BIERTJE

BIERTJE


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Het duurde misschien om en nabij vijf minuten, maar het was wel een écht gesprek. Jullie samen, leunend op het tuinhekje, starend naar de bollenvelden aan de overkant. De stilte werd af en toe verbroken door een voorbij rijdende auto, wat het op een of andere manier toch meer comfortabeler maakte. Uiteindelijk schudde hij zijn hoofd en gooide het laatste restje van zijn shaggy in de poort.
‘Je zal altijd mijn dochter blijven’, begon hij. ‘Wat er ook gebeurd. Dat zal altijd zo zijn.’
Je keek naar links toen hij die woorden uitsprak. Hij keek strak voor zich uit en met de lichtval van de lantaarnpaal zo op zijn gezicht zag je vader er nog meer kwetsbaar uit als normaal. Hij zag er verloren uit. Alsof hij het einde had bereikt en niet meer wist wat hij moest doen.

Je vader praatte nooit. Je vader zei liever niets en lachte krampachtig en ging door met waar hij dan ook mee bezig was. Iedereen heeft altijd geweten dat hij wat te zeggen had, alleen niemand kon iets anders doen dan raden. Gissen naar wat het was wat er in zijn hoofd zat. Jijzelf hebt het nooit geweten, al moet je toegeven dat je jezelf beloofd hebt er niet meer over na te denken. Die tijd is geweest, het is zonde om er nog maar een seconde over na te denken, want erachter komen zal je nooit.
‘Ik weet het, pap.’ Zei je uiteindelijk. Nu was het zijn beurt jou aan te kijken, en je voelde zijn blik prikken terwijl jij dit keer je hoofd niet afwendde van de bollenvelden.

Je pakte nog een sigaret uit je jaszak en stak hem aan. Dit was het wat jullie deden als jullie een gesprek hadden. Roken, staren, denken. Op de een of andere manier hebben we op dit na nog nooit een fatsoenlijk gesprek gehad, maar je bent altijd weggelopen met het gevoel alsof je alles verteld hebt wat er op je hart lag. Dat effect had hij op jou. Niemand kreeg het voor elkaar, alleen hij. Met geen enkel woord, enkel zijn aanwezigheid, wist hij je binnen een nanoseconde beter te voelen dan wie dan ook om je heen. Sommige dingen vertelde je hem niet, maar ergens weet je dat hij dondersgoed weet wat er aan de hand was. Hij is slim. Hij heeft alles op een rijtje. Alleen hij wist nooit de juiste woorden te vinden om zich te uiten. Bang om gekwetst te woorden, bang dat hij de verkeerde woorden zou uitkiezen en het een verkeerde wending te geven. Bang voor confrontatie. Bang voor afwijzing. Hij is de meest bijzondere man die je ooit ontmoet hebt, maar hij is zo ontzettend bang van binnen.

Hij liep weg. Zonder iets te zeggen liep hij weg en verdween door de schuifpui naar binnen. Je keek hem na. Hij heeft altijd iets over zich heen gehad, een soort medelijden. Je hoeft hem niet te kennen om hem te mogen, want automatisch heeft iedereen een soort van sympathie voor hem. En dat was ook de grootste valkuil. Want hij heeft genoeg geheimen in zich, boordevol verhalen, miljoen herinneringen en wel een boek vol dingen die je moet weten. Maar je wist het niet. Je zal het nooit te weten komen. En dat is interessant. Want het is je vader, maar tegelijkertijd een vriendelijke vreemde. Een vreemde die je, waar je ook met hem mocht zijn, thuis liet voelen.
De schuifpui ging weer open en hij liep met een halve liter bier terug naar het tuinhek. Hij maakte hem open en nam een grote teug eruit. Je keek hem aan terwijl hij zijn armen liet rusten op het hek.

‘Had je ook gewild?’ en twee grote groene ogen keken me leeg aan.

Dit gesprek is een aantal jaar geleden. We hebben daarna nog een aantal keer gesproken, al was dat niet echt een gesprek te noemen. Aannames, oppervlakkigheid en voorzichtig antwoord geven voerden de boventoon in het contact. Als je je alleen voelt komt dit gesprek van boven water drijven en speel je dit continue af in je hoofd. Al weet je niet precies waarom, het laat je beter voelen. Al is het maar voor even, het doet je goed. Je weet diep van binnen dat als je het zou willen, je zo weer bij het tuinhek kan staan en dit gesprek opnieuw kan voeren. Je weet namelijk dat het niet anders zal gaan als toen. Je weet dat het waarschijnlijk precies hetzelfde zal gaan, alleen dan allebei met een halve liter en misschien met wat minder woorden.
Want wat hij zei, was waar. Natuurlijk is dat waar, hij is je vader en jij bent zijn dochter. Dat is een feit. Dat is een gegeven. Dat is waarheid. Maar jij bent écht een dochter van hem. Papa’s kindje. En iedere dag kom je weer een stukje bij jezelf tegen want linea recta bij je vader vandaan komt. Je praat niet. Je uit niks. Je kropt het op. Je staat nu alleen bij het tuinhek. Je staat alleen buiten, met miljoenen gedachtes door je hoofd en speelt scenario’s af die nooit gaan gebeuren. Net zoals papa. Want papa doet dat ook, alleen papa weet niet dat jij dat weet. Maar je bent niet achterlijk, want jouw denkwijze is precies hetzelfde als dat van hem. Dat hoeft niemand je te vertellen, want dat wéét je. Je wordt net zoals hem. En dat haat je. Jij bent een kind van je vader. En je haat het.

Je bent bang. Doodsbang. Bang dat op een dag jij zo staat met je zoon of dochter. Aan het tuinhek. 120 kilometer van huis af. Met een kind die je nooit hebt gekend. Met een persoon die zegt dat ze van je houdt, maar je hebt geen idee hoe of waarom je het terug moet geven. En je denkt, je wilt zoveel… Alleen je weet niet hoe. Dus je staart maar. Je staart maar voor je uit, hopend dat ze het snappen uit zichzelf. Hopend dat ze het mysterie wat er in je zit ontrafelen zonder dat je ook maar een enkele hint weggeeft. Hopend dat ze allemaal het mysterie ontleden voordat het te laat is en het tuinhekje het begeeft.

‘Wil je ook een biertje..?’



Beoordeel

Reviews en Reacties:

4.8 / 5 (4 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Heel goed geschreven hoor :)
| 23:32 |
Dankjewel! :)
| 15:42 |
Dat is wel moeilijk, maar goed geschreven. Doe mij maar een biertje ;-)
| 17:34 |
Haha, kom maar op!
| 17:39 |
Ha, beetje ver denk, anders had ik graag een biertje met je gedronken (en misschien wel meer) hahaaha
| 17:42 |
Wat een verhaal ook .god geschreven hoor
| 17:03 |
Dankjewel Johan! :)
| 17:08 |
leuk verhaal geschreven
| 16:30 |
Dankjewel Gea! :)
| 16:32 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
Dier, Tuin & Natuur
Kooikersplas Houten
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen