Het gevoel dat ik had in men jeugd en nog lang daarna ...


Ik heb lang een kwaad gevoel en een haat gevoel gedragen in men jeugd , dit door wat ik vond dat onrecht was dat me werd aangedaan , zo één van die voorbeelden is , dat ik op jonge leeftijd een keuze kreeg aangeboden door mij moeder , bij haar te komen wonen en haar toen vriend ( in een mooi huis eigen kamer etc... ) of bij men vader te blijven wonen , in een rijwoning , maar met men bed op dezelfde kamer als men vader ... ( hier is een heel verhaal aan vooraf gegaan , maar dit vertel ik later wel .. 

Ik koos natuurlijk niet op men gevoel maar volgde het luxe goed , een eigen kamer (onderweg naar men tiener jaren , wouw gevoel ) 

Niet dat het me geen pijn deed , ik zag beiden even graag , en dacht dat het wel mogelijk was beiden te blijven zien .. 

Nu dit was een heel pak moeilijker dan verwacht ... mijn moeder die met kaarten bezig was , was steeds aan het werk .. haar partner was veel werken , en ik volgde een zware studie ... we woonde in een wijk waar natuurlijk nog kinderen waren , en leuk ! van mijn leeftijd :) had direct vriendinnen .. 

Maar als tiener werd ik heel kort gehouden , en daar begon al veel mis te lopen .. niet zozeer met het kort houden , eerder met me zaken in men nek te draaien die ik niet gedaan had , en dit werd door de partner van men moeder in men nek geduwd ( ik was geen heilig boontje ! ) maar toch telkens als er iets was gebeurt zoals iets stom een kous die ergens lag , en ik had dit niet gedaan , kreeg ik echt straf ! ik was dan ook heel bang van de vriend  van mijn moeder , soms liep ik weg .. omdat ik bang was ... die kous had ik dan daar niet gelegd en bleek ook niet van mij te zijn , alsnog werd hij heel kwaad op me en zei dat ik loog ... (dit is een klein detail echt waar ! ) Zelfs mijn moeder hielp me niet en liet alles gebeuren ... ik voelde me hier heel slecht bij , ik was altijd een goedlachs kind en heel blij ... Maar de verhuis naar men moeder deed me veel pijn , niet direct door men moeder , maar eerder haar vriend .. 

Wat ze niet doorhadden was doordat ik toch steeds loog in zijn ogen , ze me eigenlijk die richting aan het induwen waren .. en ik op de duur ook echt begon te rebelleren .Ja wat voor zin had het nu ... ik werd niet geloofd .. en was een kind dat aandacht wilde niet luisterde moest naar psychiaters ... ook  als kind ( en dan moet je maar vertrouwen !! die vertelde doodleuk alles aan men moeder en dan kreeg ik weer straf en soms meer ) ik ben eigenlijk steeds bang geweest , en ben een muur gaan opbouwen en werd aan de buitenwereld een echte rebel .. 

Nu tot op een bepaald moment kon ik het niet meer aan .. ik wilde weg .... ik was het beu te vechten tegen zelfs mijn eigen moeder ! graag zien !???? neen.... dat zat er niet is , had al paar keer een hulpkreet geuit en gezegt dat ik door men raam zou springen .. en dan was haar reactie .. ja doe maar he .. ! Dat was het .. pijn deed het , het enige dat ik wilde was een knuffel een woordje ik zie je graag ... een tikkeltje geloof in me , misschien vertrouwen in me .. 

Maar neen niets , zelfs men intuïtief gevoel was zever zei ze ... terwijl ze zelf waarzegster was /is ... 

En ja .. op gegeven moment praat ik met een vriendin aan ons raam en spreken af , ik naar beneden waar men ma aan het werken was en vragen of ik buiten mocht spelen .. Maar neen dat antwoord was duidelijk een dikke neen .... ik helemaal over men toeren en droef ..greep ik naar de medicatie kast .. en ja daar lag de doos valium .. die heb ik toen helemaal leeggenomen ... en iets later was het licht uit .. op die moment een zalig gevoel ... 

Tot ik wakker werd in de kliniek ... ( men vriendin was dus komen bellen aan de deur en achter me komen vragen , bleek dat ik in de living op de grond lag , men moeder zou tegen me geduwd hebben met haar voet en gezegt hebben dat ik moest rechtstaan .. maar ja dat weet ik niet .. ik was weg ... zo ben ik dus in de kliniek terecht gekomen ... toen ik bijkwam zat men vader bij me , en het eerste dat ik zei was " ben ik hier verdomme nu weer ! dit was niet de bedoeling ... het was vijf voor twaalf geweest .....