×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Voor jou

Voor jou


Soms wil ze vluchten, zomaar, hier vandaan.
Soms wil ze huilen, om wat ze met haar leven heeft gedaan.
Nu is het te laat, het vluchten kan niet meer.
Berouw komt na de zonde, en God, wat doet dat zeer.
Huilend naar de maan en sterren, aanziet zij hun pracht.
Berouwvol op haar knieën, het leven overdacht.

Nu is zij verlost, hoeft niet langer berouwvol te zijn.
Bevrijd van haar ziekte, die twijfel en haar pijn.
De drang om te vluchten, zomaar plots verdwenen, net als zij.
De maan en sterren waartoe zij huilde, omarmde haar, maakte haar vrij.
Nu huil ik, naar diezelfde sterren en de maan.
Om het gemis van onze vriendschap en die van haar bestaan.





Judith Evelien
Wat mooi geschreven! Knuffel voor jou!
10-01-2018 08:44
10-01-2018 08:44 • 1 reactie • Reageer
Adriana SA
Bedankt, Judith. Knuffel terug! XX
10-01-2018 09:09
10-01-2018 09:09 • Reageer
Candy
Heel veel sterkte.
06-09-2017 09:49
06-09-2017 09:49 • 1 reactie • Reageer
Adriana SA
Dank je wel...ik kwam het gedichtje weer tegen. Het is alweer meer dan een jaar geleden maar het gemis is er nog steeds.
06-09-2017 10:40
06-09-2017 10:40 • 1 reactie • Reageer
Ingrid Tips en meer
Heel veel sterkte gewenst.
06-09-2017 09:27
06-09-2017 09:27 • 1 reactie • Reageer
Adriana SA
Dank je wel, Ingrid. Zoals je in bovenstaande reactie kunt lezen is het een ouder gedichtje. Maar het maakt het er niet minder beladen door.
06-09-2017 10:41
06-09-2017 10:41 • 1 reactie • Reageer