Vervolg 28 : steun uit onverwachte hoek

Vervolg 28 : steun uit onverwachte hoek


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Vol trots liet ik aan Anja de echo zien . Met tranen in de ogen vertelde ik vol trots  dat ik zwanger was. 

Anja keek me verbouwereerd  aan. Het eerste  wat ze vroeg was of ik het kindje wel wou  houden . 

Ik wist niet wat ik hoorde . Meende ze dit nu echt ?  Geen proficiat  of geruststellende woorden ? 

"Na al wat ik heb gedaan om dit kindje te kunnen  krijgen , denk ik er niet aan om een abortus te doen ! " antwoordde ik vol kwaadheid . 

Gekwetst  liep ik naar mijn kamer en probeerde  mijn  emoties  te onderdrukken  voor het welzijn van de baby  . Ik begon boeken te lezen over de zwangerschap en las week per week wat er allemaal veranderde . Mijn hart  was zo vol liefde voor dit kleine mensje dat ik zelfs nog niet eens had ontmoet . Ik moest  mijn levenswijze zien te veranderen en goed voor mezelf gaan zorgen nam ik me voor .

Ik besloot  van  dag één  om te stoppen met roken , at enkel  nog gezonde voeding , minderde serieus met koffie  drinken  en stapte over op water. 

Op de één of andere manier slaagde ik er niet  in om zorgzaam naar mezelf toe te zijn , maar nu was het anders . Dit was voor mijn ongeboren kindje ! Zorgen voor mij betekende  dus ook zorgen voor hem of haar . Op die manier  kon ik het wel opbrengen ! 

Nog vooraleer ik Geert het goede nieuws  ging vertellen  , besloot ik om mijn  moeder in te lichten  . Ik nam mijn gsm en belde  haar op . Ik weet niet  welke  reactie ik  van haar verwachtte  , of ik überhaupt wel een antwoord  zou krijgen , maar toch vond ik het mijn  plicht om dit aan haar te vertellen vooraleer ze het  vernam  van iemand anders. 

Bovendien  had mijn  moeder al twee maal  een zwangerschap meegemaakt en misschien  kon ze me helpen of steunen in dit waardevolle proces voor mij. 

Met een bang hart  hoorde ik de telefoon overgaan . Het duurde  een aantal  seconden  vooraleer ze uiteindelijk opnam. 

"Dag mama", antwoordde ik .

"Dag Chloë !" , antwoordde ze terug  maar op een manier  waaruit ik al kon opmaken  dat ze niet  blij was me te horen . 

Heel voorzichtig  vertelde  ik haar dat ze binnenkort oma  ging  worden. Ik vertelde ook  dat het een geplande zwangerschap was en dat ik enorm  uitkeek  naar het nakende moederschap . 

Mijn moeder antwoordde koel en emotieloos  dat ze dit nieuws eigelijk al vele jaren eerder had zien aankomen  en met enige  tegenzin wenstte ze me proficiat . 

Ik hong op en voelde mijn hart breken binnenin  . Hoeveel keer moest ik deze pijn nog voelen vooraleer mijn verstand zou beseffen dat  ik niet zou vinden bij haar wat ik verlangde ?  Hoe dom kon ik zijn om telkens weer diezelfde fout  te begaan en een andere uitkomst te verwachten  ?

Van haar  kant uit had ik dus al niets van steun  te verwachten . Ik kon niet anders dan Geert in te lichten en mijn  tranen op te bergen . 

Geert wenstte me wel direct proficiat  . Hij zei dat het dit was wat ik altijd al wou en verzekerde me ervan dat ik een goede mama ging worden .  Hij voegde er wel aan toe dat hij niet klaar  was voor het vaderschap  en zich  dus ook niet als vader over het kind zou  ontfermen.

Dit nieuws deed me vele minder  pijn.  Ik wist van tevoren dat Geert geen kinderen  wou . Niet in de situatie waarin hij zich momenteel in bevond zowel psychisch  als financieel . Ik begreep  heel goed elk argument dat hij  daarvoor  had aangehaald om niet voor  het vaderschap  te kiezen . Onze relatie kon dan ook niet  anders dan eindigen . Hij verweet me niets en ik beloofde hem om geen enkel beroep  op hem te doen  , niet financieel en ook niet  emotioneel . 

Het enige wat ik van hem verwachtte  was om samen het nieuws aan mijn  oma te gaan vertellen . Gelukkig  wou hij dit nog wel doen . 

Mijn oma steunde me overal in  , dus ook  hierin zou ze me wel steunen hoopte en verwachtte ik ! 

Maar niets was minder waar  . Ook mijn  oma vond dat ik een abortus moest overwegen . Ze vond dat ik mijn leven en mijn  jeugd vergooide op deze manier . 

Direct voelde een enorme kwaadheid  in mezelf naar boven komen . Wat voor  een jeugd had ik tot hiertoe gehad ?  Vroeg ik haar. Dit was het enige waar ik naar verlangde en naartoe had geleefd . Een doel in mijn leven om juist wel voor te leven . Een kind om lief te hebben , om voor te zorgen  en zelf ook liefde van te krijgen , onvoorwaardelijke  liefde ! 

 Het moment  dat Geert ook uitsprak  achter een abortus  te staan , werd het me allemaal te veel en rende naar buiten . 

Waarom gunde niemand me dit geluk  ? Een geluk waarvan ik zo stellig  overtuigd was dat mijn  leven zou  redden . Het bevestigde  in mijn ogen enkel  maar dat ze me liever zelfmoord zagen plegen . 

Op die leeftijd en in die staat van hoge emoties , kon ik niet begrijpen  of eruit opmaken dat de mensen  ongerust waren over mij . Het enige wat ik hoorde en zag was dat ze mijn kind wouden vermoorden  en daarmee ook mij . 

Geert liep achter me aan en liet  me stoppen.  Met tranen die over mijn kaken liepen , begon ik op hem te slaan en te roepen . Zo hysterisch had Geert me nog nooit  gezien. Hij liet me begaan en probeerde  op me in te praten . Na enkele  minuten kalmeerde ik en ging terug mee naar  mijn oma . Ik besefte dat niemand me kon opleggen of verplichten  een abortus te laten uitvoeren . Ik bleef hoe dan ook  bij mijn  standpunt  om dit kindje  te houden . Ook al had lk geen woonst van mezelf  en geen werk , ging ik nog naar school , ik zou ervoor zorgen  dat het lukte  . Al was het het laatste  wat ik deed !

Ook op school  moest ik vertellen dat ik zwanger was. Mijn klasgenootjes reageerden  gelukkig heel begripvol en vonden het best spannend . "Voel je de baby al bewegen ? " vroeg iemand  . "Ben je vaak  misselijk?" , het waren allemaal vragen waar ik geduldig een antwoord  op probeerde te geven . Mijn leerkrachten waren ook allemaal heel erg lief  voor me en steunend  . Van hen kreeg ik wel het beetje steun dat ik eigenlijk juist had verwacht van  andere mensen  rondom mij . 

Uiteraard werd er door  sommige leerlingen geroddeld op school , keken mensen me na of wezen naar mijn  buik . Het deed me minder pijn omdat ik geen affiniteit voelde met die personen . Niemand stond in mijn schoenen en niemand  had voor zover ik wist de keuze gemaakt op zo'n jonge leeftijd als ik had gedaan . Dus wie waren zij om mij te beoordelen ? 

Het enige  wat voor mij van tel was , was mijn kindje.  Ik zou net zoals Els een alleenstaande  mama worden,maar dan bewust .  Aangezien Els iemand was waar ik enorm hard naar opkeek, sterkte dat mijn zelfbeeld toch een béétje aan . 

Enkele weken gingen voorbij . Ik kreeg te horen dat Geert me had bedrogen met een andere vrouw op de nieuwe  afdeling  waar hij  zat . Dit was gebeurd  in de week dat Geert en ik nog een koppel  waren. Mijn vertrouwen  en beeld dat ik van hem had , veranderde in een oogopslag.  Ik wou  geen enkel contact meer hebben met hem .

Om deze teleurstelling  een beetje van me af te kunnen zetten , ging ik met een aantal medepatiënten iets gaan drinken buiten de afdeling  . Het was net dat wat ik nodig had , afleiding ! Ook al mocht ik geen druppel  alcohol drinken, ik moest even weg zijn !

Wordt vervolgd  ... 



help
signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (5 reviews)
expand_more
Verberg reacties
een klein wondertje, allicht dat je het ging houden
| 23:01 |
Uiteraard 😁
| 23:12 |
Je weg vinden in wat voor JOU van belang is zonder je teveel druk te maken om wat een ander vindt is een proces lieverd. hier komt ook een stukje 'eigenwaarde' bij kijken ...ervaren hebben dat je gesteund bent /er mag zijn ... lastige processen ...maar je hebt gekozen voor jezelf ..mét alle onzekerheid en moeiten die het met zich meebrengt.  het is/was jouw keuze en jij moet deze immers ook (be)leven
| 10:55 |
Een intense  weg met veel valkuilen  😘
| 02:00 |
'Wie zijn eigen weg volgt, verdwaalt nooit'❤️
| 23:01 |
Zo mooi gesproken 😘😘😘
| 23:24 |
❤️
| 23:00 |
een uitgestoken hand is dan lastig te vinden....
| 09:13 |
Erg he , ik snap  de bezorgdheid  maar zoiets  konden ze toch ook  anders brengen ? 
| 09:45 |
Dat is altijd heel moeilijk geweest voor de mens......
| 10:01 |
Spijtig maar ook  begrijpelijk denk ik nu . De mens  is een slechte leeraar en overbrenger van gevoelens die er onderliggend  spelen 
| 10:09 |
absoluut!
| 12:15 |
❤️
| 23:17 |
Lastig, dat soort reacties. Maar je kunt er ook sterker van worden, jezelf vinden. 'Trust Yourself', dat is een goede om mee te beginnen.
| 08:24 |
Mercikes 😉
| 09:44 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen