×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Wat als het niet waar is?

Wat als het niet waar is?


 

 

Wat als het niet waar is?

En dit is dan een keer een BLOG van mij. Het borrelt al een hele tijd dit verhaal… maar ik had steeds angst om het te delen. En dat is toch HET thema in mijn leven Angst….

Wie was Anita?

Het begon al toen ik een heel klein meisje was. Zover ik me kan herinneren was ik zowat bang voor ALLES. Voor de buuman met zijn enge gezicht, voor zijn hijgende herdershond met grote tanden. Voor het fietsen naar school door een tunneltje wat altijd heel donker was. Ik had zelfs nachtmerries dat ik in die tunnel reed en dat die tunnel langzaam dicht ging en ik niet meer naar boven kon fietsen. Voor een idianenmasker die bij een vriendin in de kast lag. En die zij en haar vader expres tevoorschijn haalde, omdat ze het zo leuk vonden om te zien dat ik er bang van was. Voor mijn vader met zijn zonnebril, als ik zijn ogen niet kon zien.

Van mijn ouders, de school e.d. kreeg ik al gauw het stempel VERLEGEN. Maar het was alleen maar angst. Angst omdat ik me anders dan de anderen voelde.

Ik weet nog dat ik een keer voor mijn slaapkamerraam stond en naar de sterren keek. 6 jaar was ik toen. Er overviel me een gevoel van eenheid en verlangen. Ik verlangde naar de sterren. Wat doe ik hier? Waar de mensen zo lelijk tegen elkaar doen? Waar zoveel ruzie, oorlog en andere narigheid is?

Het voelde heerlijk aan 1 kant maar ook erg eenzaam. Op die leeftijd had ik er geen woorden voor… en al zei ik soms iets in die richting dan werd het door mijn moeder al snel ontkracht met zinnen als: “Ach meisje je komt net kijken” “Hoe kom jij nou weer aan die wijsheid” of “Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg”.

En op die leeftijd was ik een schattig lief meiske en ben ik onzedelijk betast door iemand. Ik kon geen kant op en heb telepatisch heel hard om mijn moeder geroepen. Maar mijn moeder kon mij niet horen. Toen voelde ik me zo alleen en in de steek gelaten en heb ik een besluit genomen wat mijn leven tot nu toe heeft bepaald. Ik dacht: “Niemand begrijpt mij en niemand kan me horen. Dus ik zeg niks meer. Dan ben ik gewoon normaal”.

Ik heb aan dit voorval geen bewuste herinneringen. Maar in de loop van mijn leven kreeg ik steeds meer boodschappen en op een gegeven moment heb ik een filmpje gezien in mijn hoofd. Het was tussen waken en slapen. En het voelde zo echt. En wat was ik toen opgelucht dat ik EINDELIJK wist waarom ik mijn hele leven (TOT NU TOE) met die angst rond liep.

Wat ook een grote factor was, was de confrontatie met de jongere zus van mijn moeder. Deze tante woonde doordeweeks in een psychiatrisch ziekenhuis en mijn oma vond dat ze elke weekend bij haar en opa moest zijn. Ik vond haar DOODENG. Ze had haar heldere momenten, maar soms keek ze met grote blauwe ogen dwars door je heen. Vanaf haar 13e jaar had ze psychoses en ze werd rustig gehouden met zware medicijnen. Ik vond het ENG en zielig. En ik was zo BANG dat als ik zelf 13 werd ik dat ook zou krijgen. En al die jaren durfde ik hier met NIEMAND over te praten. Mijn tijd op de basisschool was een drama. Ik was erg onzeker, had al vanaf mijn 5e een bril en werd er mee gepest. En ook daarover hield ik mijn mond. Ik snapte die kinderen wel hoor… dat ze zo’n gek meisje pestte..

Depressies

Op mijn 16e begon ik me opeens heel naar te voelen. Ik voelde me moe, zwaar en had nergens zin in. Ik werd weer erg angstig en bleef vaak in bed liggen. Ik ging eerst nog halve dagen naar school en al gauw helemaal niet meer. Wat er aan de hand was wist ik niet. Mijn ouders wisten zich ook geen raad. Die lieve schatten deden zo hun best. Maar ik bleef erg gesloten en durfde niets te delen. En zo ben ik eigenlijk tot nu toe elk jaar wel een periode zo. Depressief, overprikkeld, burn-out. Ik weet het niet. Maar waarom zou ik er een naam aan gegeven?

 

2017

Nu kan ik EINDELIJK die angst gaan loslaten en mijn EIGENHEID gaan ontdekken.

WIE BEN IK zonder de angst? Wie ben ik en wat zijn mijn talenten? Wat heb ik hier op aarde te doen?

Sinds juli 2016 ben ik bezig met Access Consciousness. Er is letterlijk een WERELD voor me opengegaan. Ik hoef niet langer alleen maar te doen wat van me verwacht wordt. Het is begonnen met mijn eerste Bars ®. Bij een class onderga en geef je 2 x een sessie. Aan het einde van de dag voelde mijn hoofd licht en wat een RUIMTE. Echt FANTASTISCH. En het hield nog heel lang aan. Al gauw heb ik mijn tweede en derde class gedaan, 2 bodyprocessen gedaan en vorige week de Foundation. Echt een AANRADER voor iedereen!!

En wat ik vooral heb geleerd is: vragen, vragen, vragen, vragen. Vragen zorgt er voor dat je alle mogelijkheden die er zijn opengooit. Er verschijnen heel veel deuren waar je door heen kunt gaan. En als je 1 van de deuren hebt gekozen, komen er weer een heleboel nieuwe mogelijkheden.

Keuze creeërt mogelijkheden!!!


 

 

 





Lua
Het is en blijft zoeken zo nu en dan, mooi om te lezen dat je voor jou een weg hebt gevonden die werkt en helpt jezelf te kunnen en mogen zijn. Top!
19-04-2017 08:01
19-04-2017 08:01
Mam.en.zo
volg je eigen pad.
19-03-2017 06:15
19-03-2017 06:15
candy
Blij dat het nu beter met je gaat. Ik begon onlangs zo angstig te zijn, een onbeschrijfbaar gevoel. Ik heb dat toen met bachbloesem kunnen verhelpen, ik ben daar zo content van.
18-03-2017 21:41
18-03-2017 21:41