×

Yoors


Inloggen
×

Yoors











Depressie & het taboe wat erbij hoort....

Depressie & het taboe wat erbij hoort....


Het gevoel blijft, dat zeurende klote gevoel. Het achtervolgt me en slaat toe op de irritantste momenten. Niks lukt meer en alles kost moeite. Wensen dat het stopt maar vechten om door te gaan. Alles is een strijd in je hoofd. Het put je langzaam uit en het slaat toe op je zwakste momenten. Sociaal zijn, lachen en gezelligheid lijken niet meer te bestaan. Langzaam laat het je beseffen dat het leven geen nut heeft, dat niemand je gaat missen, dat je niks zal gaan bereiken in het leven. Het monster in je zal steeds sterker worden. Het neemt je steeds vaker in zijn greep. Totdat je jezelf helemaal kwijt bent, verdrongen en weg.

They say don't let them in

Close your eyes and clear your thoughts again

But when I'm all alone, they show up on their own'

Cause inner demons fight their battles with fire

Inner demons don't play by the rules

They say "Just push them down, just fight them harder

Why would you give up on it so soon?"

Bij al die leuke gezellige momenten is het soms even weg. Maar daarna komt het 10 keer zo hard terug. En het lijkt alsof het steeds erger word. Ik weet niet of het in me hoofd zit. Dat ik gewoon ‘normaal’ moet doen en me niet zo aan moet stellen. Want dat is wat mensen denken, dat je je aanstelt en dat je het voor aandacht doet. Het pijnlijkste om te horen want hoe hard je ook probeert te negeren. Het zal niet helpen, het zal alleen maar erger worden.

Op school lukt het ‘normaal’ doen mij best goed al zeg ik het zelf. Ik lach, maak grapjes, ben actief en doe gezellig. Daarna is het klaar. Me energie is op en het kut gevoel komt terug. Dat zijn die momenten dat het overleven is. Afleiding zoeken, gedachten proberen te verzetten en vooral blijven ademen. Het is zwaar maar ik probeer die kleine lichtpuntje te blijven zoeken. Ik baal daar zo van, ik kan er wel janken. Want waarom lukt het me niet gewoon! Waarom ben ik niet ‘normaal’? Ik probeer het te accepteren maar dat is zo lastig.

Het zal altijd lastig blijven. Praat erover, probeer elkaar te helpen en te steunen. Want zolang er een taboe rond hangt zal het altijd een ding blijven.