×

Yoors


Inloggen
×

Yoors












#

0 volgers
notifications_noneadd
Miskraam

Miskraam


Je houdt van kinderen, je wens is groot. Toch gaat het steeds weer mis. Wennen, nee dat nooit!

Ik heb dit stuk al heel wat keren herschreven. Het was eerst wat afstandelijk, toen weer te emotioneel. Ik wil graag mijn gevoel uitdrukken zonder een heel drama van te maken. Ik begin met een gedicht en dan vervolg ik mijn verhaal.

Ooit komt alles goed, dat weet ik zeker.
 

Wanneer er iets dramatisch gebeurd, zijn er zoveel gevoelens die strijden.
Gevoelens die je soms wel of niet wil en moet vermijden.
De ene blij en de ander verdriet
En alles speelt achter een masker die iedereen ziet.

Ik zag mezelf al samen met ons kindje op mijn arm.
Maar ineens was daar weer dat klote alarm.
Ons kindje, al was het nog maar zo klein, leeft niet meer.
Alles in mij doet echt enorm zeer.

Ik kan er niks aan doen, het leed is al geleden.
Kindje, zo klein en al zoveel gestreden.
Voor jou geen gezicht, geen toekomst, geen liefde, geen warmte of kou.
Straks niet meer dan een herinnering, net zoals zo vele met jou.

Met zoveel gemengde gevoelens gebeurd dit allemaal.
Ik beleef het, alsof ik schreeuw in een lege zaal.
Ik wou dat jij ook maar iets van onze liefde kan ontvangen.

Stilletjes glijdt nogmaals een traan over mijn wangen.


Dag klein vlindertje in mijn buik.

Ik ben een gezegend mens. Ik heb drie kinderen, waarvan ik er twee zelf op de wereld heb gezet. Nooit gaat het vanzelf, je moet er wat voor doen. Iets voor overhebben. Maar dat het zo moeilijk moest.

Je bent jong en je wil wat, lang heb je er over nagedacht, alles overwogen, je bent er klaar voor. Je wilt een kind.Je stopt met de pil, je gaat extra gezond eten, flink bewegen en foliumzuur slikken. Alles volgens het boekje. Zo moest het lukken. Ik was al heel lang aan de pil, al vanaf mijn 14de, dus ik wist wel dat het niet meteen raak zou zijn. Maar naar mate de maanden verstreken, begon mijn moed te zakken. Overal waar ik keek...baby's, babyspullen, babygeurtjes, maar vooral heel veel baby's. Waar bleef ons wondertje?

Toen gebeurde iets geks, het was anders dan anders.  Een test en jawel. Alsof engelen neerstreken, het was gelukt ik was zwanger. In de wolken, in de zevende hemel zweef ik dagen, weken, wachtend op die eerste echo. Maar al voor ik de eerste glimp van het kindje dat in mij groeide kon zien, ging het mis, goed mis. Het begon met hoge koorts. In eerste instantie dacht ik aan een griepje, maar was er niet gerust op. Maar toen barsten het geweld los. Er volgde hevige krampen en daarna enorm veel bloed. Ik was ontroostbaar, hoe was dit mogelijk. Ik had al zo lang moeten wachten,  ik had boeken gelezen, was er zo goed mee bezig geweest, maar nu was het er niet meer. Ik kreeg een miskraam.

Wat is een miskraam?

Een miskraam is het verlies van een niet-levensvatbare vrucht. Een miskraam in de eerste twee tot vier maanden van de zwangerschap noemt men een vroege miskraam.
Een van de eerste verschijnselen is dikwijls vaginaal bloedverlies. Men spreekt dan van een dreigende miskraam. Slechts in de helft van de situaties treedt werkelijk een miskraam op; in de overige gevallen heeft het bloedverlies een andere oorzaak.
We spreken van een late miskraam of doodgeboorte als de zwangerschap verkeerd afloopt na de vierde maand maar vóór de levensvatbare periode. Dit komt veel minder vaak voor. bron gezondheid.be

Overmand door verdriet zocht ik troost in de gedachten dat dit de natuur was. Beter nu, dan dat het een ongelukkig kindje zou zijn geworden. Ongetwijfeld was er iets goed misgegaan. Ik gaf de moed nog niet op, ik kon zwanger raken, dus ook een kindje baren. De klap geïncasseerd, verstand op nul en doorgaan. Niet wetende dat er vele van dit soort situaties zouden

