×

Yoors


exit_to_app Inloggen

240
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Alzheimer: Ze kan niet meer schrijven

Alzheimer: Ze kan niet meer schrijven


Mijn moeder hield van brieven schrijven. Van die ouderwetse lange. Ze had een hele verzameling briefpapier met bijbehorende enveloppen, een speciaal voor dat doel aangeschafte vulpen, een voorraadje postzegels en een lading mappen waarin ze de oude brieven bewaarde. Als ze tussen afwas en avondkoffie eens tijd had om iets voor zichzelf te doen, nam ze plaats aan de eettafel. We mochten haar dan niet storen. Als kind had ik daar een geweldig ontzag voor. Mijn moeder Schreef met een hoofdletter S.

"Dit is een brief voor tante M.," vertelde ze dan bijvoorbeeld als ze klaar was. "Die heb ik leren kennen toen we als kind samen in het ziekenhuis lagen. We hebben altijd contact gehouden." Of: "Ik schrijf een brief aan de baby van die-en-die. Zij kan de brief natuurlijk nog niet lezen, maar misschien is ze er later als volwassene wel blij mee."

Voor mij was 't een hele eer als ze mij vroeg haar brieven te posten. "Voorzichtig hoor! Raak ze niet kwijt!" Als ik ze door de gleuf van de brievenbus liet glijden had ik 't gevoel iets heel gewichtigs te doen. Thuis informeerde ze voor de zekerheid of ik onderweg écht geen brief had verloren. En dan begon het lange wachten op antwoord.

Eenmaal uit huis ontving ik ook regelmatig post van haar. Een kaartje, een brief. Ik stuurde altijd wat terug. Maar de laatste maanden viel het mij op dat haar handschrift steeds onregelmatiger werd. En toen ik haar onlangs huilend aantrof bij een lading verfrommelde papieren, haar doos met briefpapier op tafel en haar adressenboekje bij de hand, begreep ik wat er loos was.

Het lukte niet meer. De handeling van het schrijven op zich was ze nog niet verleerd, maar voor een brief schrijven was meer nodig. Ze moest wéér afscheid nemen van iets wat altijd belangrijk voor haar geweest is. Ze moest wéér accepteren dat ze niet meer kon wat ze kon. Stomme ziekte.

Enkele jaren geleden werd er Alzheimer bij mijn moeder geconstateerd. Zij woonde toen nog thuis. Sinds 2017 schrijf ik haar ziekte van me af.

Naar de vorige blog:

Naar de volgende blog:




Loes van Essen
Verdrietig om zo steeds meer in te moeten leveren
20-10-2017 11:37
20-10-2017 11:37
Neance
Rouwfase op rouwfase dus... wat ontzettend verdrietig! Sterkte!
02-10-2017 16:26
02-10-2017 16:26
'Klein'
Oooh! Het raakt mij zelfs! Dat vind ik zó erg voor je moeder! En voor jou! En ik kan me zo inleven, moet zelf ook een traantje wegpinken nu. Sterkte hoor!!
26-09-2017 18:19
26-09-2017 18:19
Marjolein
ik ben ook vrij ouderwets en vond brieven schrijven heerlijk. Wat een gemis moet het voor je moeder zijn.
21-09-2017 10:54
21-09-2017 10:54
Marion Wever
oh... afschuwelijk voor haar. Ik heb ze ook altijd graag geschreven. Had ook een doos met briefpapier en mooie enveloppen. In de huidige tijd is daar de klad in gekomen. De laatste brief heb ik geloof ik in 2013 geschreven :-)
14-09-2017 09:27
14-09-2017 09:27
marijke
heel verdrietig is dit voor je moeder en uiteraard ook voor jou om je moeder zo verdrietig te zien. Liefsxxx
30-08-2017 22:31
30-08-2017 22:31
Soberana
Oh shit!! Heeft die ellendige Alzheimer haar dat ook nog afgepakt!! En dat terwijl iedereen weet dat de generatie van jouw moeder (mijn leeftijd en ouder) decennia lang het schrijven van brieven als belangrijkste lange-afstands-communicatiemiddel had. Jouw 1e alinea is zo herkenbaar: mijn moeder zat op dezelfde manier haar brieven te schrijven aan de eettafel, met net zo'n doos met briefpapier. Ook ik kreeg toen ik uit huis was (in NL studerend), wekelijks haar brieven per luchtpost. Intercontinentaal bellen was toen relatief nog duurder dan nu, dus met hoogtijdagen werd er getelefoneerd, maar de uitvoerige brieven waren het belangrijkste contactmiddel. Logisch dat ze huilde: het is te vergelijken met wanneer voor ons het internet, skype en telefoon tegelijkertijd voorgoed verleden tijd zouden zijn. Misdadige ziekte! Heel veel sterkte voor haar en voor jou.
30-08-2017 19:57
30-08-2017 19:57
Encaustichris
Ik voel de pijn! Heel veel sterkte voor je moeder, en uiteraard ook voor jou!
30-08-2017 19:34
30-08-2017 19:34
Hans van Gemert
Dat hakt er in. Mooi geschreven, ik voel het helemaal mee.
30-08-2017 14:04
30-08-2017 14:04
frieke
dat is echt wel jammer voor haar ocharme
30-08-2017 13:31
30-08-2017 13:31