×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
Pesten? Eigen schuld, dikke bult!

Pesten? Eigen schuld, dikke bult!


Op de kleuterschool had ik een vriendje. Hij woonde één straat verderop. Onze ouders raakten bevriend. We waren onafscheidelijk. Wat kon ik met hem lachen! Als ik pijn had troostte hij mij. Ik gaf hem mijn mooiste tekeningen. Later zouden we gaan trouwen. Hij verhuisde naar de andere kant van het dorp. Hij veranderde van school. Maar we bleven elkaar zien.

"Ik heb hem al heel lang niet meer gezien," mopperde ik. "Nu komt hij ook al niet op mijn verjaardag. En ik word nog wel tien."

Mijn moeder legde uit wat ze voor mij verborgen hadden gehouden: hij was heel erg ziek. Al een hele tijd. Misschien ging hij wel dood.

Op mijn elfde verjaardag was hij er weer. Net uit het ziekenhuis. Kaal en bol opgezwollen door de medicijnen. Maar het was tussen ons als vanouds. Daarna ging het langzaam beter. Hij krabbelde er bovenop. We kozen voor dezelfde middelbare school. Zijn bolle toet was hij kwijt en hij had een grote bos gitzwart haar. Ik had zin in die nieuwe fase. Maar hij werd stil en teruggetrokken toen we vlak voor de zomervakantie kennis maakten met onze nieuwe klas. Twee jongens kende hij al van zijn lagere school. Ik dacht dat dat zijn vrienden waren. Ik zag ze vaak samen fietsen. Naar school en terug naar huis.

Pas halverwege het schooljaar ontdekte ik wat er gaande was. Ik fietste met een vriendin mee en we kwamen hem onderweg tegen. In een hoek gedreven door een groepje jongens. "Dikke! Kale!" De jongen waarvan ik dacht dat het zijn vriend was, duwde hem tegen een muur. Hij probeerde zich te verdedigen maar het waren er teveel. Mijn vriendin en ik riepen dat ze op moesten houden. Lacherig dropen ze af.

Hij schaamde zich en wilde er niet over praten. Later liet hij sporadisch iets los. Dit was al jaren aan de gang. Op zijn achtste was het begonnen. Op weg naar school wachtten ze hem op. En toen hij tijdens zijn ziekte af en toe naar school kon gaan, werd het erger dan ooit. "Dikke! Kale!"

Mijn vriendin en ik schakelden de mentor in. Die vond dat dit zijn zaak niet was. In de klas gebeurde er immers niets. Hij moest gewoon eens terugmeppen. Weerbaar worden. Van zich afbijten. "Zo roep je het over jezelf af." Eigen schuld dikke bult??! Niks daarvan! Zelden ben ik zo boos geweest.

Vlak voor het eind van de brugklas verhuisde hij opnieuw. Naar een stad in de buurt. Gelukkig kon hij daar opnieuw beginnen. Ook de grootste pestkop ging van school. Die anderen bleken opeens redelijke jongens. Waarschijnlijk meegelopen uit angst dat zij anders het mikpunt werden.

We waren 16 of 17 toen we samen gingen stappen. Ik nam mijn vriend mee en hij zijn vriendin. Hij was lang geworden. Hij was sociaal, gevat en nog steeds erg grappig. Hij zat eindelijk goed in zijn vel.

"Dikke! Kale!", hoorden we toen we de kroeg verlieten. Die pestkop van toen. We lachten hem recht in zijn gezicht uit. Mijn vriendje van vroeger het hardst van allemaal. "Het lag niet aan mij," zei hij later. "Het was niet mijn schuld maar de zijne." En zo was het.





Walkoflife
Wat een prachtig einde. Veel pesters pesten uit onvrede, geen excuus maar vaak is het wel zo. Ik ben ook gepest , maar ook veel sterker geworden daardoor!
01-07-2017 12:15
01-07-2017 12:15 • Reageer
Bonjour
Mooi einde! Knap geschreven.
30-05-2017 07:40
30-05-2017 07:40 • Reageer
Marloes van Gemert
Wat erg :O Heel mooi geschreven trouwens.
29-05-2017 19:46
29-05-2017 19:46 • Reageer
Neance
Lekkere mentor zeg!
29-05-2017 19:42
29-05-2017 19:42 • Reageer
sisiross
Delen waard dit!
23-05-2017 23:02
23-05-2017 23:02 • 1 reactie • Reageer
Alzheimerblog
Dankjewel!
29-05-2017 07:32
29-05-2017 07:32 • Reageer
Vicky
Pesten hè Klote Lees mijn blog pesten,dit heeft mijn persoonlijkheid gemaakt
23-05-2017 22:36
23-05-2017 22:36 • 1 reactie • Reageer
Alzheimerblog
Ik ga 'm lezen...
29-05-2017 07:32
29-05-2017 07:32 • Reageer
pesten.uit
Pesten wordt gedaan door kinderen van een bepaalde leeftijd. Natuurlijk is het heel erg maar het zijn kinderen! Enig begrip waardoor dit kinderen overkomt (zowel daders als slachtoffers) geeft de beste manier om het aan te pakken. De huidige aanpak is niet alleen zinloos maar het is zelfs kwakzalverij! Pesten overkomt 10% van de kinderen, daarbij is 10% het slachtoffer maar moet de 80% die er niet aan meedoen op een training?!!!
22-05-2017 21:08
22-05-2017 21:08 • Reageer
Referendaris
Kan iemand die mentor met terugwerkende kracht ontslaan?
22-05-2017 19:58
22-05-2017 19:58 • Reageer
Allysia
Je hoort het zo vaak dat leraren niets doen onbegrijpelijk. Fijn te horen dat jullie nog steeds vrienden zijn en dat hij er nu bovenstaat. Er zijn ook kinderen die als ze volwassen zijn er nog steeds veel last van hebben. Gewoon verschrikkelijk.
22-05-2017 13:44
22-05-2017 13:44 • Reageer
Ingrid Tips en meer
De jeugd kan (zoals Diaantjeslife al zegt) inderdaad ontzettend hard zijn. Maar die leraar moet zich in een hoekje gaan staan schamen. Wat een belachelijke reactive! Hij hoort in te grijpen. (Zelf ook ondervonden dat er niets werd gedaan.)
22-05-2017 10:52
22-05-2017 10:52 • Reageer
Debster
Pesten het meest verschrikkelijke wat een kind kan mee maken ..helaas ervaring met me dochter .. die is zooo vreselijk gepest tot in der ziel dat ze zelfs op haar 7jaar zei ..mam ik kan maar beter doid zijn en dat omdat ze qua ontwikkeling lichamelijk al veel verder is.Nou je moederhart breekt .. en school doet het voorkomen asof ze het zelf triggerde ... hele geftige periode geweest .gekukkig na wussel van school is het pesten met 90 % minder geworden .nu is ze 12 en een super mooie jonge dame van 1.68 lang en alles erop en eraan
22-05-2017 06:50
22-05-2017 06:50 • Reageer
DiaantjesLife
Wat kan de jeugd toch hard zijn als ik dit dan lees! Ziek zijn en dan daarom ook nog eens gepest worden? Wat heeft hij veel moeten doorstaan in zijn jonge leventje. Gelukkig is het goed gekomen en goed dat je dit schrijft. Scholen zouden juist hier nog meer aandacht aan moeten geven of het nou daar gebeurd of niet. Helaas denken daar blijkbaar niet alle scholen zo over.....
22-05-2017 06:25
22-05-2017 06:25 • Reageer
_PetitCorbeau_
Wat zijn pesters toch zo sneu
21-05-2017 21:33
21-05-2017 21:33 • Reageer
angel_59rachelle
Iedereen herkent hier wel iets in. Gelukkig ben ik nooit een pester geweest. Ik zou me rot schamen.
21-05-2017 19:32
21-05-2017 19:32 • Reageer
LivingThaGoodLife
Pesten is heel erg, sneu dat ze hem zelfs in die zieke periode pesten.. wat kunnen mensen toch hard zijn he :( gelukkig is hij ok :)
21-05-2017 19:29
21-05-2017 19:29 • 1 reactie • Reageer
Alzheimerblog
Ja, en de hele klas wist destijds dat hij een levensbedreigende ziekte had... geen reden tot compassie, blijkbaar. Heel erg.
21-05-2017 19:33
21-05-2017 19:33 • 1 reactie • Reageer
Chalija
Mooie blog. Pesten is erg. Gelukkig is het met hem goed gekomen
21-05-2017 18:06
21-05-2017 18:06 • 1 reactie • Reageer
Alzheimerblog
Ben ik ook erg blij om, die verhuizing kwam op een goed moment.
