×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Alzheimer: Laat me niet worden zoals zij was

Alzheimer: Laat me niet worden zoals zij was


Ze is net terug van een korte vakantie. Ik bel haar om te vragen hoe het was. Mijn moeder is uitgerust en helder.

"We hebben kostelijk genoten! Mooi weer gehad. Elke dag lang gewandeld. Vlakbij het huisje was een restaurant waar ze heerlijke broodjes hadden. Dus daar lunchten we meestal. Lekker buiten op het terras. En práchtige bloemen hadden ze daar! Het leek wel of we in de tuin van tante jeweetwel waren. Kom, hoe heet ze. De vrouw van nou-ja-ik-kom-niet-op-zijn-naam."

"Bedoel je A., mam? Met die mooie bloementuin en de schommelbank?"

"Precies. A. Ach natuurlijk, hoe kon ik haar naam toch vergeten? Dus toen moest ik aan haar denken. En opeens werd ik bang. Haar moeder had ook Alzheimer. A. kwam zowat dagelijks bij haar op bezoek. En haar moeder herkende haar niet meer. Maar ze wist nog wel dat ze een dochter had. Dan zei ze tegen A.: 'Mevrouw, ik heb een dochter die mij al in jaren niet meer is komen opzoeken. Ze heeft me zomaar in de steek gelaten.' En dan huilde ze. En A. kon haar niet troosten. Want als ze zei 'Maar ík ben toch uw dochter?' werd haar moeder boos. En nu ben ik bang dat ik ook zo word. Laat me in vredesnaam niet worden zoals zij was. Dan wil ik liever dood."

Ik zit met een mond vol tanden.

"Dus ik wil je graag iets vragen." - met verstikte stem. "Als ik zulke dingen later ook tegen jou zeg, wil je dan alsjeblieft niet boos op me worden?"

"Natuurlijk word ik nooit boos op je, mam. Ik wil ook niet dat je je daar zorgen om maakt. Het gaat zoals het gaat en we slaan ons er wel doorheen. We maken er het beste van."

"Dat is fijn, lieverd. Maar als ik maar niet zo word zoals zij was. Dan wil ik liever dood."

Enkele jaren geleden werd er Alzheimer bij mijn moeder geconstateerd. Zij woonde toen nog thuis. Sinds 2017 schrijf ik haar ziekte van me af.

Naar de vorige blog:

Naar de volgende blog:




Encaustichris
Dan zit je met een brok in je keel.....
14-10-2018 09:47
14-10-2018 09:47
'Klein'
Zo goed door jou verwoord! Een nare ziekte!
23-10-2017 18:18
23-10-2017 18:18
Neance
Dat is een gesprek die je natuurlijk liever niet wil voeren:-(
02-10-2017 16:30
02-10-2017 16:30
Marjolein
bah, nee zo wil niemand worden.
21-09-2017 10:56
21-09-2017 10:56
Referendaris
Poeh, dat is geen fijne terugkomst van je vakantie.
01-08-2017 16:35
01-08-2017 16:35
zonnebloem
Pijnlijke situatie ... heel veel sterkte en geniet van de goede momenten. Xx
19-07-2017 07:31
19-07-2017 07:31
What@Eat
Poeh, heftig. Ik lees dit blog als eerste van je maar ga de rest over je moeder ook eens lezen...
15-07-2017 12:47
15-07-2017 12:47
Rudi Arends
Ja dat is wel schrikken ,natuurlijk wil dat niet, het ergste bij jou is dat het dus ook in de fam zit, [ sorry dit montert je niet op.] Maar ik denk dat je jouw levenswijze kunt aanpassen , zodat je hersens genoeg zuurstof gaan krijgen en natuurlijk hersengymnastiek is supergoed, ik weet het want ik heb in 2012 `n hersen operatie gehad, ze hebben bij mij `n hele grote tumor uit mijn voorhoofd gehaald en met succes, ik deed al veel aan sport en nu nog steeds, maar ik ben ook cursussen gaan volgen , gewoon om mijn hersens in beweging te houden. Ik heb altijd veel gelezen en cursussen gevolgd , dus dit is niet nieuw voor mij. Ik denk dat het best wel in orde is. Geen zorgen maken ,is mijn boodschap en raad. Succes.
02-07-2017 17:51
02-07-2017 17:51
Joa
Het zou erg fijn zijn als iedereen oud wordt zonder wat voor ziekte of handicap ook. Geniet nog van je moeder hoe moeilijk ook. Ik heb het meegemaakt met mijn oma. Op een gegeven moment zei ze tegen mij dat ik te veel kwam, je moet buiten spelen en niet zo veel naar mij komen (ze dacht dat ik nog een klein meisje was). Het deed me heel erg veel pijn dat ze dat zei. Ik ging minimaal 3x per week naar mijn oma die in een verpleeghuis zat. Ik ben altijd blijven komen hoe pijnlijk het soms ook was met de reactie die ze soms gaf. Ik wist dat ze het niet met opzet deed. Soms zat ik alleen in mijn auto te huilen voor ik naar huis reed. Mijn oma was mijn 2e moeder. Ik denk nog vaak aan haar.
02-07-2017 17:49
02-07-2017 17:49
erkaryam
geniet van alle dagen dat je, je moeder nog bij je kan hebben
02-07-2017 16:32
02-07-2017 16:32
Soberana
Het schrikbeeld van iedereen die ouder wordt en van ieder kind van een hoogbejaarde; zelfs als er geen Alzheimer is gediagnosticeerd. Natuurlijk word jij niet boos op je moeder; hooguit verdrietig als er dag zou aanbreken dat zij je niet meer herkent. Ik hoop dat die dag nooit aanbreekt.
02-07-2017 15:53
02-07-2017 15:53
MarijkeToscana
Soms kun je niet kiezen hoe je wordt...
02-07-2017 15:16
02-07-2017 15:16
LazyBlogger
dat kan niet gemakkelijk zijn voor jou of je moeder.
02-07-2017 14:54
02-07-2017 14:54
LWAlmanak
Een vreselijke ziekte! Als jij maar weet wie jou moeder is, dan kom je er wel doorheen!
02-07-2017 14:19
02-07-2017 14:19
notifications_noneadd
22-10-2018 15:11
1 volger , 1 antwoord
notifications_noneadd
09-10-2018 13:44
1 volger , 1 antwoord
notifications_noneadd
07-10-2018 10:09
1 volger , 1 antwoord