×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
Hotel mama

Hotel mama


Heb jij dat nou ook wel eens, het gevoel dat je een hotelmanager bent? Je kids…zo ontzettend schattig als baby’tje en nog schattiger als peuter en kleutertje. Van die heerlijke ondeugende dreumesen, die links gaan wanneer jij rechts zegt. Er wordt dan nog hartelijk om gelachen en wat zijn we trots!
Van dreumesje tot tiener is het allemaal zo aandoenlijk, ze houden openlijk van je, kroelen met je zonder enige schroom en nemen op de valreep nog wel eens iets van je aan ook.
Daarna gaat het allemaal beginnen, voor jou als ouder dan, en word je geduld dagelijks op de proef gesteld.
Je tiener gaat puberen, namelijk. Dit gaat zo’n beetje door tot het moment dat jouw volwassen kind, nog vol puberale naweeën, de deur uit loopt om op zichzelf te gaan wonen. Dan ineens zien ze gek genoeg het licht.
Ik was geen haar beter, hoor…by the way ;) Maar goed, zo netjes en georganiseerd als jouw kleine dreumesje was, zo’n varken wordt het dan. Noem het maar op en het ligt er. Stapels kleding, ondergoed en sokken, (half)lege zakken chips, (half)lege glazen, papiertjes, spelletjes (incl. de lege verpakkingen), boekjes, post and last but not least een lege prullenbak! (Te) laat naar bed en te laat eruit. Tot diep in de nacht met die mobieltjes in de weer en het eerste wat ze doen wanneer ze wakker worden is naar dat ding grijpen. Komen append binnen, een hallootje en rechtstreeks naar boven of laten zich met een grote plof in de bank vallen. Er wordt wel nog even gevraagd wat we eten. Jeeej, contact! Na een vreselijk dankbaar en motiverend ‘gadver’ wanneer ze horen wat er op het menu staat, is het contact weer voorbij en zit je kind weer in zijn mobieltje al die belangrijke jonge-mensen-dingen te bespreken. Tijdens het eten wordt dan heel even het mobieltje genegeerd, omdat het moet, en worden we vergezeld door de bliepjes en verschillende toontjes die binnen komen.

Het smerige eten blijkt toch eigenlijk wel lekker te zijn want er wordt goed gebunkerd.
‘Lekker, mam.’ Nou, daar word je dan wel weer blij van, als mams! Na het eten schiet je kind al append naar zijn zwijnenstal om daar daadwerkelijk alleen maar uit zijn kleding te stappen en op bed neer te storten.
Na twintig keer roepen, GA NU EENS DOUCHEN, horen wij na een uur of anderhalf eindelijk het water lopen.
Gek genoeg, moet je dan na een half uur weer twintig keer roepen, ZET DIE DOUCHE UIT!
Mocht het weekend zijn gaat het natuurlijk allemaal tien keer zo snel. Er moet tenslotte gestapt, gefeest of gechilled worden. Na een kleine drie kwartier staat je kind dan ook fris gewassen en heerlijk geurend in de woonkamer. Graait nog even een fles limonade en/of drank mee en is pleite tot de volgende morgen.
Voordat hij weggaat, vraagt hij poeslief met die mooie blauwe/grijze ogen of ik morgen even deodorantje kan halen, hij heeft namelijk geen tijd gehad. Jaaaaah joh, doe ik ook nog wel voor je, hoor. Was ik ook zo? Ik geloof toch minder erg, hoor. Ik zeg dan ook geregeld tegen hem dat, zodra hij zijn eigen stekkie heeft, ik alles zal herhalen.

Gooi mijn jas op de grond of de bank en schop mijn schoenen naar een plaats, waarvan ik zeker weet, dat hij er bijna zijn nek over zal breken. Laat de rest van mijn spullen vallen op een plek waar het gruwelijk in de weg zal liggen en loop dan op mijn dooie gemakje naar de gang. Ik ga overal het licht aandoen en laat het ook uiteraard branden.
Ik zet de kraan aan en ga vervolgens mijn favoriete muziek luisteren in een andere ruimte.
Pak een nieuwe zak chips, eet er wat van en kom dan tot de conclusie dat het niet echt mijn smaakje is.
Weggooien doe ik het niet, dat is zonde. Ik zet die open zak gewoon in een hoekje want de boel gaat er zo lekker van ruiken. Ik zou ook gerust weer een nieuwe zak durven pakken, hoor.
Vervolgens zoek ik tussen al de opgespaarde flessen naar iets te drinken, wat er niet langer staat dan een week.
Niets gevonden? Dan pak ik het toch uit de koelkast, er staat vast nog wel een volle ongeopende fles, tussen al die opengebroken, halfvolle flessen.

Wanneer ik zoiets dan tegen hem zeg kan ik aangekeken worden, alsof ík degene ben die van een andere planeet komt. Aaaww, het zijn net mensen hè, deze heerlijke opgroeiende en zichzelf in de weg lopende (half) volwassenen. Maar ja, toch hou je zielsveel van die aliëns. Gelukkig horen wij van mensen dat het een geweldige gozer is, zo netjes en beleefd! Pardon? We hebben het toch wel over dezelfde, hè?
Hoewel het natuurlijk hartstikke fijn is om te horen dat we het al met al toch goed gedaan hebben, laat hij daar thuis soms maar bar weinig van zien. Er komt een dag dat al die tijd en energie zich zal ontplooien, eruit zal komen. Ooit... ;)





Astrid Seip (IJsselstein)
Hahahaha wat heerlijk herkenbaar inmiddels met drie pubers! Heel leuk geschreven
04-08-2018 18:40
04-08-2018 18:40 • 1 reactie • Reageer
Adriana SA
Dank je wel, Astrid. 😃
05-08-2018 12:35
05-08-2018 12:35 • Reageer
Diana Slingerland
Is een zeer herkenbaar verhaal..
05-11-2017 09:46
05-11-2017 09:46 • 1 reactie • Reageer
Adriana SA
Ja denk dat alle moeders zichzelf hierin herkennen :)
05-11-2017 14:56
05-11-2017 14:56 • Reageer
johan_jongedijk
bij ons moest iedereen z.n steentje bijdragen
01-11-2017 13:04
01-11-2017 13:04 • 1 reactie • Reageer
Adriana SA
Ja is al even geleden, denk ik? Hier moet ook iedereen z'n steentje bijdragen, maar dan toch...
01-11-2017 19:08
01-11-2017 19:08 • 1 reactie • Reageer
Judith Evelien
Priceles! Die pubers en die peuters verschillen niet eens zoveel van elkaar haha :-D
01-11-2017 11:25
01-11-2017 11:25 • 1 reactie • Reageer
Adriana SA
Bedankt Judith :D
01-11-2017 12:20
01-11-2017 12:20 • Reageer
Albert van den Berg
Heel herkenbaar allemaal :-) Beide heren zijn nu rond de 30 en wonen op zichzelf, de ene is erg netjes, de andere vind het niet erg, maar die is half jaar geleden papa geworden en tijden en mensen veranderen :-)
21-09-2017 21:29
21-09-2017 21:29 • 1 reactie • Reageer
Adriana SA
Haha, ja als ze het zelf moeten gaan doen gaat er ineens een lichtje branden. Mijn zoon moet zijn kamer 1x per week stoffen en stofzuigen. Iedere keer weer zie ik vol verbazing wat een puinhoop ze in 1 week kunnen maken :)
21-09-2017 21:54
21-09-2017 21:54 • 1 reactie • Reageer
Nadia Ali
Mijn oudste runt haar eigen huis. Dat is dan de andere kant van her hebben van kinderen. Krijg je een heel ander contact . Ik herken het bij mijn jongste die nog in huis woont. Volgend jaar gaat ze de deur uit en dan hang ik de vlag uit. Succes.
21-09-2017 20:12
21-09-2017 20:12 • 1 reactie • Reageer
Adriana SA
Haha, thanks! ;)
21-09-2017 20:41
21-09-2017 20:41 • Reageer
LivingThaGoodLife
Haha leuk geschreven.. moet dat deel gelukkig nog mee gaan maken. Duurt nog een tijdje :-)
21-09-2017 12:08
21-09-2017 12:08 • 1 reactie • Reageer
Adriana SA
Nou, succes, ik geloof dat ze ook allemaal hetzelfde zijn en doen, hoor :D
21-09-2017 12:47
21-09-2017 12:47 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Herkenbaar, maar het komt allemaal goed. Meestal. Vaak. Soms.
21-09-2017 10:50
21-09-2017 10:50 • 1 reactie • Reageer
Adriana SA
hahaha...ooit ;)
21-09-2017 12:45
21-09-2017 12:45 • Reageer
Creaci
Houd moed hahaha! Over 20 jaar zal het misschien beter gaan.
21-09-2017 10:22
21-09-2017 10:22 • 1 reactie • Reageer
Adriana SA
Haha, nou dan zal hij toch onderhand wel op zichzelf wonen, mag ik hopen. Kan hij er daar lekker een bende van maken. Die van mij is net 22 jaar geworden maar heeft diezelfde streken nog, hoor ;) Het is en blijft een hotel hier, haha.
21-09-2017 12:50
21-09-2017 12:50 • Reageer