Niet alleen vroege, maar ook wat latere zwangerschappen werden afgebroken. Niet alleen de teleurstelling werd elke keer groter, maar ook het vertrouwen in mijn eigen lichaam. Wat is er aan de hand? Nou dat kunnen de doktoren je wel vertellen. Zou je denken. Inderdaad, dat had gekund, maar ik had op dat moment ook geen vertrouwen in artsen. En net op het moment dat ik besloot, nu, de volgende keer zorg ik dat ik het vruchtje mee kan nemen naar het ziekenhuis, raakte ik weer zwanger en bleef ze zitten tot het eind.

Ik was gelukkig, hoewel gezien de voorgeschiedenis, ook wel op van de zenuwen. En nou komt het, tijdens mijn hele zwangerschap was ik gewoon ongesteld. Dus elke maand weer dikke mik bij bloedverlies. Maar dit kleintje was sterk en na precies 9 maanden, geen dag vroeger, geen dag later. Werd een mooie dochter geboren.

Mijn droom was vervuld, ik kon mijn geluk niet op. Ik ga niet verder op de details is omdat deze niet relevant zijn, maar  er waren diverse strubbelingen in mijn huwelijk. Ondanks dat wilde ik zo graag nog een kind. Klinkt heel egoïstisch, wie wil er nou een kind in een wereld van geweld, schelden en getier brengen. Maar het was niet eens zo zeer voor mij, maar voor mijn oogappeltje. Zodat ze nooit alleen zou zijn en warmte en troost bij elkaar konden zoeken als dat nodig zou zijn. Dus weer van de pil. Ik raakte na enige tijd weer zwanger en er volgde wederom een afstoot, ik raakte weer zwangerschap en stoot het weer af. Elke keer weer kon ik mezelf wel vervloeken.

Schuldgevoel, ik heb toch al een kind. Boosheid, waarom ik elke keer? Verdriet en pijn. Ik ben nu inmiddels 8 zwangerschappen verder, waarvan 2 keer een tweeling. Ik ben gescheiden, een nieuwe partner, een samengesteld gezin. Een koningsgezin, een meisje, een jongetje. Maar we wilde een eeuwige verbintenis tussen ons samen en niet alleen op papier. Een kroon op ons werk en uitdrukking van onze liefde. We besloten samen: we gaan voor een kind. Het heeft nog wel even geduurd, maar 8,5 jaar naar mijn eerst voldragen zwangerschap, was ik weer zwanger.

Het klinkt misschien heel raar. Maar met beide "goeie" zwangerschappen wist ik ook meteen dat het goed zat. Dat gevoel had ik bij de andere niet. En ondanks dat ook mijn tweede "goede" zwangerschap niet een makkelijke was, vol kwaaltjes en problemen, kwam ook daaruit een wolk van een dochter. Dolblij met ons complete gezinnetje, begin ik na enige tijd weer aan de pil. Logisch gevolg, toch?! Geen kinderen meer voor ons. Hoewel we beide gek zijn op een huis vol kleintjes, moet je realistisch blijven. De ruimte zowel letterlijk als financieel leent zich hier niet voor, dus moet je er ook niet aan beginnen. Door mijn andere kwalen vergeet ik echt een heleboel, maar de pil nooit. Ik slik hem zelfs altijd op hetzelfde tijdstip, omdat me dit zo geleerd is. En desondanks....

Zwanger. Ik was in schok, toen ik na zware hevige krampen tot de conclusie moest komen dat ik zwanger was geweest. Ik slik de pil, dit is onmogelijk. DUS NIET, HET IS WEL MOGELIJK.

Ik even google...en dan word je een beetje link. De pil is namelijk 90 % betrouwbaar en volgens een  site, zal maar even geen namen noemen. Is de overige 10% te wijten aan verkeerd gebruik. Pardon!!!

Onder verkeerd gebruik (wat een foute uitdrukking, word er misselijk van)  scharen deze wijze lieden. Te laat beginnen, vergeten van de pil, niet op een vast tijdstip slikken, wisselwerking met andere medicijnen, diarree, overgeven.

Geen van alle zijn en waren bij mij aan de orden en toch ben ik nu voor de tweede keer na mijn jongste ondanks de pil zwanger. En ben ik het nu wederom verloren voor de tweede keer verloren.

Ik zit op 11 zwangerschappen, waarvan 13 miskramen, 2 kerngezonde baby's. Het is me wel eens welletjes, genoeg, ik wil dit niet meer. Maar ik wil de keus nog niet maken, ik ben te jong. Ik wil nu nog niet bepalen dat het definitief klaar is met kindjes krijgen. Dat is een proces wat vanzelf zo moet gaan. Maar na een bezoekje aan de huisarts had ik nog maar twee optie's een staafje in mijn arm of sterilisatie.

Sterilisatie van de man of vrouw is een definitieve vorm van anticonceptie die doorgaans alleen wordt toegepast als je geen kinderen (meer) wilt. In principe ben je na sterilisatie dus blijvend onvruchtbaar. Veel vrouwen die kiezen voor een sterilisatie, denken dat dit de meest zekere methode is om geen kinderen (meer) te krijgen. Toch biedt een sterilisatie geen 100% garantie om nooit meer zwanger te worden, hoewel de kans op zwangerschap klein is. Belangrijk om te weten is dat er langwerkende alternatieven zijn voor sterilisatie, die even betrouwbaar of soms zelfs meer betrouwbaar zijn dan sterilisatie. Deze alternatieve anticonceptiemethoden zijn bovendien wél omkeerbaar, zodat je je vruchtbaarheid weer terugkrijgt wanneer je ermee stopt. Dergelijke alternatieven zijn het anticonceptiestaafje en het spiraal. bron: anticonseptie.nl

Een paar dagen verdriet, moet dit nu echt?? Ik ben net weer een kindje verloren. Een kindje niet verwacht, maar niet minder welkom. Ik wil dit soort beslissingen niet nemen, vind het doodeng, net zoals een "alien from out of space" staafje in mijn arm. Nog even en ze kunnen me traceren, net zoals mijn katten.

Maar na een bezoekje aan de gynaecoloog staan de zaken er heel anders voor. Mijn baarmoeder is nagenoeg schoon dus ik hoef niet gecuretteerd te worden.

afbeelding  bron

Curettage is een medische behandeling, waarbij een aangedaan (ziek) oppervlak schoon wordt geschraapt. Het gereedschap wordt curette genoemd. In de gynaecologie wordt de baarmoeder door middel van curettage gereinigd. Curettage wordt gedaan om baarmoederslijmvliesweefsel dat verdacht eruit ziet bij het echoscopisch of hysteroscopisch onderzoek, te verkrijgen om microscopisch onderzoek op te doen. Hierbij wordt een curette gebruikt, en gebeurt vaak onder narcose op OK.

Microcurettage is ook wegnemen van baarmoederslijmvliesweefsel dat te dik is bij echoscopisch onderzoek. Omdat het microcurette (een dun buisje waarop een beetje vacuüm gezet kan worden) ongeveer 2mm dik is, is hierbij geen narcose nodig waardoor het mogelijk is om het op de polikliniek uit te voeren.
Zuigcurettage is het wegnemen van weefsel uit de baarmoeder door middel van een - meestal hardplastic - zuigbuisje verbonden aan een zuigslang. Een curettage kan worden verricht voor de uitvoering van een abortus provocatus, of bij een spontane abortus die niet goed verloopt doordat er zwangerschapsweefsel achterblijft of niet opgang komt (missed abortion).
Afhankelijk van de grootte van de ingreep kan een lokale of algehele anesthesie noodzakelijk zijn.

bron: wikipedia

Op wat achtergebleven slijmvlies en een cyste, was de baarmoeder zoals het hoorden te zijn. Nu moet ik over 10 dagen terugkomen en dan gaan ze controleren of de baarmoedermond niet ontstoken is. Hier hoef je namelijk geen hinder van te hebben er er toch mee rond te lopen. Wanneer dit is uitgesloten word er tijdens de eerst volgende menstruatie een hormoonspiraaltje geplaatst. Nog steeds heb ik een tidutidu (twilight zone) gevoel, maar dit is honderd maal beter dan een definitieve knip in mijn vrouwelijkheid.

Dit was nog toen ik het verhaal schreef, achteraf bleek de baarmoeder toch niet helemaal schoon. Na plaatsing van het spiraal raakte mijn baarmoeder ontstoken. Hij is weer verwijderd. Ik kreeg een lichte curettage en een antibiotica kuur. Nadat de baarmoeder tot rust was gekomen werd er opnieuw een Mirena spiraal geplaatst. Inmiddels ben ik al aan de derde mogen ontvangen. Het bevalt mij goed.  

Ik ben nog altijd niet echt toe aan het verwerken van het gemis. Het maakt deel uit van een groter geheel. Toch geef ik het wel ruimte om er te zijn. En maakte ze deel uit van mijn leven.

afbeelding zijn afkomstig van pixabay, behalve de tattoo.

Bedankt voor het lezen van deze blog.  Ik ben benieuwd naar je mening over dit onderwerp. Wil je mij blijven volgen of zelf graag bloggen meld je gratis aan.





Aaricia Frans
Wat heftig allemaal..gelukkig heb je twee dochters anders was het al helemaal verdrietig geweest. Ik hoop dat het goed met je gaat en dit alles een plek kunt geven 
17-01-2019 14:47
17-01-2019 14:47 • 1 reactie • Reageer
Veronique
Aaricia Frans word aan gewerkt maar het beheerst me niet. Anders had ik dit niet kunnen delen
17-01-2019 19:57
17-01-2019 19:57 • Reageer
demimac
Heftig zeg! Heel mooi geschreven en heel mooi dat je dit zo durft te delen.
15-01-2019 23:27
15-01-2019 23:27 • 1 reactie • Reageer
Veronique
demimac dank je wel 
17-01-2019 08:55
17-01-2019 08:55 • Reageer
Vinception
Wat een heftig blog is dit! Heel knap dat je dit zo durft te delen. Sterkte! ♥️
13-01-2019 20:58
13-01-2019 20:58 • 1 reactie • Reageer
Veronique
Vinception dank je wel
17-01-2019 08:55
17-01-2019 08:55 • Reageer
Piteke van der Meulen
Wat een heftig deel van je leven deel je hier. Heel knap. Ik merk dat het onderwerp miskraam nog steeds best wel in de taboe sfeer zit. Terwij het met vreselijk heftige emoties gepaard gaat. Mensen soms zo niet steunend regeren als je verteld dat een zwangerschap in een miskraam geëindigd is. Je weet en voelt het ook alleen als je het zelf hebt meegemaakt. 
12-01-2019 20:49
12-01-2019 20:49 • 2 reacties • Reageer
Veronique
Piteke van der Meulen klopt of ze weten vaak niet hoe te reageren.  Vind dat zelf ook lastig, hoor. Je weet nooit hoe iemand er zelf in staat.  Ik deed mezelf altijd stoerder voor dan ik was. Maar van binnen vrat het aan me
17-01-2019 08:54
17-01-2019 08:54 • Reageer
Piteke van der Meulen
Veronique dat snap ik helemaal.
17-01-2019 19:10
17-01-2019 19:10 • Reageer
Weet je nog & Hartje ❤
Wat knap dat je dit deelt en verwerkt in een blog. Veel sterkte.
10-01-2019 22:48
10-01-2019 22:48 • Reageer
Mieke Van Liefde
Wat een goed blog. In mijn boek ' De verwoestende impact van destructieve relaties' staat een hoofdstuk waarin een mishandelde vrouw na miskraam moet overgaan tot curettage. Ook in mijn verklarende woordenlijst geef ik een woordje uitleg hierover. Ik ga jouw blog opnemen in mijn Yoors collectie over miskraam.
23-12-2018 11:41
23-12-2018 11:41 • 1 reactie • Reageer
Veronique
Mieke Van Liefde is goed hoor, ik denk en weet ook dat de meeste (op de laatste 2 na) grotendeels te wijten waren aan het geweld.  Uiteraard hielp stress en medicijnen niet mee.
23-12-2018 12:12
23-12-2018 12:12 • Reageer
Schorelaar
een ontroerende blog, zoveel keer zwanger geweest. Fijn dat je kinderen hebt, maar de emoties iedere keer van het verlies. Sterkte
22-12-2018 22:51
22-12-2018 22:51 • Reageer
Mieke Van Liefde
Heel erg rakend en informatief. Ik heb dit blog opgenomenin mijn collecties:  https://yoo.rs/collections/miskraam-en-abortus/65153-24efb59c6c9db6e0f5b97cf644b53670?Ysid=65153  
10-06-2018 13:52
10-06-2018 13:52 • 1 reactie • Reageer
Veronique
Helaas heb je al een aardige collectie. 
10-06-2018 17:59
10-06-2018 17:59 • Reageer
Ingrid Tips en meer
Geen enkel voorbehoedsmiddel is 100% betrouwbaar. En er zijn gevallen waar men geen -hier genoemde- 'fout' maakt en toch zwanger raakt tijdens gebruik van de pil. Heel heftig wat je allemaal hebt doorstaan. Sterkte!!
22-04-2018 11:25
22-04-2018 11:25 • Reageer
DiaantjesLife
Wat heftig ook wat je allemaal hebt meegemaakt en wat heb je het heel mooi verwoord in deze blog! Terecht dat je moeder ook heel trots op je is! Knap dat je dit ook zo met ons deelt. 
22-04-2018 08:04
22-04-2018 08:04 • Reageer
Beste B. Levensgenieter
Dapper dat je dit met ons deelt.
21-04-2018 13:54
21-04-2018 13:54 • Reageer
Gea de Groot
Ik ben heel erg onder de indruk van jouw verhaal, ja, ik ben moeder van een dochter en een zoon, ja, ik ben jouw moeder. Graag had ik het voor jou heel anders gezien, maar hierover beslist Moeder Natuur en niet jouw biologische moeder. Heel duidelijk, heel openhartig en eerlijk heb jij dit alles verwoord met veel respect voor alles en iedereen beschreven. Kind jij bent mij oudste en ik ben super trots op jou net zoals op jouw broer. Jullie hebben al heel wat te verstouwen gehad in jullie toch nog jonge leven en ik kan alleen maar zeggen dat jullie ondanks dat alles hele bijzondere en sterke mensen zijn geworden die niet schuwen om het op de juiste wijze met anderen te delen zodat anderen hier ook een herkenning in kunnen vinden hetgeen soms een troost is maar vaak ook meer dan dat. Met dikke tranen in de ogen heb ik dit alles gelezen en ik zeg dank je wel dat je dit hebt gedeeld . Ik ben trots op jou en jij/jullie zijn altijd in mijn gedachte en in mijn hart.❤️❤️👍👍
21-04-2018 11:28
21-04-2018 11:28 • Reageer
Dana
Heel heftig verhaal, goed ook de 'medische' uitlegstukjes tussendoor. Je bent een doorzetter, dat blijkt wel, en heel mooi dat je toch twee kids hebt.
15-11-2016 09:00
15-11-2016 09:00 • 1 reactie • Reageer
Veronique
wie wat bereiken wil zal wel moeten dana. ja ik ben ook heel blij en trots op mijn dames maar ook mijn bonuszoon
16-11-2016 07:32
16-11-2016 07:32 • 1 reactie • Reageer
vlindertje73
Heftig. Hier is wel lef voor nodig om te delen met de wereld. Knap hoor.
11-10-2016 18:57
11-10-2016 18:57 • Reageer
kippepootje
mooi geschreven ik zou willen dat elke zwangerschap goed zou kunnen maar helaas is dat niet zo ..mooie blog mooi gedicht en sterkte toegewenst groetjes an
11-10-2016 14:31
11-10-2016 14:31 • Reageer
Ingrid Tips en meer
Niet niks wat je hebt doorstaan. Sterkte.
11-10-2016 12:26
11-10-2016 12:26 • Reageer
Veronique
Inmiddels ben ik bijna 5 jaar verder met mijn tudidudi spiraal. De eerste plaatsing was mislukt maar na de tweede had ik geen enkel probleem meer
11-10-2016 11:09
11-10-2016 11:09 • Reageer
bamboehart
herkenbaar verhaal
11-10-2016 11:03
11-10-2016 11:03 • Reageer
Henkjan de Krijger
Erg goed en uitgebreid stuk. Gedeeld !
11-10-2016 10:17
11-10-2016 10:17 • 1 reactie • Reageer
Veronique
Dank je wel
11-10-2016 10:27
11-10-2016 10:27 • Reageer