×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Dromen door morfine

Dromen door morfine


Naar aanleiding van het aangrijpende verhaal van Harrie te lezen op https://yoo.rs/harry_bodden1/blog/kantje-boord-1486476828.html?Ysid=31546 mijn ervaring met morfine.
Ik ben geopereerd aan mijn dikke darm met als doel een tumor en een onrustige poliep weg te halen, dit is gebeurd door het wegnemen van een stuk dikke darm en het plaatsen van een definitieve stoma, behalve het laatste is alles gedaan. De chirurg was zo kundig en doorzettend dat hij na 3 pogingen toch mijn darm aan elkaar kon maken en de boel netjes helemaal dicht kon maken. Na de lange operatie lag ik 2 dagen op een soort verkoeverkamer en onder de morfine en slaapmiddelen, ik heb van die 2 dagen weinig mee gekregen.
Toen ik naar zaal mocht ging het allemaal snel, de eerste dag met hulp en in een stoel douchen en de urine katheter eruit,de andere dag wat zitten en lopen en beetje vloeibaar voedsel om de darmen weer te activeren en te kijken of je geen nabloedingen hebt, bij de eerste vloeibare ontlasting moet je de zusters roepen. Door de flinke wond aan mijn buik, de buikdrain, 2 kanten een infuus was in en uit bed komen erg moeilijk en duurde 5 minuten.
Op zaal hadden we TV en keken we naar Portugese spelprogramma´s, een ervan is een soort Rad van Fortuin, ´s nachts droomde ik (ik droom zelden) dat ik in het programma zat uitgekozen werd en aan een proef mee mocht doen om een prijs te winnen, ik rende naar beneden, liep over een muurtje, sprong eraf, greep een urinefles en ging die vullen, dat was de opdracht !! Toen ik stond te plassen keek ik eens de studio rond, de tegels op de vloer, het bed wat er stond en heel vreemd, daar lag mijn bril en telefoon, wat bungelde daar aan mijn armen ??
Ik stond op mijn blote voeten naast mijn bed, plassend in de urinefles, mijn arm infusen waren grotendeels los, de zak van de buikdrain lag op de grond, mijn buik voelde pijnlijk aan, dus de zuster maar gebeld en mijn verhaal verteld en dat ik dacht gewonnen te hebben, ze had al gezien dat het meeviel en stelde mij gerust, komt door de morfine. Ze heeft mij weer het bed in geholpen, de infusen weer goed vastgemaakt, drain zat gelukkig nog goed, wond gecontroleerd, gelukkig ook alles in orde en geen hechtingen los, neusdrain opnieuw vastgeplakt en ik was weer de oude.
Ik durfde niet meer te gaan slapen uit angst dat de droom verder ging, na 2 uur moest ik naar het toilet, weer met veel moeite uit bed en naar het toilet, eerst plassen, ik voelde ontlastingsdrang en er kwam darmvloeistof en het vloeibare voedsel mee, keurig van kleur dus opgelucht. De zuster geroepen en die heeft de pot gecontroleerd en was tevreden, ze zei meteen met een lieve glimlach, "heb je toch nog de prijs gewonnen" en heeft mij weer naar de kamer en bed geholpen. Natuurlijk was ik de volgende dag het gesprek van de dag en kwamen de zusters en broeders met vriendelijke woordjes. Mijn medicatie is aangepast en heb geen last meer van die kunsten gehad.
Alles is goed gekomen, iedere dag ging er weer ergens een slang uit en een paar dagen later ontslagen.
Het is nu 3,5 jaar geleden, maar ik weet de doom nog in details, ik zie nog zo de kleuren en streepjes in de vloertegels, ik weet zeker dat ik gedroomd heb, maar het is tot nu toe bijna angstig echt.
Foto is van mijn buikdraine om te zien of er geen vuil in het buikvocht zat.




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties