Vervolg 19 : beslissing jeugdrechtbank

Vervolg 19 : beslissing jeugdrechtbank


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

De dag  was aangebroken dat de jeugdrechter zou beslissen over mijn verdere toekomst .

Veel had ik niet kunnen  slapen , piekeren was al wat ik kon doen. Het ergste vond ik de confrontatie met mijn ouders  . Nooit had ik het gevoel gehad bij  hen dat we samen aan 1 kant stonden maar dat we allebei 2 kampen vormden tegen elkaar .

Gelukkig had ik als jongere automatisch  recht op een advocaat die mijn belangen moest verdedigen. 

Ook jeugdrechter " Van de Wiele ' , was een meelevend persoon die enkel in het belang van het kind oordeelde ,dus eigenlijk had ik op een aantal  vlakken wel  geluk . Maar waarom voelde ik me dan zo alleen met dit alles ?

Onderweg naar de jeugdrechtbank , bemerkte ik dat mijn handen klammig waren van de zenuwen.  Ook mijn hartslag was vele sneller dan normaal het geval was . Ik had een hekel aan onvoorspelbaarheid en het niet weten wat er op een fractie  van een aantal uren allemaal kon veranderen .

 De onmacht die ik voelde tegenover  het controleverlies bezorde me barstende hoofdpijn. Toch probeerde ik me zoals steeds sterk te houden langs de buitenkant, een masker op te zetten naar de buitenwereld die naar mijn menig koud en hard was . We hielden halt   voor  een groot en oud  gebouw met een hoge  houten poort .

Ik wist dat hier de jeugdrechtbank was , omdat ik er al een aantal keren was moeten voorkomen. Telkens was ik er met een positieve uitspraak vanaf gekomen, maar mijn geluk kon niet blijven duren  vreesde ik .

In de hal stond aan weerszijden  een houten  bank , een paar tafeltjes en stoelen  waar zowel  volwassenen als jongeren  zaten . Mijn naam werd gevraagd en genoteerd door de griffier  .

 Ik was benieuwd wanneer het mijn  beurt zou zijn  om voor te komen, maar aangezien er nog zoveel andere mensen aanwezig  waren , vreesde ik dat dit wel eens een lange dag zou worden.

Achter  een gesloten deur , vond de rechtszitting plaats  . Ik hoorde iemand huilen  maar kon  het gesprek  niet verstaan .

De deur werd na een  10 tal minuten geopend . 2 agenten hadden een geboeide jongen bij zich en verlieten  de zaal . De jongen met zijn hoofd gebukt, werd naar buiten geleid met daarachter  zijn huilende moeder .

Het was een tafereel dat me bekend voorkwam en toch zou zoiets nooit wennen . Ik nam aan dat hij naar Mol zou overgeplaatst  worden  . De jeugdgevangenis voor jongens waar men  zich  geen raad meer mee wist. Ook al kende ik hem niet en wist  ik niet wat hij  misdaan  had , het deed me pijn om te zien hoeveel verdriet zowel de jongen als zijn mama hadden .

Ik zag mijn ouders de hal binnen komen . Het bekende geluid van de naaldhakken  van mijn moeder maakte me gespannen . Ook mijn  vader had een blik van schaamte over zich . We zaten  tegenover elkaar , niet goed wetende wat te zeggen  of te verwachten . Ik kon enkel maar hopen dat het snel aan ons was .

Verveeld telde ik het aantal  tegels  en probeerde ik  op die manier om oogcontact te vermijden.

Nog een half uur  later, werd mijn achternaam afgeroepen door de griffier.

 " oef eindelijk " , zuchtte ik .

De deur van het lokaal werd geopend en  ik zag een lange  rij met houten banken langs links  en rechts  staan .  Wat verder stond de advocate die me zou verdedigen en helemaal achteraan in het midden , stond een groot  bureau  met daarachter jeugdrechter  " Van de Wiele" .

Mijn  ouders namen plaats aan de rechterkant en ik aan de linker  . De jeugdrechter had een dik dossier  voor zich liggen waarvan ik aannam dat dat het mijne was . Met gefronste wenkbrauwen zag ik hem een blad papier lezen en iets  vragen aan de griffier naast hem . Langs de andere kant zat een vrouw naarstig elk woord dat werd uitgesproken zorgvuldig uit te typen. 

Er werd gevraagd aan mij  wat de reden was van mijn wispelturige  gedrag  en wat ik verwachtte dat er zou gebeuren.

Ik wist niet wat uit te brengen , alsof mijn  stem het plots liet afweten.

 Ook het woord Beernem viel , waardoor mijn hartslag de hoogte  in ging . Luid snikkend smeekte ik om me niet  naar Beernem te sturen.  Dat ik  daar niet thuishoorde , in de knoop lag  met mezelf en het allemaal niet meer wist . 

Mijn ouders op hun beurt , deden niet anders dan de rechtbank het verwijt geven dat het allemaal hun schuld  was . Dat ik niet thuishoorde bij  het Crapuup dat in de vlinderkens verbleef en ik  op die manier een vogel  voor de kat was geworden.

Het maakte me  furieus dat het woord "Crapuul" door hen  in de mond werd genomen.  Het waren juist die jongeren waar ik zoveel aan had gehad , de weinigen die begrepen wat er allemaal omging  in mijn gevoelswereld.  Met een verontwaardigde blik keek ik naar mijn ouders.

De rechter zag mijn  tranen en aanhoorde mijn  verhaal . Veel kon ik niet overbrengen  , waardoor mijn advocate het van me overnam.

Net op het nippertje was ik ontsnapt aan een overplaatsing naar Beernem. Mijn ouders vroegen me om terug  naar huis te komen en het een kans te geven . Ik was in eerste  instantie verbaasd over die vraag . Het was absoluut iets wat ik niet wou . En toch was er geen andere mogelijkheid.

 Ik kon  kiezen tussen Beernem  of naar huis.  Voor mij  leek  het meer een keuze tussen cholera of de pest.

Weer kwam de tranen naar boven. Veel tijd om na te denken  had ik niet . Zowel de jeugdrechter  als mijn ouders  keken mijn richting  uit. Het voelde aan als alles wat ik  niet wou , maar toch koos ik om terug naar huis te gaan . Hopende  dat er misschien  iets veranderd zou  zijn  thuis en wetende dat dat absoluut niet het geval was !

 Een handtekening   werd gezet onder het vonnis en we mochten de rechtzaal  verlaten.

Op een klein half uur tijd  , was er een beslissing gemaakt waar ik niet achter stond maar er  het gevoel bij kreeg geen andere  keuze te hebben.  

Ze hadden me  evengoed net zoals die jongen , geboeid kunnen afvoeren ,Qua gevoel was dit hetzelfde geweest voor mij .

Ik stapte bij mijn ouders  in de wagen. Mijn  verdriet probeerde ik zo goed  mogelijk  verborgen  te houden.Mijn ouders  waren zo blij dat ik terug  naar huis  kon , terwijl ik mijn best deed om mijn tranen in te slikken .

Na het verdriet  , kwam het verdoofde gevoel  . Door het teveel aan heftige  emoties, nam mijn  lichaam het van me over . Ik staarde  naar buiten , gevoelloos  en zonder  nog 1 woord uit te brengen . Alles waar ik zo hard voor had gevochten, mijn eigen leven had voor  willen geven, Het was op nog geen halfuur allemaal een maat voor niets geweest .

 Mijn  ouders  waren blij , voor hen  was het een overwinning en het bewijs dat ik een foute keuze had gemaakt door van huis weg te gaan.  Er kon tegen iedereen verteld worden met enige trots , dat hun dochter terug thuis was . Geen enkel  moment  kon ik  ook maar voelen dat ze blij waren om mij  terug te hebben.

Misschien ben ik verkeerd en meende ze het oprecht  , toch volgde mijn gevoel me  hier allesbehalve in . Het brak m'n hart om te weten dat ik straks terug op mijn kamer  zou zitten  met mijn witte  teddybeer stevige  in mijn  armen geklemd en huilend van verdriet.


 Wordt vervolgd ....

help
signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (4 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Tja  de verschillende 'belangen' he . En jij als kind ...het kind van de rekening. er werd VOOR jou gekozen en niet MET jou gecommuniceerd, laat staan afgestemd OP jou.   Dat zal ene heftige en zware tijd/strijd voor jou geweest zijn. je zo totaal niet gezien/gehoor en begrepen te voelen . alleen en eenzaam wellicht . knuff van mij voor jouw (innerlijke) kind
| 11:46 |
Dankjewel  . Mijn innerlijk  kind, ik heb er jaren met gestreden , maar heb er nu vrede mee 
| 18:13 |
Ik start bij deel 19, dus heb nog 18 delen te lezen. Is dit jouw verleden of fictie?
| 11:04 |
Mijn verleden . Hoop er ooit een biografisch boek van te maken.  Je moet beginnen onderaan bij deel 1 en zo naar boven x
| 12:21 |
Ja dat is meestal zo, maar ik dacht.... eerst eens lezen waar het inhoudelijk over gaat voordat ik alle delen opslorp. Maar dat is wel enorm heftig zeg. Maar je schrijft in feite al je biografie op yoors. Misschien nu al met je boek beginnen?
| 13:00 |
Dat was her plan  en dan alles kopiëren  en overzetten naar word  😊
| 13:19 |
Oh ik doe het andersom. Ik schrijf eerst in Word en dan hier op Yoors. Kan er nooit iets verloren gaan...........
| 13:42 |
boeiend verhaal van begin tot eind!
| 09:56 |
Dankjewel, de mening van de lezers is belangrijk.  Als je nog eventueel  tips of opmerkingen  hebt, hoor ik het graag  😉
| 10:25 |
😘😘😘
| 13:19 |
Wat een keuze ook.... en wat een vooruitzicht....
| 10:04 |
Tipje van de sluier .... het bleef niet  duren daar hoor 😉 kon ook niet  he x
| 10:42 |
Dat verbaast me helemaal niet :-)
| 11:45 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen