×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Back to Basics

Back to Basics


Mijn moeder heeft Alzheimer en haar toestand is sterk verslechterd.
Weer een stukje afscheid, weer een stukje verdwenen van de vrouw die eens mijn moeder was.
Zelfs qua uiterlijk lijkt zij nog maar weinig op mijn oude vertrouwde moedertje.
Zo bizar om te ervaren hoe een persoon(lijkheid) werkelijk op alle fronten transformeert naar een totaal ander mens. Hartverscheurend allemaal, maar goed, het zij zo en daar heb ik mij in berust.

Het onvermijdelijke en noodgedwongen moment is aangebroken dat mijn vader wat meer hulp van buitenaf gaat krijgen en mijn moeder, binnen afzienbare tijd, naar de dagbesteding zal gaan. Uiteraard niet alleen voor zichzelf maar ook om mijn vader te ontzien. Reken maar dat de zorg voor een Alzheimerpatiënt een ware uitputtingsslag is en dat je als partner 24/7 alert moet zijn en blijven.
Net als bij een klein kind kunnen ze totaal onverwachts gevaarlijke dingen doen en zijn net zo ondoordacht en onbezonnen. Iemand met Alzheimer gaat letterlijk en figuurlijk back to basics. Terug naar het begin waarin je nog nauwelijks iets wist. Terug naar een periode waarin je continue achter je kind aan liep te rennen om ze te behoeden voor gevaarlijke en verkeerde situaties. Heel de dag door alles in goede banen leiden, tot het moment dat jouw kind klaar was voor school.

Alleen is nu mijn moeder het kind en is zij degene die naar de dagbesteding gaat. Is het mijn 84 jarige vader, die zijn rust mag pakken en tijd voor zichzelf mag gaan creëren. Dat hij eventjes een paar uurtjes alleen maar voor zichzelf hoeft te zorgen. Misschien wel weer een hobby op kan pakken waar hij al tijden geen tijd of energie meer voor had, de tijd zal het leren. Het zal voor alle partijen moeilijk zijn, zeker voor mijn vader die bijna 60 jaar lief en leed met haar heeft gedeeld, maar ondanks dat gun ik hem deze rustmomenten. Ja, mijn moeder gaat terug naar de basis en we moeten hier gewoon in meegaan. Je ertegen verzetten heeft toch geen zin, dat heeft mijn moeder de laatste jaren al genoeg gedaan. In deze situatie zijn er alleen maar verliezers.

Wanneer ik naar mijn moeder kijk en haar hand in de mijne neem of haar liefdevol omarm, ben ik de ´ouder en zij het kind.’ Op zo´n moment zou ik willen, dat ik haar dat laatste stukje wat haar nog rest, zou kunnen geven wat zij mij ooit gaf. Een menswaardig leven.





Mieke Van Liefde
Kathleen Aerts heeft er een ontroerend boek over geschreven. 'Voor altijd mijn mama' https://www.bol.com/nl/f/voor-altijd-mijn-mama/9200000045961235/?country=BE
29-09-2018 22:24
29-09-2018 22:24
Machteld
Lijkt me heel zwaar. Je schrijft heel liefdevol over je moeder.
23-09-2018 10:59
23-09-2018 10:59
Hans van Gemert
Zwaar voor jullie allemaal, en inderdaad zijn er alleen maar verliezers. Sterkte.
23-09-2018 10:13
23-09-2018 10:13