×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Een bijzondere ontmoeting

Een bijzondere ontmoeting


Een van onze jaarlijkse hoogtepunten is het voetbaltoernooi voor geadopteerde kinderen: het WK Adoptiekids. Ook afgelopen zaterdag was het weer een feest. Vriendinnen uit het land van herkomst werden omhelsd. Er werd gerend, gejuicht, gespeeld, gelachen, gevoetbald en gescoord. Bij de Afrikaanse kraampjes werden échte Afrikaanse hapjes gekocht. Ze smaakten volgens de kinderen nog precies als toen.

En toen was daar opeens T. Het allerbeste vriendje van mijn oudste in het kindertehuis. Ze had nog regelmatig over hem gesproken. We hadden ons vaak afgevraagd wat er van hem geworden was. Inmiddels wisten we wel dat ook hij in Nederland geadopteerd was, maar we hadden geen contactgegevens. En nu liepen we hem na jaren zomaar tegen het lijf.

Mijn oudste herkende hem meteen. "Mam, volgens mij is dat T.!" Hij hoorde zijn naam en keek naar haar. Even aarzeling. Toen een brede lach. Hij werd door mijn oudste meegetroond naar haar vrienden en vriendinnen. Een aantal daarvan kenden hem ook nog uit het tehuis.

Zijn ouders vertelden dat hij pas sinds kort over zijn verleden sprak. Elk jaar had ze hem gevraagd of hij naar het voetbaltoernooi wilde. Nooit had hij daar iets van willen weten. Tot dit jaar. "Ik wil wel gaan kijken, maar als ik weg wil moeten we meteen gaan" had hij gezegd. Zijn ouders hadden daarmee ingestemd.

We dronken samen koffie en keken hoe T. als vanzelfsprekend opgenomen werd in de groep. We zagen hem steeds blijer meespelen. "Ik geloof niet dat ik hem ooit zo ontspannen heb gezien," zei zijn moeder. "Wat goed dat we gekomen zijn."

Volgend jaar voetbalt hij mee.




Marjolein
wow! wat fijn!
21-09-2017 11:09
21-09-2017 11:09 • Reageer
OnlineRobin
Wat een prachtige ontmoeting!
26-06-2017 19:23
26-06-2017 19:23 • Reageer
LWAlmanak
Wat een mooi weerzien! Wauw...
22-06-2017 13:00
22-06-2017 13:00 • Reageer
Soberana
T. moet haast wel traumatische ervaringen hebben, dat hij nog maar sinds kort over zijn spreekt. Goed van zijn ouders dat zij hem daarin helemaal tegemoetkomen. En geweldig dat jouw oudste dochter er direct voor zorgde dat hij in de groep vrienden en vriendinnen werd opgenomen.
22-06-2017 06:20
22-06-2017 06:20 • Reageer
Hans van Gemert
Dat moet heel speciaal zijn geweest voor de kinderen!
20-06-2017 10:37
20-06-2017 10:37 • 1 reactie • Reageer
Alzheimerblog
En voor ons :-)
20-06-2017 19:42
20-06-2017 19:42 • 1 reactie • Reageer