21-05-2017 19:33
21-05-2017 19:33 • Reageer
Mell Catsoul
Heel prachtig! Mooi geschreven. Ik heb mijn pester ook goed tepakken gehad en kan niet anders zeggen dan inderdaad eens goed van je af te bijten. Meestal is dat genoeg! Mijn pester vond het nodig mij 'klem' te zetten en klemde met zijn benen het voorwiel van mijn fiets vast. Ik kon niet voor of achteruit...maar wel omhoog, gnagna... En al zijn vriendjes stonden erbij.
21-05-2017 17:28
21-05-2017 17:28 • 1 reactie • Reageer
Alzheimerblog
Ha, adequaat gehandeld dus! daarna geen last meer gehad?
21-05-2017 19:34
21-05-2017 19:34 • 1 reactie • Reageer
Jill Blogt
Schandalig dat een mentor dat durft te zeggen.
21-05-2017 17:16
21-05-2017 17:16 • 1 reactie • Reageer
Alzheimerblog
Vind ik ook.
21-05-2017 19:34
21-05-2017 19:34 • Reageer
Elien DeVries
Erg leuk geschreven!
21-05-2017 17:08
21-05-2017 17:08 • 1 reactie • Reageer
Alzheimerblog
Dankjewel :-)
21-05-2017 19:34
21-05-2017 19:34 • Reageer
Annabel Luijerink
Mooi geschreven, wat naar dat mensen zelfs anderen met zoiets als kale pesten. Dan ben je zelf toch niet helemaal goed?
21-05-2017 17:04
21-05-2017 17:04 • 1 reactie • Reageer
Alzheimerblog
Achteraf bleek er inderdaad een flinke steek los te zitten bij die grootste pester (voor zover dat niet al uit het pesten bleek)
21-05-2017 19:35
21-05-2017 19:35 • Reageer
Soberana
Wat een stelletje minkukels, die pesters. Het meest verbijsterende is dat ze blijkbaar niets geleerd hebben, getuige het voorval in de kroeg, jaren later! Die mentor had op staande voet moeten worden ontslagen!
21-05-2017 16:21
21-05-2017 16:21 • 1 reactie • Reageer
Alzheimerblog
Tja, mijn moeder is nog naar de directie gegaan destijds (op hoge poten na mijn verhaal) maar kreeg daar weinig voet aan de grond.
21-05-2017 19:35
21-05-2017 19:35 • 1 reactie • Reageer
Ellie B
Goed geschreven en mooi te horen dat het goed gekomen is.
21-05-2017 14:53
21-05-2017 14:53 • 1 reactie • Reageer
Alzheimerblog
:-)
21-05-2017 19:36
21-05-2017 19:36 • Reageer
erkaryam
wat fijn dat hij er zo goed is uitgekomen, helaas lukt dit niet altijd
21-05-2017 14:51
21-05-2017 14:51 • 1 reactie • Reageer
Alzheimerblog
Klopt, ik denk echt dat hij op het juiste moment verhuisd is.
21-05-2017 19:36
21-05-2017 19:36 • Reageer
Hans van Gemert
Goed geschreven, blij dat het goed is gekomen. En wat een (*&%%$#) was die mentor....
21-05-2017 14:25
21-05-2017 14:25 • 1 reactie • Reageer
Alzheimerblog
Dankjewel, en vind ik ook.
21-05-2017 19:37
21-05-2017 19:37 • Reageer
Diana-01
Mooie blog en gelukkig is hij niet alleen beter maar kan voor zichzelf opkomen.
21-05-2017 13:49
21-05-2017 13:49 • 1 reactie • Reageer
Alzheimerblog
Ja, inmiddels zijn we 30 jaar verder en heeft hij een heel mooi leven
21-05-2017 13:56
21-05-2017 13:56 • Reageer
MereltjevanBrabant
Mooi geschreven, pesten is iets van alle tijden, ik snap het niet, wat hebben ze eraan en je doet iemand echt pijn daarmee.
21-05-2017 13:46
21-05-2017 13:46 • 1 reactie • Reageer
Alzheimerblog
Misschien uit onzekerheid, liever pesten dan gepest worden, zoiets...
21-05-2017 13:56
21-05-2017 13:56 • 1 reactie • Reageer
Ingeborgenzwerm
Wat een goede blog, bedankt voor het delen, ook ik ben jaren gepest, omdat ik anders was, ouder dan mijn leeftijd, iets waar de klasgenoten duidelijk niet mee om konden gaan.
21-05-2017 13:30
21-05-2017 13:30 • 1 reactie • Reageer
Alzheimerblog
Wat naar dat je dat hebt meegemaakt. Dat het jaren geduurd heeft betekent waarschijnlijk ook dat er niet (genoeg) tegen werd opgetreden vanuit school?
21-05-2017 13:55
21-05-2017 13:55 • Reageer
Robynn
Gelukkig een goed einde! Ik herken dit heel goed, ik ben blij dat hij er zo goed bovenop is gekomen.
21-05-2017 13:29
21-05-2017 13:29 • 1 reactie • Reageer
Alzheimerblog
Ik hoop dat mensen in het onderwijs er tegenwoordig anders mee omgaan...
21-05-2017 13:53
21-05-2017 13:53 • 1 reactie • Reageer