×

Yoors


Inloggen
×

Yoors












#

0 volgers
notifications_noneadd
Alzheimer: heldere momenten

Alzheimer: heldere momenten


Zo warrig als ze gisteren was, zo helder is ze vandaag. Als ik de afdeling betreed loopt ze energiek naar me toe. “Dag lieverd! Wat heerlijk om je te zien. Wat een verrassing. Je was er gisteren toch ook? Zullen we naar buiten gaan?”

We zitten samen in de nazomerzon. Mijn moeder vraagt hoe het met de kinderen gaat. En met hun sport. En met mijn man. En ze noemt mijn schoonouders bij hun naam. En ze weet zelfs nog in welk land ik op vakantie was.

Ze leunt tevreden achterover en sluit genietend haar ogen. Ik neem haar in me op. Zo wil ik haar onthouden.

Haar heldere momenten worden zeldzamer. Heden en verleden lopen door elkaar. Namen verdwijnen. Gezichten vervagen. Haar vroegere woningen zijn samengesmolten tot één thuis. Woorden vergeeet ze. Haar man noemt ze “die ene” en de mijne is “die ander”.

En dan plots, als een groot geschenk, een paar heldere momenten. Om te koesteren.

Enkele jaren geleden werd er Alzheimer bij mijn moeder geconstateerd. Zij woonde toen nog thuis. Sinds 2017 schrijf ik haar ziekte van me af.

Naar de vorige blog:

Naar de volgende blog:





The Original Enrique
Mooie momenten zijn er dan gelukkig ook. Het raakt me... :heart:
11-10-2018 23:46
11-10-2018 23:46 • Reageer
Hans van Gemert
Inderdaad momenten om te koesteren
11-10-2018 11:26
11-10-2018 11:26 • Reageer
Schorelaar
Ja, gelukkig, ook dat hoort er bij, de pareltjes. Voor jou als dochter zo waardevol
11-10-2018 11:00
11-10-2018 11:00 • Reageer
peterdenharder
Blijft bijzonder hoe jij met liefde over haar schrijft.
11-10-2018 10:12
11-10-2018 10:12 • Reageer