Het zal me borst wezen

Het zal me borst wezen


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Artikel is geschreven in 2006

De laatste tijd ben ik best bezig geweest met de schoonheid van de mens. Maar gisteren was ik diep geraakt. Ik zag deze foto in de krant. Het betrof een artikel van Pink Ribbon. Ik vond deze foto zoveel kracht uitstralen. Mijn aandacht was getrokken en daarmee ook het artikel gelezen. Ik schrok van het onbewust zijn van de vrouwen in ons land. Zo weinig die zich bewust met hun borsten bezighouden, borstkanker, dat is toch iets voor oudere vrouwen of dat moet toch in je familie voorkomen. Zo kortzichtig..de kans is inderdaad groter bij een oudere vrouw, maar de kans dat een jong meisje of zelfs jonge man het ook kan krijgen is natuurlijk NIET uitgesloten. En dames een moet de eerste zijn...ook in jouw familie. Maar dat een knobbeltje niet altijd paniek hoeft te betekenen...

Begin wel eerst met mijn verhaal..


Het zal me borst wezen

Bijna 18, ik doe de test bijna maandelijks en daar in ene was het er dan. Iets wat er niet hoorde te zijn, zomaar uit het niets. Een knobbeltje in mijn linkerborst. Bijna niet voelbaar, maar eng aanwezig, Het bloed zakt uit je lichaam weg, shit de wereld vergaat.

Afspraak met de huisarts, huisarts niet aanwezig. Vervanger..een vrouw..mooi! Met angst en beven vertel ik wat ik ontdekt heb. Ze kijkt me niet aan. “Hoe oud ben je? Slik je de pil? Welke? Hoelang? Drink je alcohol? Gebruik je drugs?” HUH ? “Nou doe je trui maar uit”. Na 30 sec mijn borst afgetast te hebben, ze vervolgens beide even in der handen te hebben gewogen. Was ’t nou 't valt mee, maar maak maar een afspraak met je eigen huisarts.
Het valt mee, dus is het? Geen antwoord.

Afspraak eigen huisarts.. ”oh ik zie dat je bij mijn collega bent geweest omdat je denkt dat je borstkanker heb. Hoe kom je daar zo bij?”. Nou zei ik, ik doe elke maand zo’n onderzoekje en toen voelde ik iets vreemds. Dokter lacht, hahaha kind je bent nog geen 18 jaar, de kans dat jij borstkanker krijgt is heel klein. Maandelijks onderzoek..ONZIN!!

Maar doe je trui maar uit. Ik kende de handeling, maar vond het door een man gedaan toch iets wat gênants hebben. Het is geen kanker...oke klaar ermee.
Ik wel met een  rot gevoel naar huis, maar allang blij dat mijn btje niet geplet hoefde te worden tussen twee glasplaatjes.

De jaren verstrijken voorbij en het knobbeltje transformeert tot een knobbel. Tijdens de zwangerschap, "knobbel word lastig", wederom nagekeken door een arts. Het vervelende ding blokkeert een melkklier en dat is wat er zo’n pijn doet. Opereren is de optie, maar laat niet in mij snijden terwijl ik een kind draag. We nemen het voor lief. Daarna had ik geen tijd meer voor hem. Mijn prioriteiten lagen elders, maar hij bleef zich opdringen. De borst functioneert niet tijdens borstvoeding en doet mega pijn bij de opzwelling naar cup groot de tweede dag na de bevalling. Maar ik negeerde het.
Met als gevolg dat de knobbel nog maar weer eens wat ging groeien.

Omdat ik nog een kleintje wilde en niet weer de ongemakken van mijn klein inwendig aanhangsel wilde meemaken had ik zoiets van DER UIT!!! Nieuwe huisarts nieuwe kansen. Ga maar naar het ziekenhuis. Dank u wel!

Ziekenhuis in met briefje van de doc. Vragenlijst ingevuld, gewogen, gemeten. Wachten op de specialist. Een oud gedrongen mannetje verschijnt in het donker kamertje..uiteraard. Zonder verdere vragen.. Doe u trui maar uit "oke!"  Mompel mompel tast mompel. Ja mejuffrouw (ahum mevrouw) u heeft een fibroadenoom. Hmm oke uhuh… Maar ik wil voor de zekerheid dat u een biopsie laat doen. AHHHHHHHHHHHHHHH

Biopsie; nadat ik een half uur van de wachtkamer naar de wc was gelopen, werd mijn naam geroepen. Shit, in een hokje mocht ik mijn bovenlijf ontdoen van alles wat erop zat, incl sieraden. En vervolgens mocht ik een soort van kleine operatiekamer binnen. Een vriendelijke jongeman (toen nog wel) en zuster verwelkomen mij. Gaat u liggen in deze stoel. Het dossier gelezen, toen kwam de uitleg. Wij gaan u eerst plaatselijk verdoven en vervolgens halen bij u weefsels uit de borst. Ondertussen komt de (inmiddels iets minder vriendelijk ogende) zuster binnen met wat men de biopsienaald noemen. 

Er spookte twee gedachten door me heen..ik kan nu half naakt de gang op rennen en roepen hell no..dat gaat mijn lijf niet in of ik blijf liggen en over een half uur weet ik of het daadwerkelijk zo erg is als het eruit ziet. Nou ik kan je vertellen...ze waren te snel.
Verdoving der in..auw auw auw wachten wachten wachten. Echo der op. Sneetje met scalpeltje en via de andere kant (pas op er zit meer in mijn lijf dan alleen dat knobbeltje) met enige geweld de borst in. Even flink wat geduw en PANG het eerste stukje weefsel was gevangen. Ik inmiddels onder de bloed en het mocht nog drie keer, hij is fijn. Het zou nog wel even gevoelig zijn...uhuh was een paar dagen bont en blauw.

De uitslag: Het was inderdaad een fibroadenoom een goedaardig gezwel, maar van dusdanige grote dat zij zich wel konden voorstellen dat ik daar hinder van had. Een operatie dus.

Operatie: Was erg relaxed eigenlijk,  ging onder zeil dus geen klachten. Je ligt te wachten voordat je eindelijk eens weggereden wordt en dan staat daar zo’n doos een infuusnaald in je arm te rammen. Lukte niet en het lukte maar niet waarna ik haar vriendelijk verzocht heb iemand te halen die wel kennis van zaken had. Andere zuster. Pang in een keer raak. Hmmmm zucht waar was jij net. Operatiekamer in..mevrouw telt u maar af.. vergeet het,  ik ga niet slapen 10, 9,8 echt niet hoor,  ik voel nog niks, werkt t wel....

Mevrouw u bent in de uitslaapkamer. Da's heel mooi,wanneer kan ik eten, heb honger.
Met het gevoel dat mijn halve borst eraf lag naar huis..4 cm kogel verwijderd. Melkklier aan gort. Borst bont en blauw. Een aantal hechtingen en pijn.....

Nou had ik een kleine ingreep, waar ik nog steeds hinder van heb..ik wil er niet aandenken wat die vrouwen meemaken. Dus sinds dat eerste geluiden van Pink Ribbon, volg ik ze..En elk jaar komt er weer een boek uit, met foto’s van dappere dames die zichzelf tonen na de operatie. Dit keer was het een foto in de krant die mij diep raakte. Want ik vind hem zo mooi.

Ik heb dan wel niet een echte borstoperatie gehad, maar vond hem al ingrijpend genoeg. Heb er twee littekens aan overgehouden. Een van de biopsie en een van de operatie. In het begin iets wat ik verborgen hield voor een ieder (hoewel ik eigenlijk sowieso niet met mijn borsten te koop loop, is ook niet spannend…je zal ze moeten zoeken hahaha), maar er zijn altijd wel situaties waarin het voorkomt dat ze de buitenwereld zien en een vreemde ze aanschouwen. Maar dat iemand het lef heeft om met een gehele amputatie haar lichaam te tonen en dat het zo’n mooi beeld is... Zeg ik petje af!

Ik ben destijds uitgelachen om mijn maandelijkse onderzoek, maar er zijn er veel die het nooit doen. Die niet eens weten hoe hun borsten in elkaar steken of voelen. Met soms ernstige gevolgen..  Ook al raden ze tegenwoordig periodieke zelfonderzoek af (dat verandert toch elke keer weer), het is lang niet verkeerd om het zo nu en dan eens te doen, want alleen zo merk je of er verandering plaatsvind in je lijf.

Voor vrouwen, maar ook mannen die niet zo goed weten hoe je zelf borstonderzoek doet, hierbij de link naar meer informatie erover:

http://www.pinkribbon.nl/over-borstkanker/borstzelfonderzoek.html


Mocht u n.a.v. deze blog geïnspireerd zijn om zelf ook te gaan betaald te gaan schrijven of bent u geïnteresseerd wat andere blogschrijvers verder aan interessante tips hebben of wilt u graag reageren meld u zich aan via bovenstaande aanmeldknop. Aanmelding is geheel gratis. Wij verwelkomen u graag bij ons snel groeiende familie.



