Ze kan niet meer schrijven

Ze kan niet meer schrijven


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Mijn moeder hield van brieven schrijven. Van die ouderwetse lange. Ze had een hele verzameling briefpapier met bijbehorende enveloppen, een speciaal voor dat doel aangeschafte vulpen, een voorraadje postzegels en een lading mappen waarin ze de oude brieven bewaarde. Als ze tussen afwas en avondkoffie eens tijd had om iets voor zichzelf te doen, nam ze plaats aan de eettafel. We mochten haar dan niet storen. Als kind had ik daar een geweldig ontzag voor. Mijn moeder Schreef met een hoofdletter S.

"Dit is een brief voor tante M.," vertelde ze dan bijvoorbeeld als ze klaar was. "Die heb ik leren kennen toen we als kind samen in het ziekenhuis lagen. We hebben altijd contact gehouden." Of: "Ik schrijf een brief aan de baby van die-en-die. Zij kan de brief natuurlijk nog niet lezen, maar misschien is ze er later als volwassene wel blij mee."

Voor mij was 't een hele eer als ze mij vroeg haar brieven te posten. "Voorzichtig hoor! Raak ze niet kwijt!" Als ik ze door de gleuf van de brievenbus liet glijden had ik 't gevoel iets heel gewichtigs te doen. Thuis informeerde ze voor de zekerheid of ik onderweg écht geen brief had verloren. En dan begon het lange wachten op antwoord.

Eenmaal uit huis ontving ik ook regelmatig post van haar. Een kaartje, een brief. Ik stuurde altijd wat terug. Maar de laatste maanden viel het mij op dat haar handschrift steeds onregelmatiger werd. En toen ik haar onlangs huilend aantrof bij een lading verfrommelde papieren, haar doos met briefpapier op tafel en haar adressenboekje bij de hand, begreep ik wat er loos was.

Het lukte niet meer. De handeling van het schrijven op zich was ze nog niet verleerd, maar voor een brief schrijven was meer nodig. Ze moest wéér afscheid nemen van iets wat altijd belangrijk voor haar geweest is. Ze moest wéér accepteren dat ze niet meer kon wat ze kon. Stomme ziekte.



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (10 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Verdrietig om zo steeds meer in te moeten leveren
| 11:37 |
Rouwfase op rouwfase dus... wat ontzettend verdrietig! Sterkte!
| 16:26 |
Oooh! Het raakt mij zelfs! Dat vind ik zó erg voor je moeder! En voor jou! En ik kan me zo inleven, moet zelf ook een traantje wegpinken nu.
Sterkte hoor!!
| 18:19 |
Dankjewel, wat een lieve reactie! Zo fijn dat er meegeleefd wordt...
| 19:47 |
Vanzelfsprekend hoor! Heb het ook van redelijk dichtbij meegemaakt en het is heel erg om te zien! Soms ben ik bang dat ook mijn moeder... Ze heeft er verschijnselen van volgens mij...
| 22:05 |
ik ben ook vrij ouderwets en vond brieven schrijven heerlijk. Wat een gemis moet het voor je moeder zijn.
| 10:54 |
Ja, weer een stukje afscheid nemen voor haar. En dat heeft ze al zo vaak moeten doen.
| 15:24 |
oh... afschuwelijk voor haar. Ik heb ze ook altijd graag geschreven. Had ook een doos met briefpapier en mooie enveloppen. In de huidige tijd is daar de klad in gekomen. De laatste brief heb ik geloof ik in 2013 geschreven :-)
| 09:27 |
Ik schrijf met een vriendin nog brieven. Moet er niet aan denken dat niet meer te kunnen...
| 12:59 |
Inderdaad...lijkt me vreselijk om dat wat je wilt delen er niet meer uit te krijgen...brrr...
| 22:33 |
heel verdrietig is dit voor je moeder en uiteraard ook voor jou om je moeder zo verdrietig te zien. Liefsxxx
| 22:31 |
Dankjewel! Ja het is moeilijk. Stomme ziekte.
| 12:59 |
Oh shit!! Heeft die ellendige Alzheimer haar dat ook nog afgepakt!! En dat terwijl iedereen weet dat de generatie van jouw moeder (mijn leeftijd en ouder) decennia lang het schrijven van brieven als belangrijkste lange-afstands-communicatiemiddel had.
Jouw 1e alinea is zo herkenbaar: mijn moeder zat op dezelfde manier haar brieven te schrijven aan de eettafel, met net zo'n doos met briefpapier.
Ook ik kreeg toen ik uit huis was (in NL studerend), wekelijks haar brieven per luchtpost. Intercontinentaal bellen was toen relatief nog duurder dan nu, dus met hoogtijdagen werd er getelefoneerd, maar de uitvoerige brieven waren het belangrijkste contactmiddel.
Logisch dat ze huilde: het is te vergelijken met wanneer voor ons het internet, skype en telefoon tegelijkertijd voorgoed verleden tijd zouden zijn.
Misdadige ziekte! Heel veel sterkte voor haar en voor jou.
| 19:57 |
Dankjewel! Ik reageer laat, ik geloof dat ik pas begrijp hoe de nieuwe inbox werkt en ik krijg niet altijd een pop-up als er een nieuwe reactie is.
| 13:00 |
Geeft niets! Al zou je helemaal niet reageren: ik weet hoe druk jij het hebt, vooral nu.
| 14:00 |
Ik voel de pijn! Heel veel sterkte voor je moeder, en uiteraard ook voor jou!
| 19:34 |
Dankjewel!
| 13:00 |
Dat hakt er in. Mooi geschreven, ik voel het helemaal mee.
| 14:04 |
Dankjewel voor je reactie en medeleven!
| 13:00 |
dat is echt wel jammer voor haar ocharme
| 13:31 |
Ja, stomme ziekte...
| 13:00 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen