×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Poppies.

Poppies.


Op TV zie je dat altijd: van die Engelse mensen met zo'n rood bloemetje op de trui. Een speldje, soms van papier, klei of andere huis-tuin-keukenmaterialen.

Papaver, klaproos; in het Engels worden ze ook wel 'poppies' genoemd. 'Poppy' in het enkelvoud, het klinkt voor ons als een liefkozend woord voor wat wij als onkruid zien. Toen ik in de tweede klas van het gymnasium zat, mochten wij wel eens een toets maken in het kamertje van Florian, een blinde jongen bij ons op school. Vanuit dat kamertje werd het schoolnetwerk wel eens gehackt, waarna vanuit verschillende omringende lokalen geschreeuw klonk: "Zet dat af! Zet dat af!" Snake was onder leraren het meest gehate spelletje. Florian hielp ooit tijdens zo'n toets, ook al zei hij keurig van tevoren: "Ik mag dit absoluut niet zeggen, maar..."

"The inquisitive mind of a child"

Why are they selling poppies, Mummy?
Selling poppies in town today.

The poppies, child, are flowers of love.

For the men who marched away.

But why have they chosen a poppy, Mummy?

Why not a beautiful rose?

Because my child, men fought and died
In the fields where the poppies grow.

But why are the poppies so red, Mummy?
Why are the poppies so red?
Red is the colour of blood, my child.
The blood that our soldiers shed.

The heart of the poppy is black, Mummy.

Why does it have to be black?
Black, my child, is the symbol of grief.
For the men who never came back.

But why, Mummy are you crying so?
Your tears are giving you pain.
My tears are my fears for you my child.
For the world is forgetting again.

De naam van de auteur die dit prachtige rijmpje heeft geschreven, is onbekend. Geborduurd en ingelijst, hing dit gedichtje aan de muur in het kamertje van Florian. Precies nog zo eentje lag weg te stoffen achter de kast met luistertoetsen. Wanneer ik dat kamertje betrad, kon ik mezelf niet weerhouden het gedichtje minstens één keer te lezen. De klaproos (in dit gedichtje dus de 'poppy') staat symbool voor zij die vielen in de Eerste Wereldoorlog. Dit bloemetje was veel te vinden op de slagvelden in het zuiden van Vlaanderen, tijdens de Tweede Slag van Ieper.
Ook hier is natuurlijk een gedichtje over geschreven! Dat gedichtje gaat zo:

Quote

In Flanders fields
the poppies blow
Between the crosses,
row on row,

That mark our place;
and in the sky
The larks,
still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.

We are the Dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow, Loved and were loved, and now we lie In Flanders fields.

Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow In Flanders fields.

De auteur van dit gedichtje, Lieutenant-Colonel John McCrae, was in eerste instantie niet tevreden met hoe hij het gedicht geschreven had. Later werd, zoals ik al eerder zei, het speldje met de klaproos ('the remembrance poppy') het nationale symbool voor de gevallenen in de Eerste Wereldoorlog, geïnspireerd door het poëtische stuk marmer John McCrae.




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties