×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Alzheimer: Het gaat niet meer

Alzheimer: Het gaat niet meer


Steeds meer verontrustende telefoontjes, in opperste verwarring gepleegd.

Is ze in goede doen, dan gaan onze normale gesprekken steeds meer in cirkeltjes.

"Hoe gaat het met de kinderen? (....) In welke klas zitten ze nu? (....) O ja, tegenwoordig noemen ze dat groep. (...) En wat ik nog vragen wilde, hoe gaat het met de kinderen? (....) O, gelukkig. Vinden ze het leuk op school? (....) In welke klas zitten ze nu? (....) En hoe gaat het met de kinderen?"

Enzovoort enzovoort enzovoort, tot ik me afvraag hoe ik het gesprek kan beëindigen. Waar ik me dan weer een vreselijk slechte dochter door voel. Maar mijn kinderen moeten aandacht, afspraken moeten worden nagekomen, werk of vrijwilligerswerk wacht of ik stond net voor haar te koken.

Als we elkaar zien zit ze tevreden om zich heen te kijken. Maar de gesprekken gaan steeds meer langs haar heen. Dus zoeken we naar onderwerpen die voor haar geschikt zijn. Politiek, daar praat ze graag nog over. Onrecht, onverdraagzaamheid. Maar vraag haar niet wat ze gisteren gedaan heeft of of ze tante Z. nog wel eens ziet ("wie? O, die vrouw van he-hoe-heet-hij-ook-alweer").

Ze zegt graag hoe trots ze op mijn kinderen is. En dat ik zo lekker kook. En hoe fijn het is om me te zien. En als ik haar dan met een voorraad maaltijden achterlaat, weet ik dat voor haar lieve, hoogbejaarde partner de nacht weer pittig gaat worden. Want dan wordt ze vaak in paniek wakker. Of maakt ze om 3 uur aanstalten om op te staan.

Met de diverse hulpverleners zijn we tot de conclusie gekomen dat het zo niet meer gaat. Het wordt te zwaar voor haar partner en er is meer zorg nodig. We overleggen over de nabije toekomst. Hoe nu verder?

Enkele jaren geleden werd er Alzheimer bij mijn moeder geconstateerd. Zij woonde toen nog thuis. Sinds 2017 schrijf ik haar ziekte van me af.

Naar de vorige blog: 

Naar de volgende blog:




Petrage
Ja hele moeilijke keuzes
25-10-2017 21:54
25-10-2017 21:54
BlogginAsh
Ik moet bekennen dat ik een beetje moest lachen bij je 3e stukje. Zo was mij oma ook, ze wist dingen op lange termijn maar kon mij 4x en 2 minuten vragen of ik geen school had (nee oma, het is zaterdag), of als ik iets voor haar had gekookt kon ze elke vijf minuten zeggen dat het héérlijk was. Altijd fijn voor mij, lekker voorspelbaar dat ze altijd op alles dezelfde antwoorden gaf. Mijn oma had zelf vasculaire dementie dus het was natuurlijk anders dan Alzheimer. Ik vind het verschikkelijk om te horen dat het zoveel slechter gaat met uw moeder, en ik wens u veel sterkte toe!
21-10-2017 16:29
21-10-2017 16:29
LivingThaGoodLife
wat ontzettend verdrietig.. succes met deze keuzes
15-10-2017 17:55
15-10-2017 17:55
Neance
Heftig! Heel veel wijsheid en kracht toegewenst voor de keuzes die gemaakt moeten worden. En natuurlijk voor hoe om te gaan met de reactie die jullie daarop krijgen van je moeder zelf...
02-10-2017 16:23
02-10-2017 16:23
Isla de Ka
Wauw dat zijn keuzes waar waarschijnlijk geen enkel eenduidig goed antwoord te vinden is. Denken in het grotere paatje lijkt maar een heel klein plaatje te kunnen zijn. Succes en sterkte in de keuzes die gaan komen, en wat je ook beslist; het is met de beste insteek gedaan in ieder geval
29-09-2017 02:10
29-09-2017 02:10
Encaustichris
Oei, je gaat een zware periode tegemoet. Ik wens je heel veel sterkte, en als je het van je af kunt/wilt schrijven: gewoon doen! Je situatie is herkenbaar, wie weet krijg je tips, of help je iemand met je verhaal. Nogmaals: veel sterkte!!
25-09-2017 13:53
25-09-2017 13:53 • 1 reactie
Alzheimerblog
Ik vind het heel fijn om van me af te schrijven inderdaad (al merk ik dat de woorden moeilijker komen nu het steeds wat minder gaat). Zo blij met alle lieve reacties!
26-09-2017 19:48
26-09-2017 19:48
'Klein'
Dat doet vooral ook zeer, als je dat ziet gebeuren bij je eigen moeder! Heel veel sterkte!
23-09-2017 03:05
23-09-2017 03:05 • 1 reactie
Alzheimerblog
Dankjewel! Ja, het is moeilijk en de onzekerheid over hoe nu verder is dat ook...
24-09-2017 12:51
24-09-2017 12:51 • 1 reactie
Jakke
Ik ben mijn eerste stapjes aan het zetten op Yoors en ontdek jouw verhaal. Het moet hard zijn om beslissingen te nemen nu. Veel moed!
22-09-2017 01:12
22-09-2017 01:12 • 1 reactie
Alzheimerblog
Dankjewel voor je fijne reactie en welkom op Yoors!
22-09-2017 07:22
22-09-2017 07:22
Soberana
Oh lieverd, wat erg! Duidelijk het korte termijn geheugen, de langere termijn lijkt, zo te lezen, nog wel intact. De basis van haar karakter is blijkbaar nog niet aangetast: nog steeds lief, sociaal bewogen, tegen onrecht en onverdraagzaamheid, trots op haar kleindochters en vol waardering voor jou. Duidelijk dat het zo niet langer kan. Ik ben niet optimaal op de hoogte van de situatie in NL wbt zorg aan huis: ik heb de indruk dat die (itt hier) niet te betalen is. Wordt het nu een zorginstelling? Heel veel sterkte en wijsheid toegewenst; ik denk aan je!
21-09-2017 18:23
21-09-2017 18:23 • 1 reactie
Alzheimerblog
Dankjewel, lieve Soberana... we zijn met diverse instanties en hulpverleners aan het overleggen hoe we nu verder moeten. De zorg aan huis die ik graag zou willen zien is inderdaad niet te betalen. Toen ik deze blog schreef zat ik er echt even doorheen. Grote zorgen. Maar wat is het dan fijn om lieve, meelevende reacties te krijgen! Hoe gaat het met jou? Het zal niet makkelijk zijn, understatement, zonder je moeder...
21-09-2017 19:18
21-09-2017 19:18 • 1 reactie
Marjolein
dat zijn zware beslissingen, sterkte
21-09-2017 10:46
21-09-2017 10:46 • 1 reactie
Alzheimerblog
Dankjewel!
21-09-2017 19:13
21-09-2017 19:13
Creaci
Ja, dat zijn zware beslissingen. Sterkte!
21-09-2017 10:08
21-09-2017 10:08 • 1 reactie
Alzheimerblog
Dankjewel!
21-09-2017 19:13
21-09-2017 19:13
notifications_noneadd
22-10-2018 15:11
1 volger , 1 antwoord
notifications_noneadd
09-10-2018 13:44
1 volger , 1 antwoord
notifications_noneadd
07-10-2018 10:09
1 volger , 1 antwoord