner. Maar deze kon, blijkt later, niet van Sam afblijven". "Arme meid" zegt de collega. "Ja en tot overmaat van ramp, komt ze op haar 11de een loverboy tegen". "Dat zie je vaak bij dat soort gevallen, het stapelt en stapelt maar op". "Ja" zucht Katy."En nu is Sam in een cocon. Ik hoop dat ik tot haar kan door breken en dat dat mooie vlindertje kan uitbreken uit die cocon. En de rest van haar leven met felgekleurde vleugels zal vliegen in de zon. maar voor ik dat bereikt heb, zal er nog een hoop moeten gebeuren". "Succes". De collega loopt weg uit de kamer . En Katy ziet Sam in haar moeders auto stappen en wegrijden.

Graag jullie mening? Moet ik het hier bij laten of verder schrijven en er wat mee doen?





Hans van Gemert
Goed geschreven, vooral doorgaan!
14-01-2018 11:00
14-01-2018 11:00 • Reageer
Forever FeelGood
Doorgaan!
13-11-2016 09:28
13-11-2016 09:28 • 2 reacties • Reageer
Veronique
heb je deel 2 t/m 4 ook gevonden?
13-11-2016 09:47
13-11-2016 09:47 • 1 reactie • Reageer
Veronique
dank je wel
13-11-2016 09:46
13-11-2016 09:46 • Reageer