Beoordeel

Reviews en Reacties:

4.8 / 5 (11 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Een bijzondere ingreep met een goeie uitslag.
| 17:49 |
Gelukkig wel ja
| 07:45 |
Mooie foto. Vervelend, je verhaal.
| 17:25 |
Achja is niks vergeleken bij sommigen
| 20:22 |
Wauw wat een dapper verhaal.
| 22:01 |
Heel goed dat je hier aandacht voor vraagt, en heel beeldend geschreven.
En bij twijfel: opnieuw naar een arts.
Wij hebben het meegemaakt, bij de eerste controle 'niets aan de hand' en een twee weken later toch wel.
| 12:33 |
Ik heb er nu weer een op dezelfde plek. Het blijft in de gaten houden inderdaad
| 14:13 |
Altijd en altijd laten kijken als je het niet vertrouwd, als een dokter je niet serieus neemt, naar een andere.
Gelukkig dat het met jou goedgekomen is ondanks dat je nare behandeling hebt gehad.
In mijn geval, af en toe wat bloed bij ontlasting, ik dacht aambeien geen probleem, mijn oncoloog zei later, altijd naar laten kijken.
Wen aan je littekens en accepteer ze, het is wat ons gemaakt heeft in wat we nu zijn geworden.
| 11:11 |
Goed verhaal. Maar ook een aanklacht. Het is raar, aan de ene kant raden ze het aan om je borsten te onderzoeken en aan de andere kant lachen ze het weg.
Ik heb de leeftijd dat ik elke twee jaar een borstpletonderzoek krijg. Dat is dat gratis. (het aternatief is duur en niet overal te doen) Maar als ze iets denken te zien en een vervolgonderzoek adviseren is dit niet gratis. Het gaat van je eigen bijdrage af. Eventuele verdere onderzoeken en behandelingen ook. Natuurlijk als je iets hebt ben je blij dat ze er iets aan kunnen doen. Maar hoe vaak is het niet een verkeerde diagnose? En als je er nu gewoon geeld geld voor hebt? Neem een gezin met twee kinderen boven de 18. Dat is wel 4 x je eigen bijdrage!
| 14:20 |
Ja breek me de bek niet open over onze gebrekkige gezondheid zorg regeling. Waar de verzekeraar zich een breuk lacht. Het is knap irritant het enige wat ik kan adviseren doe het zoals wij het doen, betaal elke maand een stukje eigen bijdrage. (Zelfde systeem als je energienota betalen) heb je aan het eind van het jaar niet alles verbruikt krijg je een stukje terug. En anders heb je je kosten verspreid en valt het niet zo zwaar op je dak
| 14:29 |
goed plan! Enne verder de oude fonds verzekering terug. Beter voor iedereen. Ook voor de chronisch zieke mens. Het aloude solidariteits principe weer terug.
| 14:32 |
Wij zitten bij de Friesland (achmea) maar informeer even bij je verzekering ik denk dat ze allemaal wel zo'n constructie hebben. Ja ik ben voor. Men klaagde vroeger wel over dat particuliere het beter hadden maar als je het nu bekijkt zijn we slechter af
| 14:34 |
Ik doe het gewoon zelf. ik ben klaar met die fondsen. Ik word ook niet meer vergoed. ( ik ben Crenama therapeut) . Elke maand hebben ze bijna andere eisen. Of de rekening moet anders, of er moet weer een bij of nascholing komen. Of je moet gecontracteerd zijn. Ik doe niet meer mee als het niet hoeft. Maar ja, die zorg verzekering is verplicht.
| 14:38 |
Wauw. Heftig! Inderdaad ook een mooie, krachtige foto. Goed dat dit thema toch elk jaar terugkomt met de pink ribbon.
| 23:11 |
heel mooi verhaal wel heftig
| 09:36 |
Mooi verhaal. Onbegrijpelijk dat mensen hier niet nog meer mee bezig zijn en hun gezondheid als vanzelfsprekend beschouwen.
| 17:38 |
Ja zeker o zo belangrijk, zelfonderzoek.
Ook petje af dat je hier open zo over blogt.
| 14:43 |
Openhartig blog, niet niks wat je hebt doorstaan. Ja het is belangrijk om je eigen lijf goed te kennen, zodat je verschillen kunt opmerken als die zich voor doen.
| 13:02 |

auto leasen
auto leasen
private lease goedkoop
private lease goedkoop
Muziek, Kunst & Cultuur
Aanbevolen Muziek
Aanbevolen Muziek
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen