Vervolg 27 ; de mooiste dag

Vervolg 27 ; de mooiste dag


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Ik vertelde onmiddelijk aan Geert dat ik het staafje eruit had gehaald. Hij keek me aan met een bedenkelijke  blik , maar zei er verder niet veel over . 

Het weekend brak aan waarop Geert en ik mochten vertrekken  naar mijn oma.  Het was zalig  om te beseffen dat we de afdeling Tweesprong  voor een heel weekend even achter ons konden laten en gewoon genieten van elkaar . We waren  nu al een aantal maanden samen en wisten dat we allebei binnenkort naar een andere afdeling  zouden moeten gaan . 

Voor mij  was de afdeling  "Monding" gekozen , een afdeling specifiek voor mensen met een persoonlijkheidsproblematiek zoals borderline  . Geert moest naar een afdeling voor verslavingsproblematiek en zou de eerst komende weken niet buiten mogen . Het was letterlijk  het laatste weekend dat we tijd met elkaar konden doorbrengen . Niet wetende wat er ons  nog allemaal te wachten stond . 

Die avond kookte Oma voor ons  een overheerlijk avondmaal , dronken  we samen wijn en keken een film . Het voelde  aan als thuiskomen bij een thuis die ik nooit had gehad . Mijn oma was een vrouw  bij wie ik mezelf  kon zijn  . Zij was gelukkig  als ik het ook  was . 

s' Avonds sliep ik met Geert boven in het grote bed  . We bedreven de liefde en genoten van elkaar . Het voelde  vreemd  om te vrijen in een huis waarvan ik wist dat mijn Oma maar één slaapkamer ver van ons was verwijdert , maar toch was het  ook net die spanning dat het hem  allemaal  deed  . 

De week was aangebroken dat ik naar een andere afdeling  moest vertrekken . Ik had evengoed kunnen weigeren en het psychiatrische  aspect ver achter me  laten , maar er was geen ander of beter  alternatief in het vooruitzicht  . Vanuit Monding  , zou ik terug mijn school kunnen opnemen en ook tussendoor  therapieën volgen . Het leek alleszins beter dan weer terug naar huis te keren.  

Ik nam  afscheid  van Geert en we beloofden elkaar gauw weer te zien van zodra hij vanuit zijn opname naar buiten mocht gaan. 5 maanden vormde we een koppel  en ondanks onze emotionele  problemen , voelde  we een verbondenheid met elkaar  die we niet  in de drukke maatschappij  vonden . 

Mijn periode op monding , was er 1 van allerlei nieuwe therapieen en gesprekken . Het leren omgaan met heftige  gevoelens  , praten en doorvoelen van emoties  en  het leren functioneren in een groep met allerlei  mensen die hun eigen problematiek  hadden . Het was allesbehalve een gemakkelijke opdracht  . Ik kreeg een individuele begeleidster toegewezen , haar naam was Anja . 

Met Anja had ik vanaf het begin een goede klik , wat het voor mij makkelijker  maakte om eerlijk en open te zijn tegen haar zonder  het constant  in vraag stellen  of ze wel te vertrouwen  was . Deze klik voelde ik ofwel  direct bij iemand ofwel helemaal niet . Het maakte  dat er veel of weinig  tijd over ging om iemand  in te schatten . Een soort van gevoel dat ik vrij goed wist in te schatten . Deze figuurlijke  voelsprieten  had ik al vanaf mijn  prille  jeugd ontwikkeld.  Vertrouwen en continuïteit  waren hierin erg belangrijk voor me  . 

Na enige tijd , vroeg men me naar het  staafje in mijn arm . Blijkbaar  was iemand van de patiënten het gaan  doorvertellen  dat ik het had verwijdert  . Een slechte inschattingen  van mij  om dit ook maar  met iemand  te delen , maar veel konden  ze me toch  niet maken  dacht  ik bij mezelf . 

Toch werd ik door Anja op het matje geroepen . Ze vertelde me dat van zodra ik mijn  regels terug kreeg , ik het haar moest laten weten zodat we dan diezelfde  dag terug een staafje konden laten inplanten  . 

Ik knikte instemmend  en dacht  bij mezelf ; "jij denkt  toch niet dat ik aan jou ga vertellen  wanneer ik mijn regels ga hebben , ik denk  er nog niet  aan ! " 

Ik nam  mijn school weer op . Ik moest tijdens de week vroeg  opstaan  , de bus nemen om daarna naar een nieuwe school te gaan in Malle   . Ik nam  me voor om  mijn uiterste  best te doen en zo toch nog mijn middelbaar diploma te behalen.  Het was niet simpel om met een emotionele  kwetsbaarheid en een depressie in herstel , mijn aandacht  bij de lessen te houden en bovendien ook nog te studeren  op een kamer in een psychiatrische  instelling . 

Ik was ondertussen 17 jaar . Nog een jaartje en dan werd ik door de wet  als volwassen beschouwd  . Dan konden  mijn  ouders en de jeugdrechtbank geen druk meer op me  uitoefenen en kon ik mijn eigen leven uitstippelen  . 

Anja vroeg me meermaals of ik mijn regels al had gekregen  waarop ik telkens  met een kordate "nee" antwoordde . Het was de waarheid. Mijn  regels waren  nog altijd niet doorgekomen  waardoor ik me de vraag begon te stellen of ik door mijn  fout  niet onvruchtbaar was geworden . Bovendien  voelde ik me terug ontzettend moe en futloos de laatste  weken en begon ik schrik te krijgen voor een wederkerende depressie . 

Anja maakte een afspraak voor me bij de gynaecologe van het ziekenhuis . Ik moest er alleen naartoe  gaan en een inwendig onderzoek moeten ondergaan . Dit was iets totaal nieuw voor me . Het beangstigde me enorm , maar ik hield me sterk en weigerde iemand mee te vragen  . 

Daar zat ik dan in de wachtzaal op een bankje  tussen 2 zwangere vrouwen die ook een afspraak hadden . Waar ik ook maar keek , overal zag ik tijdschriften liggen  over zwangerschappen . Ik begon me nu toch echt zorgen  te maken of ik niet  iets verkeerd had gedaan met  het verwijderen van dat staafje.

Een vrouw met een Nederlands accent riep mijn naam . Het was de gynaecologe  waar ik een afspraak mee had . Ik mocht me onderaan direct uitkleden en moest me daarna op een soort  ligbank met ijzeren beugels neerleggen  . Het voelde  onwennig aan om daar te liggen tussen allelei apparaten waarvan ik het bestaan nog niet eens kende . 

Een lang voorwerp met een grote klodder gel werd vaginaal bij me  ingebracht  . "Probeer maar wat te ontspannen ! " , zei de gynaecologe.  Het leek een eeuwigheid te duren.  Gespannen keek ik mee  naar  het zwarte beeldschermpje dat naast stond  .  Veel kon ik er niet  uit opmaken van wat er juist allemaal  te zien was . Heel veel zwart met af en toe  een paar witte  lijnen , meer niet! 

De gynaecologe  lachtte en zei tegen me ; " Proficiat  mevrouw , u bent 8 weken  zwanger !" 

Verbouwereerd lag ik nog steeds half naakt  in de stoel , met mijn mond open van verbazing  en mijn benen in de beugels . 

"Bent u zeker ?" , " Leeft het kindje  nog ? " stamelde ik . 

"Alles lijkt perfect  in orde" zei de gynaecologe  waarop ze me het geluid  van het hartje liet  horen . 

Verbaasd en met  tranen in de ogen , aanhoorde ik de snelle hartslag van mijn  kindje . Het beeld leek niet meer dan een klein wit bolletje op een groot zwart  scherm , maar ik voelde me de gelukkigste  persoon op heel de wereld  . 

Snel kleedde ik me terug aan , plandde een nieuwe afspraak voor binnen een maand  en liep de wachtzaal  buiten.  

Onderweg  naar Monding , overviel me weer   het gelukzalige  gevoel . Een nieuw leven dat in mijn  buik groeide, een doel in mijn leven , een teken van bovenaf dat ik moest blijven vechten . 

Ik liep over het grasveld en riep zo hard ik maar kon  over de gehele afdeling  ; " ik wordt mamaaaa ! " 

Zo fier als een pauw en met  mijn hand  liefkozend over mijn  buik , ging ik weer binnen op Monding . 


Wordt vervolgd ... 


help
signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (4 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Een bijzonder moment, alleen lijkt me de plek en tijd wat minder.. kga verder lezen
| 22:56 |
Als ik erop terug kijk , dan heb je hier inderdaad gelijk in . Alleen wou ik een doel in het leven om voor te leven . Jong mama zijn is geen evidentie maar met de juiste ingesteldheid lukt het best 😉 
| 23:15 |
Geloof ik helemaal en geeft  juist de kracht die nodig om door te gaan
| 11:17 |
mama mogen worden is natuurlijk prachtig. Toch ook een hele klus als je zo jong bent lijkt mij en zonder steun en liefdevolle ondersteuning.  Ik lees je weer  verder...
| 16:53 |
Het gevoel van geluk kan ik me wel voorstellen. Maar het brengt uiteraard wel wat complicaties met zich mee als je 17 jaar bent..
| 08:58 |
Goh hangt ervan af wat je bedoelt met complicaties . Met zo'n gevoelswereld als die  van mij en een verleden dat al niet evident  was , was een zwangerschap  een zege ! Hoe dan ook een doel om voor te leven en een kindje dat ervoor zorgde dat ik het rechte pad wel moest bewandelen  
| 11:16 |
Dat is waar. Maar als 17-jarige loop je nog tegen allerlei regeltjes aan.
| 11:18 |
Klopt  , gelukkig  was de bevalling gepland  4 maanden  na mijn  18e verjaardag  😉
| 11:30 |
Benieuwd naar het vervolg!
Spannend weer
| 08:26 |
Dankjewel, ben nog lang niet uitgeschreven hoor 😉😊
| 08:38 |
Haha, mooi, kan niet wachten 😉
| 12:01 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen